ਇਹ ਕਥਾ ਐਸਾ ਹੈ: ਉਹ ਸਥਾਨ, ਜਿੱਥੇ ਆਨੰਦ ਤੇ ਸੁਖ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਉਪਲਬਧ ਸੀ, ਅਣਗਿਣਤ ਸੁਖਦਾਇਕ ਮੰਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਸਥਾਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਦਭੁਤ ਡਿਜ਼ਾਇਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਥੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਸਤ੍ਰ, ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਜਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਵਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਲਾਲ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਸਰੂਪ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਲਾਤਮਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇੱਕ ਸਥਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਨਾਰਾਯਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਗੁਪਤ ਖੇਤਰ ਤੋਂ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਦਭੁਤ ਜੀਵ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਗੁਪਤ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ "ਗੁਹ੍ਯਕ" ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਕੁਆਰੀ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੂਤ, ਪ੍ਰੇਤ, ਪਿਸਾਚ, ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਨਾਲ ਹੀ ਕੋਲ-ਕੁੰਭ, ਚਕ੍ਰ, ਗਦਾ, ਅਤੇ ਕਮਲ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਾਰੇ, ਮੁਕੁਟ, ਕੰਨ ਫੁੱਲ, ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਭੂਸ਼ਿਤ ਹੋਏ। ਨਾਰਾਯਣ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਚਾਰ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ ਸੇਵਕ ਵੀ ਦਿੱਤੇ। ਉਥੇ ਦੋ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਗੂੜ੍ਹੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜੀਵ ਮਾਲਾ ਫੜ ਕੇ ਖੜੇ ਸਨ। ਦਸ ਦਾਸੀਆਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਜੋ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਭੇਟ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਰੋਮਾਂ-ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ, ਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਕੰਬ ਰਹੀ ਸੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਸੱਜੀ ਅੱਖ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਜੀਵ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ—ਨੰਗੇ, ਵੱਡੀ ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ, ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਵਾਂਗ। ਉਹ ਰੁਰੂ, ਸੰਹਾਰਾ, ਤੇ ਕਾਲਾ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਕਾਲੀ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਭਿਆਨਕ ਸਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਖੱਬੀ ਅੱਖ ਤੋਂ ਇਕ ਹੋਰ ਡਰਾਉਣਾ ਜੀਵ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ—ਨੰਗਾ, ਵੱਡਾ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਚੰਦ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਡਾਕਿਨੀਆਂ, ਯੋਗਿਨੀਆਂ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵੇ, ਤੇ ਦਸ-ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਦੇ ਅੰਕ ਵਿੱਚ ਅਣਗਿਣਤ ਦੇਵਤਾ, ਅਲੌਕਿਕ ਸਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਸੂਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਨੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ, ਮਾਲਾ ਸਮੇਤ, ਨਾਰਾਯਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸਰੂਪ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਰ ਸਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਹ ਬਣੇ ਸਨ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਨੀਲਲੋਹਿਤਾ ਮੁਸਕਰਾਇਆ। ਸ਼੍ਰੀ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੋ ਕੇਵਲ ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਦਾਸਤਾ ਦੇ ਪੰਥ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਦੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਦਵਾਰ-ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਤਪ ਨਾਲ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਤੇ ਮਹਾਂ ਮੋਹ ਦੀ ਪੇਟੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਦਾ ਵਿਵੇਕ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਦੀ ਨਾਸਕ ਵੀ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ; ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਵਰ ਦੇ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਸੱਚਾ ਇੱਛਿਤ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵਧਦੀ ਰਹੇ। ਮੈਂ ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਜਪਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ—ਜੋ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਮੰਗਲਤਾ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ। ਅਣਗਿਣਤ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੇਰੇ ਹੀ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹੇ। ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ, ਪੂਜਾ, ਨਮਸਕਾਰ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਿੱਚ; ਯਾਦ, ਸਤਕਾਰੀ, ਤੇਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਜਾਪ, ਸੁਣਨ ਤੇ ਉਚਾਰਣ ਵਿੱਚ; ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਭੇਟ ਅਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤੇਰੇ ਲਈ ਭੋਜਨ ਸਮਰਪਣ ਵਿੱਚ; ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਲੋਕ, ਤੇਰਾ ਜਗਤ, ਤੇਰਾ ਸਰੂਪ, ਤੇਰੀ ਨੇੜਤਾ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋਣਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਸੁਖਮਤਾ, ਹਲਕਾਪਣ, ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਇੱਛਾ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਮਿਲਣ।