ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਲੋਕ ਬਾਂਝ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਇਸ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਮਾਵਾਂ, ਵਿਆਹੀਆਂ ਅਤੇ ਵੁਹਾਓਂ, ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਪਰ-ਪੁਰਖਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਲੈਣਗੀਆਂ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਪਵਿੱਤਰ ਹਰਿਨਾਮ ਵੀ ਵੇਚਣ ਲੱਗ ਪੈਣਗੇ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਨੈਤਿਕਤਾ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਲੰਘ ਜਾਣਗੇ। ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਨਗੇ। ਕੁਝ ਹੋਰ ਪਰਾਈਆਂ ਵੁਹਾਂ ਕੋਲ ਜਾਣਗੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਫਿਰਦੇ ਰਹਿਣਗੇ। ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਵੁਹਾਂ ਕੋਲ ਵੀ ਜਾਣਗੇ। ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਦੀ ਲਾਜ ਛੱਡ ਕੇ, ਲੋਕ ਹਰ ਥਾਂ ਘੁੰਮਣਗੇ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਲੋਕ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਬਾਰੇ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਹਿੰਸਕ ਹੋ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈਣਗੇ। ਲੋਕ ਲੱਕ, ਲੋਹਾ, ਰਸ ਅਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਲੂਣ ਦਾ ਵਪਾਰ ਕਰਨਗੇ। ਸਭ ਲੋਕ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਣਗੇ ਅਤੇ ਨੀਚ ਚਰਿੱਤਰ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣਗੇ। ਉਹ ਯਜਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਜਨੇਊ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਸੰਧਿਆ-ਵੰਦਨ ਜਾਂ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦੇ ਆਚਾਰਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਣਗੇ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਵਿਖਾਵਟੀਆਂ, ਨਾਈ, ਚੁੱਟੜ, ਦਲਾਲਣਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਵਾਰੀ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ—ਇਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਪਰਖ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਜਾਵੇਗੀ। ਜਦੋਂ ਕਲਿਯੁਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਸਭ ਲੋਕ ਮਲੇਛਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਕਲਕੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ। ਉਹ ਲੰਮੀ ਤਲਵਾਰ ਲੈ ਕੇ, ਲੰਮੀ ਲੱਤਾਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇਗਾ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਲੇਛਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਗੁਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਛੇ ਰਾਤਾਂ ਲਈ, ਇਹ ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਤੇਜ਼ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਡੁੱਬ ਜਾਵੇਗੀ। ਫਿਰ, ਹੇ ਮੁਨਿ, ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜ ਉੱਗਣਗੇ। ਜਦੋਂ ਕਲਿਯੁਗ ਲੰਘ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਆਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤਪਸਵੀ, ਧਰਮਾਤਮਾ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਣਗੇ। ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਣਗੇ। ਵਣਿਕ ਭੀ ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਭਗਤ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਪਰਾਇਣ ਹੋਣਗੇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀਆ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਯਜਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਉਹ ਵੇਦ, ਸ੍ਰਮਿਤੀ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣੂ ਅਤੇ ਰੁਤਾਂ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੋਣਗੇ। ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੱਤ ਦਿਨ ਤੇ ਸੋਲਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾਸੀ ਕਲਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੋ ਪੱਖ, ਦੋ ਅਯਨ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪਹਰਾਂ ਦੀ ਇਕ ਦਿਨ ਰਚਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਾਲ ਪੰਜ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਸਮੇਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸੁਣ। ਜਦ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਯੁਗ ਗਿਣਤੀ ਸਮੇਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਕ ਮਨਵੰਤਰਾ—ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ—ਇਕੱਤਰ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਇਕੱਤਰ ਹੋਣ 'ਤੇ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਅਠਾਈਵਾਂ ਇੰਦਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ ਲਯ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਧਰਤੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਜੀਉਂਦੇ ਮੁਨਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਮੁਨਿ, ਜਦ ਮੁਲ਼ ਲਯ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਸਭ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਐਸਾ ਲਯ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਚਨਾ ਦੇ ਕਿੰਨੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹਨ ਅਤੇ ਲਯ ਦੇ ਵੀ ਕਿੰਨੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹਨ—ਇਹ ਸਮਝ।