ਕਦੇ ਕਾਲੀ ਯੁਗ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਲੋਕ ਛੋਟੀਆਂ ਝੋਪੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਵੱਸਦੇ ਸਨ। ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਭਾਰੀ ਕਰ ਲੱਗਦੇ, ਤੇ ਖੇਤਾਂ ਉੱਤੇ ਫਸਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਆਪਣਾ ਮਕਸਦ ਗੁਆ ਬੈਠੀਆਂ। ਉੱਚ ਕੁਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਵੀ ਕਲੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਪਤਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਪਾਪੀ ਤੇ ਪੁੰਨ ਵਾਲੇ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨਹੀਨ ਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਤ—ਸਾਰੇ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਤਿਆਗੀ ਲੋਕ ਵੀ ਪਾਪੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ ਗੈਰ-ਭਗਤ ਬਣ ਜਾਂਦੇ। ਭੇਖੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਕੁਝ ਠੱਗ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਤੇ ਮਖੌਲ ਕਰਦੇ। ਇਹ ਠੱਗ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆਨ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ, ਇੱਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦੇ। ਕਲੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਛੋਟੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬੁਢਾਪਾ ਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਅੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਕੁੜੀ ਵੀ ਜਵਾਨੀ ਪਾ ਲਵੇਗੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਰਜੋਦਰਸ਼ਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਉਹ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਹੀ ਔਰਤਾਂ ਬਾਂਝ ਰਹਿ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕਲੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ। ਮਾਵਾਂ, ਵਿਆਹੀਆਂ ਤੇ ਵੁਹਟੀਆਂ ਆਪਣੇ ਪਰਾਏ ਮਰਦਾਂ ਨਾਲ ਕਮਾਈ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀਆਂ ਰਹਿਣਗੀਆਂ। ਕਲੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਲੋਕ ਹਰੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਚਣ ਲੱਗ ਜਾਣਗੇ। ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਹੱਦਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਲੈਣਗੇ। ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਆਪਣਾ ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਸਭ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਨਗੇ। ਕੁਝ ਪਰਾਏਆਂ ਦੀਆਂ ਵੁਹਟੀਆਂ ਕੋਲ ਜਾਣਗੇ, ਕੁਝ ਹਰ ਥਾਂ ਭਟਕਣਗੇ। ਕਲੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਹੀ ਭਰਾ ਦੀਆਂ ਵੁਹਟੀਆਂ ਕੋਲ ਜਾਣਗੇ। ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਹਰ ਥਾਂ ਘੁੰਮਣਗੇ। ਲੋਕ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਲਈ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਹਿੰਸਕ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਬਣ ਜਾਣਗੇ। ਉਹ ਲੱਕ, ਲੋਹਾ, ਰਸ ਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਲੂਣ ਦਾ ਵਪਾਰ ਕਰਨਗੇ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਣਗੇ ਤੇ ਨੀਚ ਚਰਿੱਤਰ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾਵਟ ਰੱਖਣਗੇ। ਉਹ ਯਜਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਜਨੇਊ ਨਹੀਂ ਪਹਿਨਣਗੇ, ਨਾ ਹੀ ਸੰਧਿਆ-ਉਪਾਸਨਾ ਜਾਂ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦੀ ਰੀਤ ਨਿਭਾਉਣਗੇ। ਉਪਪਤਨੀਆਂ, ਨਾਈ, ਚੁੱਟੜ, ਦਲਾਲਣਾਂ, ਤੇ ਰਜੋਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲੀਆਂ—ਇਹ ਸਭ ਵਿਚ ਕੋਈ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ। ਜਦੋਂ ਕਲੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਸਭ ਲੋਕ ਮਲੇਛ ਬਣ ਜਾਣਗੇ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਕਲਕੀ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ। ਉਹ ਲੰਮੀ ਤਲਵਾਰ ਫੜ ਕੇ, ਲੰਮੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਲੇਛਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨਗੇ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਕਰ ਦੇਣਗੇ। ਛੇ ਰਾਤਾਂ ਲਈ, ਇਹ ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਮੀਂਹ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਡੁੱਬ ਜਾਵੇਗੀ। ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜ ਉੱਗਣਗੇ। ਜਦੋਂ ਕਲੀ ਯੁਗ ਲੰਘ ਜਾਵੇਗਾ ਤੇ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਸੰਨਿਆਸੀ, ਧਰਮਾਤਮਾ ਤੇ ਵੈਦਿਕ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋਣਗੇ। ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਭਗਤ ਹੋਣਗੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਦੇ ਸੱਚੇ ਰਹਿਣਗੇ। ਵੈਸ਼, ਵਪਾਰ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਭਗਤ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਹੋਣਗੇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀਆ ਤੇ ਵੈਸ਼—all ਵਿਸ਼ਨੁ ਤੇ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਣਗੇ। ਉਹ ਵੈਦ, ਸਮ੍ਰਿਤੀਆਂ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣੂ ਤੇ ਰੁੱਤਾਂ ਦੇ ਪਰਖੂ ਹੋਣਗੇ। ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਯਾਦ ਰੱਖੋ, ਸੱਤ ਦਿਨ ਤੇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਚੰਦਰਕਲਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੋ ਪੱਖ ਤੇ ਦੋ ਅਯਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਚਾਰ ਪਹਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।