ਹਰ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਲਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਧਰਤੀ ਹਿਮਾਲਿਆ ਅਤੇ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ, ਨਕਸ਼ਤਰ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਰਗਾ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਸ਼ ਸਥਿਤ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਸੱਤ ਪਾਤਾਲ ਲੋਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਲੋਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਚਾਹੇ ਕ੍ਰਿਤ੍ਰਿਮ ਹੋਣ ਜਾਂ ਕੁਦਰਤੀ, ਨਾਸਵੰਤ ਹਨ। ਜਗਤ ਦੀ ਰਚਨਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਰਚੀ। ਧਰਤੀ ਦੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵਾਰਾਹੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜਿਆ। ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਵਾਰਾਹ ਅਵਤਾਰ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨਾਲ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਮਿਲੀ। ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਣ ਦਾ ਕ੍ਰਮ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਾਂਗ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਉਥੇ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਸੁੰਦਰ ਵਿਹਾਰ ਲਈ ਬਿਸਤਰਾ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਖੁਸ਼ੀ ਭਰੇ ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਦੇਵੀ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਝੱਫੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦੀ ਸੂਝ ਤੋਂ ਵੀ ਬੇਖਬਰ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਅਤੇ ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ ਦੋਵੇਂ ਧਾਰਨ ਕੀਤੇ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਸਿੰਧੂਰ ਆਦਿਕ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ। ਮਹਾਵਾਰਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮਨੂਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਜਦ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤੇ ਆਦਿ ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ। ਫਿਰ ਵਸੁਧਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੀ ਲੀਲਾ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਚਾਹੇ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਚਲ, ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।" ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੌ ਦੇਵਤਾ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਕੇਵਲ ਇਕ ਧਾਗੇ ਵਾਂਗ ਲੰਘ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਸਭ ਨੇ ਹਰੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਆਦਿਕ ਦੀ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾਈ ਹੋਈ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਸੁਣਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ।" ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ, ਫਿਰ ਪਹਿਲਾਂ ਪૃਥੂ ਨੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮਨੂਆਂ, ਨਾਰਦ ਆਦਿ ਨੇ ਵੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ "ਓਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਵਾਂ, ਵਸੁਧਾ, ਸ੍ਵਾਹਾ" ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਧਰਤੀ, ਜੋ ਚਿੱਟੇ ਚੰਪਕ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਸੌ ਚੰਦਾਂ ਵਰਗੀ ਜੋਤ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਆਧਾਰ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇਸ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਭ ਨੇ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਹਾਰ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਨੀਂਹ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਤ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਦੇ ਦਾਤਾ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਸਭ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਹੇ ਸਭ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਆਸਥਾਨ, ਸਭ ਫਸਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਭ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਦਾਤਾ, ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ, ਮੰਗਲਤਾ ਦੀ ਨੀਂਹ, ਮੰਗਲਤਾ ਦਾ ਰੂਪ ਅਤੇ ਮੰਗਲਤਾ ਦੀ ਦਾਤਾ, ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ।