ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਇਕ ਕੁਵਾਰੀ ਕੁੜੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਉਹ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਰਸ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੌੜੀ। ਇਹ ਕੁੜੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ — ਪਰਮਾਤਮਾ — ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇਵੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ, ਨਵੇਂ ਜੋਬਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰੀ। ਸੋਹਣੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੋਹਣੀ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਨਰਮ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਨਮੋਹਣੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਲਾਲ ਹੋਠ ਬੰਧੁਜੀਵਾ ਫੁੱਲ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧਕੇ ਲਾਲ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਸਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਚਮਕਦਾ ਚਿਹਰਾ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਹਾਰਸ਼ੀਨ ਪੂਰਨ ਚੰਦਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ। ਉਸ ਦੀ ਨੱਕ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਚੋਚ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ ਮੋਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਕਨਫ਼ ਉੱਤੇ ਰਤਨ ਜੜੇ ਕੰਡੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਗਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਸੁਹਾਗਾ ਚਿੱਟੀ ਲਾਲੀ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀਅਤ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਨੈਤਿਕਤਾ ਵਾਲੀ ਸੁਧਾਰਤ ਮਹਿਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਵਾਲ ਸੁਗੰਧਤ, ਵਧੇਰੇ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ ਹੰਸ ਅਤੇ ਵਾਗਟੇਲ ਦੀ ਚਾਲ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧਕੇ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹੈ। ਉਹ ਹੀਰੇ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਕੰਗਣ ਤੇ ਬਾਜੂਬੰਦ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਹ ਅਣਮੁੱਲ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਈਆਂ ਗੁੰਗਰੂਆਂ ਮਿੱਠੀ ਧੁਨ ਵਿੱਚ ਬਜਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਗੋਵਿੰਦਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਜੋ ਕਿ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇਵੀ ਦੇ ਰੋਮਾਂ ਤੋਂ, ਅਚਾਨਕ, ਗੋਪੀ ਮੈਦਨਾਵਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸੈਂਕੜੇ ਮਿਲੀਅਨ ਸੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਰਹੀ। ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਰੋਮਾਂ ਤੋਂ ਵੀ, ਇੱਕ ਹੀ ਸਮੇਂ, ਗੋਪਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤੀਹ ਮਿਲੀਅਨ ਸੀ, ਜੋ ਸੁਹਾਵਣੇ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਸਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਰੋਮਾਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਫਿਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਾਂਡ, ਸੁਭਾਗਾ ਸੁਰਭੀ ਗਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਵੱਛੇ, ਜੋ ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਹਨ, ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਇੱਕ ਸਾਂਡ ਦੀ ਤਾਕਤ ਇੱਕ ਮਿਲੀਅਨ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਖਾਂ ਤੋਂ, ਹੰਸਾਂ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਲੜੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਹੰਸ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੌਰਤ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਦੇ ਖੱਬੇ ਕੰਨ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਇੱਕ ਚਿੱਟਾ ਘੋੜਾ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਵਾਹਨ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਸੱਜਣਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਤੋਂ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਭੀੜ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਇੱਕ ਘੋੜਾ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਯੋਗ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪੰਜ ਰਥ ਬਣਾਏ। ਹਰ ਇੱਕ ਰਥ ਇੱਕ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਉੱਚਾ ਅਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਲੰਬਾ ਸੀ। ਉਹ ਰਥ ਭੋਗ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਲਈ ਯੋਗ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਸੋਫਿਆਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸੀ। ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਜੋਬਾ ਨਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਸਨ। ਅੱਗ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਵਸਤ੍ਰ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੋਹਣੇ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਜਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਅੰਜਿਤ ਸਨ। ਉੱਚਤਮ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਸਾਰ ਨਾਲ ਬਣੇ, ਅਤੇ ਕਲਾ ਨਾਲ ਬਣਾਏ ਗਏ ਸਨ। ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਰਥ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਗੁਪਤ ਅੰਗ ਤੋਂ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਜੋਬਾ ਜੀਵ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਗੁਪਤ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗੁਹ੍ਯਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਵੀ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਤਮਾ, ਭੂਤ, ਪ੍ਰੇਤ, ਪਿਸਾਚ, ਗੋਬਲਿਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਉਹ ਜੋ ਸ਼ੰਖ, ਚਕ੍ਰ, ਗਦਾ ਅਤੇ ਕਮਲ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਹਾਰ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ।