ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਤਮਸਰੂਪ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਭਗਵਾਨ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਆਪ ਹੀ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਗਮਨ ਉੱਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਨੇ ਅਨੰਤ ਸਰੂਪ ਤੋਂ ਇਕੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਕਸ਼੍ਯਪ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਉਹ ਵੀ ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ, ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਵਿਆਸ ਨੇ ਵਾਲਮੀਕੀ ਨੂੰ ਪੁਛਿਆ ਕਿ ਪੁਰਾਣ-ਸੂਤਰ ਕੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਤੇਰੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਨੇ ਉਹ ਗ੍ਰੰਥ ਰਚਿਆ। ਪੁਰਾਣ-ਸੂਤਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਵਿਆਸ ਨੇ, ਤੇਰੇ ਹੀ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਕਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਵਿਭਾਗ ਬਣਾਏ। ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਤੇਰੀ ਧਿਆਨ ਲਗਾ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦਿਤਾ। ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਵਿਆ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ, ਉਸ ਨੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਬਦ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਅਰਥ ਸਿਖਾਇਆ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵਿਦਿਆ ਮਿਲੀ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਇਸ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ, ਮਨੂ ਅਤੇ ਮਨੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਸਮੇਤ, ਤੇਰੀ ਸਦਾ ਸਿਫ਼ਤ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ ਵਾਲਾ, ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਚਾਰ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹਰੇਕ, ਇਹ ਸਭ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਯਾਜ਼੍ਨਵਲਕਯ ਨੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਆਪਣੀ گردਨ ਝੁਕਾ ਲਈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਜੋ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਸਦੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਬੋਲ ਪਈ। ਜੋ ਵੀ ਮਨੋਯੋਗ ਨਾਲ, ਯਾਜ਼੍ਨਵਲਕਯ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਇਸ ਵਾਣੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਪਾਠ ਕਰੇ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਮੂਰਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮੰਦਬੁੱਧੀ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਇਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰੇ, ਤਾਂ... ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਗੰਗਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ, ਝਗੜਿਆਂ ਅਤੇ ਵਿਵਾਦਾਂ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨਦੀ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਦਾਤੀ, ਧਰਮ ਦੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮੂਰਤ ਬਣੀ। ਤਪੱਸੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਤਪ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੈ; ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਰਸਵਤੀ ਹੈ; ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ—even ਭਾਰਤ ਦੇ ਉਹ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਪ ਕੀਤੇ ਹੋਣ, ਜੇ ਉਹ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲੈਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਚੌਦਵੀਂ, ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ, ਜਾਂ ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਦਿਨ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਚਾਹੇ ਆਮ, ਉਦਾਸੀ ਨਾਲ ਜਾਂ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਸਰਸਵਤੀ ਮੰਤਰ ਇਕ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਜਪੇ, ਜਾਂ ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਮੁੰਡਾਏ, ਉਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਭਾਰਤ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਵਿੱਚ ਇਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।" ਸੌਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਫਿਰ, ਹੇ ਸ਼ੌਨਕ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਪੁੱਛਿਆ।" ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹਿੱਸੇ ਅਤੇ ਝਗੜੇ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਨਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਬਣੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਸਾਰ ਨੂੰ ਸੁਣਕੇ ਮੇਰੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੋਰ ਵਧ ਗਈ ਹੈ। ਆਖੋ, ਗੰਗਾ ਨੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਜਦ ਉਹ ਪੂਜੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ? ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਚਮਕਦਾਰ ਨਦੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਝਗੜੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੁਣਣਾ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ।" ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਸਿਰਫ ਉਸਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਗੰਗਾ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਵੀ ਹਰੀ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਹਨ। ਇਕ ਵਾਰੀ, ਗੰਗਾ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਤੱਕਿਆ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਮੁਸਕਾਨ ਦਿੱਤੀ। ਪਦਮਾ, ਜੋ ਸੁਚਿਤਾ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ। ਲਾਲ ਹੋਠਾਂ ਅਤੇ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਸੀ, ਆਖਿਆ।" ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਧਰਮਕ, ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਵਿਰੋਧੀ ਅਤੇ ਪਾਪੀ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਵਿਚੋਂ, ਹੇ ਗਦਾਧਰ, ਮੈਂ ਸਮਝ ਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਗੰਗਾ ਵਧੀਕ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ।