ਸੁਣੋ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਮੂਲ ਦੀ ਕਥਾ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਹੈ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਧਰਤੀ ਮਧੁ ਅਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਮੰਜਾ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ, ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸ਼ੌਰਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੀਵਨਕਾਲ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮੈਦਿਨੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸੁਣੋ, ਉਹ ਜੋ ਮਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਮੂਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਅਰਥਪੂਰਨ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਮਹਾਂਕੋਸ्मिक ਸ਼ਰੀਰ, ਜੋ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਜਲ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਰਹਾ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹਰ ਇੱਕ ਵਾਲ ਦੇ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਹਰ ਇੱਕ ਰੋਮ-ਕੁਹਲ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਮਜਬੂਤੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦੀ ਰਹੀ। ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਜਲ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਹਰ ਇੱਕ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਹੈ। ਇਹ ਹਿਮਾਲਿਆ, ਮੇਰੂ, ਗ੍ਰਹਾਂ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ-ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਭਾਰਤ-ਖੰਡ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਵੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਸੱਤ ਪਾਤਾਲ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੀ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਨਾਸਵੰਤ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਕ੍ਰਿਤ੍ਰਿਮ ਹੋਣ ਜਾਂ ਕੁਦਰਤੀ। ਮਹਾਂਕੋਸ्मिक ਜੀਵ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ, ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਕਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵਾਰਾਹੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਵਾਰਾਹਾ ਰੂਪ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਵਾਰਾਹੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੀ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਨਾਲ ਮਿਲੀ। ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਉਥੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਕ੍ਰਮ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹਿਰਣਯਾਕਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨੀਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਉਠਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਾਂਗ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਉਥੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਹਰੀ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਨੇ ਆਨੰਦ ਭਰਿਆ ਬਿਸਤਰ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮੋਹਕ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ। ਖੁਸ਼ੀ ਭਰੇ ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਤੋਂ, ਸੁੰਦਰ ਧਰਤੀ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਗ-ਲਗਨ ਤੋਂ, ਉਹ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੋਂ ਬੇਖਬਰ ਹੋ ਗਈ। ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪੁਰਾਣਾ ਰੂਪ ਅਤੇ ਵਾਰਾਹਾ ਰੂਪ, ਦੋਵੇਂ, ਆਪਣੀ ਲੀਲਾ ਨਾਲ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲਿਆ। ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਭੋਗ, ਅਤੇ ਸਿੰਧੂਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਹਾਵਾਰਾਹਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮਨੁਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਿੱਧਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ। ਜਦੋਂ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਭੇਟ, ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਸਮੇਂ। ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਡੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ। ਵਸੁਧਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੀ ਲੀਲਾ ਨਾਲ, ਪੂਰਾ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ, ਚਲਦ-ਅਚਲ, ਵਜੂਦ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਯਜਨ-ਧਾਗਾ, ਫੁੱਲ, ਪੁਸਤਕ, ਅਤੇ ਤੁਲਸੀ ਦਾ ਪੱਤਾ। ਗੋਰੋਚਨਾ, ਚੰਦਨ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ-ਸ਼ਿਲਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵੀ। ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੇਰੇ ਲਈ, ਦਿਵਯ ਸੌ ਸਾਲ ਇੱਕ ਹੀ ਸਮੇਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਾਂਗ ਲੰਘ ਜਾਣਗੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਚੁਪ ਹੋ ਗਏ, ਹੇ ਨਾਰਦ। ਹਰੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਸਭ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਭੋਗ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਦਿੱਤੇ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ।