ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ, ਹਰੀ ਦੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਰੂਪ ਅਤੇ ਜਗੰਨਾਥ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਵੈਸ਼ਣਵ ਪੁਰਾਣ, ਸ਼ੰਖ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਅਤੇ ਤਰਪਣ ਦੇ ਕਰਮ, ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ, ਉਸ ਦੇ ਕਰਤਵਾਂ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ—ਇਹ ਸਭ, ਨੇਕੀ, ਸਚ, ਧਰਮ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਕਲੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਾਲੀਆਂ ਪ੍ਰਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਝੂਠ ਅਤੇ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ, ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ—ਇਹ ਸਭ ਵਿਹੀਣ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਧੋਖੇਬਾਜ਼, ਕਰੂ, ਪਖੰਡੀਆਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ, ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਅਤੇ ਝਗੜੇ, ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਹਕੂਮਤ, ਅਤੇ ਵਿਅਭਚਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਘਰ ਦੀ ਮਾਲਕਨ ਪਤਨੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਤੀ ਨੌਕਰ ਤੋਂ ਵੀ ਹੇਠਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹਕ ਅਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਹੀ ਹਨ। ਜਨਮ ਅਤੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕਲੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਚਾਰੋ ਵਰਣ ਮਲੇਛਾਂ ਦੀ ਰਹਤ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਲੋਕ ਰਸੋਈਏ, ਦੌੜਾਕ ਅਤੇ ਬਲਦ-ਗੱਡੀ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਔਰਤਾਂ ਬੇਬੱਚਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਘਰਵਾਲੇ ਸੁਖ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨਦੀਆਂ, ਨਾਲੇ, ਪੰਡ ਅਤੇ ਗੁਫ਼ਾ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ-ਲੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵੀ ਨੇਕ ਇਨਸਾਨ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਫਿਰ ਮੰਦ ਕੰਮ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਤਰੀਕੇ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਛੋਟੀਆਂ ਝੁੱਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਕਰ ਲਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਚੰਗੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਆਪਣੇ ਮਕਸਦ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉੱਚ ਵੰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਕਲੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਗਿਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਾਪੀ ਅਤੇ ਨੇਕ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਅਤੇ ਬੇਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ—ਸਭ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤਪਸੀ ਪਾਪੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਭਗਤ ਅਭਗਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਾਪਟ ਜੋ ਭਿਕਾਰੀ ਦੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਣ-ਮਜ਼ਾਕ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਧੋਖੇਬਾਜ਼, ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਕਲੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਛੋਟੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬੁਢਾਪਾ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਠ ਸਾਲ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮਾਹਵਾਰੀ ਅਤੇ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਹੀ ਬਾਂਝ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕਲੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ। ਮਾਵਾਂ, ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਵੁਹੂਆਂ ਵਿਅਭਚਾਰ ਰਾਹੀਂ ਕਮਾਈ ਕਰਨ 'ਤੇ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਲੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਲੋਕ ਹਰੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ ਵੇਚਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੁਝ ਆਪਣਾ ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਮਿਲਿਆ—ਸਭ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਹਰ ਥਾਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਲੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਹਰ ਥਾਂ ਭਟਕਦੇ ਹਨ। ਲੋਕ, ਵਸਤੂਆਂ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਬਾਰੇ—ਸਭ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਹਿੰਸਕ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹੱਤਿਆਰੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।