ਇਹ ਕਥਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ: ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਵਚ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਿ ਕਾਣ੍ਵ ਸੰਪ੍ਰਦਾਏ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਕਤਾ, ਸਰਵੋਤਮ ਕਵੀ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਵਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ! ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਨਾਰਾਯਣ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਯਾਜ਼੍ਯਵਲਕਯ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਵੰਞ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤਦੋਂ, ਉਹ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਕੇ ਕੋਣਾਰਕ ਦੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਪਹੁੰਚੇ। ਸੂਰਜ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਦੁਖੀਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਸੂਰਜ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਯਾਜ਼੍ਯਵਲਕਯ ਨੇ ਉਥੇ ਕਿਹਾ: "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ ਆਪਣੀ ਯਾਦ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਵੰਞ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹਾਂ। ਹੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਦੇਵੀ! ਮੈਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦਿਓ, ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਓ। ਮੈਨੂੰ ਗ੍ਰੰਥ ਲਿਖਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਓ ਅਤੇ ਇਕ ਯੋਗ, ਪੱਕੇ ਆਸਥਾ ਵਾਲਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦਿਓ। ਜੋ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਭਾਗ ਦੇ ਕਰਕੇ ਖੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਮੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮਿਲ ਜਾਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੋ, ਸਰਵੋਚ, ਸਦਾ ਚਿਰ ਅਕਾਲੀ ਤੇ ਜੋਤੀਮਈ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਮਾਨੋ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵਾਂਗ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾਂ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਸਦਾ ਗੂੰਗਾ, ਬੇਅਕਲ ਤੇ ਪਾਗਲ ਜਿਹਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਹਿਮ, ਚੰਦਨ, ਚੰਬੇ ਦੀ ਫੁੱਲ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਸਫੈਦ ਕਮਲ ਤੇ ਨੀਲੋਫਰ ਵਾਂਗ ਸੁਚਿੱਟੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ 'ਵਿਸਰਗ' ਅਤੇ 'ਬਿੰਦੂ' ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਆਧਿਸ਼ਠਾਤ੍ਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾਂ, ਜੋ ਅੰਕ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇੱਥੇ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਤੁਸੀਂ ਵਿਆਖਿਆ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਵਿਆਖਿਆ ਦੀ ਆਧਿਸ਼ਠਾਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਯਾਦ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੋ। ਜਿਥੇ ਕਦੇ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਕੋਲੋਂ ਗਿਆਨ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਉਥੇ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਸਵੈ-ਸਰੂਪ, ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਆਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਨੇ ਅਨੰਤ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲੋਂ ਇਕ ਗਿਆਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ, ਤਦੋਂ ਕਸ਼੍ਯਪ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਉਹ ਵੀ ਡਰ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਵਿਆਸ ਨੇ ਵਾਲਮੀਕਿ ਜੀ ਕੋਲੋਂ ਪੁਰਾਣ-ਸੂਤਰ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਫਿਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਦੇਨ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਉਹ ਗ੍ਰੰਥ ਰਚਿਆ। ਜਦੋਂ ਵਿਆਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣ-ਸੂਤਰ ਸੁਣਿਆ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਦੇਨ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਵੀ ਬਣੇ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਵਿਭਾਗ ਬਣਾਏ। ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਪਲ ਤੁਹਾਡੀ ਧਿਆਨ ਧਰ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦਿਤਾ। ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਰ੍ਹੇ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਅਰਥ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ। ਉਹ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤੁਤੀ ਅਤੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਮਨੂ ਅਤੇ ਮਨੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਵੀ। ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ ਵਾਲੇ, ਪੰਜ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਚਾਰ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ (ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ) ਭੀ ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਯਾਜ਼੍ਯਵਲਕਯ ਨੇ ਆਪਣੀ گردਨ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਭਾਵੁਕਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਜੋਤੀਮਈ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿਸਦੀ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਨਾਲ ਯਾਜ਼੍ਯਵਲਕਯ ਦੁਆਰਾ ਰਚੀ ਇਸ ਵਾਣੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਹੇ ਵੱਡਾ ਮੂਰਖ ਜਾਂ ਬੁੱਧੀਹੀਨ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਇਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਪਾਠ ਕਰੇ, ਤਾਂ... ਨਾਰਾਯਣ ਜੀ ਫਿਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਗੰਗਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ, ਝਗੜਿਆਂ ਅਤੇ ਵਿਵਾਦ ਕਾਰਨ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨਦੀ! ਉਹ ਪੁੰਨ ਦੀ ਦਾਤਾ, ਧਰਮ ਦੀ ਮਾਂ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ। ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਤਪ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪ ਤਪਸਿਆ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।