ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਾਕਤਵਰ ਬਲਦ, ਸੁਭਾਗਣ ਗਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਵਿਛੋਲੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਚਰ ਅੱਤਿ ਮੰਗਲਮਈ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਲਦ ਐਸਾ ਸੀ ਜਿਸਦੇ ਅੰਦਰ ਦਸ ਲੱਖ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਤਾਕਤ ਸੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਨਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੁੰਦਰ ਹੰਸਾਂ ਦੀ ਲਾਈਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਹੰਸ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਾਕਤਵਰ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ। ਫਿਰ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਖੱਬੇ ਕੰਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸ਼ੁਭ ਅਸ਼ਵ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਅਤੇ ਵਾਹਨ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਦੀ ਖਿੜਕੀ ਵਿੱਚੋਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮਾਨ-ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ। ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਯੋਗ-ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਪੰਜ ਰਥ ਰਚੇ। ਹਰ ਰਥ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਉੱਚਾ ਅਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਲੰਬਾ ਸੀ। ਇਹ ਰਥ ਭੋਗ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਲਈ ਉਚਿਤ ਸਨ, ਅਤੇ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੋਹਣੀਆਂ ਮੰਜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਅਨੋਖੀਆਂ ਕਲਾ-ਕਲਪਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵਿਭੂਸ਼ਿਤ, ਉੱਤਮ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਪਾਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਅੱਗ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੀਆਂ ਵਸਤਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁੰਦਰ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਜਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਮਾਧੁਰਤਾ ਨਾਲ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇੱਕ ਰਥ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਗੁਪਤ ਅੰਗ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਚੰਭਤ ਜੀਵ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਗੁਪਤ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਉਹ ਗੁਹਯਕਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਕੁੰਆਰੀ ਕੁੜੀ ਵੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਫਿਰ, ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ, ਪਿਸਾਚ, ਯਕਸ਼, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਰਾਖਸ਼ਸ ਵੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਉਹ ਜੋ ਸ਼ੰਖ, ਚਕ੍ਰ, ਗਦਾ ਅਤੇ ਕਮਲ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਮੁਕੁਟ, ਕੰਨ-ਬਾਲੇ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਵਿਭੂਸ਼ਿਤ ਸਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਚਾਰ ਭੁਜਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਸੇਵਕ ਵੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਦੋ ਭੁਜਾਵਾਂ ਵਾਲੇ, ਗੂੜ੍ਹੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲੇ, ਉੱਤਮ ਜਨ, ਜਪਮਾਲਾ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਵੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਦਸ ਦਾਸੀਆਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਜੋ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਭੇਟ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਰੋਮਾਂਚ ਸੀ, ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਹੰਝੂ, ਤੇ ਬੋਲ ਕੰਪ ਰਹੇ ਸਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਸੱਜੀ ਅੱਖ ਤੋਂ ਡਰਾਉਣੇ ਜੀਵ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ—ਨੰਗੇ, ਵੱਡੇ, ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਵਾਂਗ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਰੁਰੂ, ਸੰਹਾਰ ਅਤੇ ਕਾਲ ਸਨ, ਜੋ ਗੂੜ੍ਹੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਖੱਬੀ ਅੱਖ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਡਰਾਉਣਾ ਜੀਵ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ—ਨੰਗਾ, ਵੱਡਾ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਡਾਕਿਨੀਆਂ, ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਅਤੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਅਨੇਕਾਂਕ ਅਸੰਖ ਪਵਿੱਤਰ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਸੂਤੀ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਮਾਲਾ ਸਮੇਤ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਵੀ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ। ਜੋ ਹੋਰ ਰੂਪ ਜਿਸ-ਜਿਸ ਲਈ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਈ ਉਹ ਬਣੇ ਸਨ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਨੀਲਲੋਹਿਤਾ ਮੁਸਕੁਰਾਏ। ਫਿਰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: "ਜੋ ਕੇਵਲ ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੈ, ਦਾਸਤਾ ਦੇ ਮਾਰਗ ਦਾ ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ; ਉਹ ਗਿਆਨ ਦੇ ਰੂਪ ਦੀ ਲਗਦੀ ਹੋਈ ਲੁਕਾਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਯੋਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਦਰਬਾਨ ਵਜੋਂ ਖੜੀ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਰੂਪ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਓਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਹਾ-ਮੋਹ ਦੀ ਪੇਟੀਆ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਲੀਲਾ ਵਿੱਚੋਂ ਅਨੇਕ ਅਸਮਾਨ ਜਨਮ ਹੋਏ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਸਥਾਨ, ਰੂਪ ਅਤੇ ਕਾਰਜ ਮਿਲਿਆ।