ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਪਦਮਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸਨੇਹਾ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸਾਰਸਵਤੀ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਦੁਖ ਅਤੇ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਸੋਚਦੀ ਹੈ, “ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਜੀਵਣ ਦਾ ਕੀ ਫਾਇਦਾ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਤਨੀ ਅਭਾਗੀ ਹਾਂ?” ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ, ਸ਼ੁੱਧ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸਾਰਸਵਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਠੋਰ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਝਲਕਿਆ, ਨਾਰਾਇਣ ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਗੰਗਾ ਨੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਪਦਮਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ—“ਅਰੇ, ਨਿਰਲੱਜ਼, ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਉਂ ਅਹੰਕਾਰ ਦਿਖਾ ਰਹੀ ਹੈ?” ਗੰਗਾ ਨੇ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ, “ਅੱਜ, ਮੈਂ ਹਰਿ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੇਰੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਕਰਾਂਗੀ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਦਮਾ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜਨ ਲਈ ਹੱਥ ਵਧਾਇਆ। ਵਾਣੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਨੇ ਪਦਮਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ—“ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਹੁਣ ਤੂੰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲ ਸਕਦੀ।” ਪਦਮਾ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਸੁਣਿਆ, ਪਰ ਨਾ ਉਸ ਨੇ ਵਾਪਸ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਨਾ ਗੁੱਸਾ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਪਦਮਾ ਬਹੁਤ ਉਤਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕੰਪ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਗੰਗਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਵਾਣੀ—ਬੋਲੀ ਦੀ ਮਾਲਕ—ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਰੂੜੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੜਾਈ ਦੀ ਆਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਜੋ ਯੋਗਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸੇ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕਿਵੇਂ ਹੈ?” ਗੰਗਾ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ, “ਇਹ ਮਰਤ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਪੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।” ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰਸਵਤੀ ਨੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਇਸੀ ਸਮੇਂ, ਧਨੁਆਨ ਪ੍ਰਭੂ ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹ ਸਾਰਸਵਤੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚੈਸਟ ਤੇ ਬਿਠਾ ਲੈਣਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ, ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਅਤੇ ਲੜਾਈ ਦਾ ਭੇਦ ਸੁਣਿਆ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਧਰਤੀ ਤੇ, ਤੂੰ ਗਰਭ ਤੋਂ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਧੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮੀ ਜਾਵੇਂਗੀ। ਉੱਥੇ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤੈਨੂੰ ਰੁੱਖ ਦਾ ਰੂਪ ਵੀ ਮਿਲੇਗਾ। ਫਿਰ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣੇਂਗੀ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਆਪਣੇ ਇਕ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਨਦੀ ਬਣ ਕੇ ਜਲਦੀ ਨਿਕਲ ਜਾ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ। ਇਕ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਗੰਗਾ ਵਜੋਂ ਜਾਵੇਂਗੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇਂਗੀ। ਭਾਗੀਰਥ ਦੀ ਕਠਿਨ ਤਪस्या ਨਾਲ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਲਿਆਂਦੀ ਜਾਵੇਂਗੀ। ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਮਦ-ਭਾਗ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਗੰਗਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਭਾਰਤੀ, ਤੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਭੇਜ। ਅਤੇ ਤੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਬਣ। ਸ਼ਾਂਤ, ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਮੇਰੇ ਭਗਤ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਹੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ। ਹਿੱਸੇ ਅਤੇ ਭਾਗ ਨਾਲ, ਸਭ ਧਰਮਵਾਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋਣਗੇ। ਉੱਥੇ ਤਿੰਨ ਪਤਨੀਆਂ, ਤਿੰਨ ਸਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਨੌਕਰ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੋਣਗੇ। ਜਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਪੁਰਖਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਤੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਪੁਰਖ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮੰਦ-ਬੋਲੀ, ਅਸ਼ੁੱਧ ਆਚਰਨ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਲੜਾਈ ਦੀ ਆਦੀ ਹੋਵੇ, ਉੱਥੇ ਲੋਕ ਅਤੇ ਥਾਂ ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਦੁਖ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਅੱਗ ਜਾਂ ਹਿੰਸਕ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਹੈ। ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਪੁਰਖਾਂ ਲਈ ਰੋਗ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਵਧੀਆ ਹਨ। ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਔਰਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਪੁਰਖ ਦਾ ਜੀਵਨ ਫਲਾਂਸ਼ੀਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਨਿੰਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਨਰਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਪਤਨੀਆਂ ਲਈ, ਇੱਕ ਥਾਂ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿਣਾ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ।