ਪਦਮਾ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਰਚਨਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਹੋਈ। ਸਮੇਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੀ ਇਸ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦੱਸੀ ਗਈ। ਇਹ ਸਭ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ? ਇਹ ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਤਾਈ ਗਈ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਰਚਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਆਨੰਦਮਈ ਰਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਉਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਮਨੋਹਰ ਕਾਮਨਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵ੍ਰਿਕਸ਼ ਸੀ, ਜੋ ਬੜੀ ਆਕਰਸ਼ਕਤਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਥਾਂ ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਸਤੂਰੀ ਅਤੇ ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਤਾਜ਼ਾ ਚੰਦਨ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਰੇਸ਼ਮੀ ਧਾਗਿਆਂ ਅਤੇ ਗੰਢਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਥਾਂ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਮਾਣਕੇ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਤੱਤ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ ਪੰਡਾਲ ਸਨ। ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਲਈ ਯੋਗ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਉਹ ਥਾਂ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਥੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਨਿਵਾਸ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਇਕ ਕੁਆਰੀ ਕਨਿਆ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਉਹ ਗੋਲੋਕ ਦੇ ਰਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਹਰੀ ਅੱਗੇ ਦੌੜ ਪਈ। ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਜੀਵਨ-ਸਰੂਪ ਦੇਵੀ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਵੀ ਸੋਲ੍ਹਾ ਸਾਲ ਦੀ, ਨਵੀਂ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਪਰਿਪੂਰਨ ਸੀ। ਸੋਹਣੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ, ਨਾਜੁਕ ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਮਨੋਹਰ ਆਕਾਰ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਹੋਠ ਬੰਧੁਜੀਵ ਫੁੱਲ ਤੋਂ ਵੀ ਲਾਲ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸਨ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰਾ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਪੂਰਨ ਚੰਦਾਂ ਵਰਗਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਨੱਕ ਰਾਜਾ ਪੰਛੀ ਦੀ ਚੋਚ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਕ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਜੋ ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿਚ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਸੁੰਦਰ ਕਣਕਣੇ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਗਲ, ਸੋਹਣੇ ਗਾਲਾਂ ਉੱਤੇ ਸਿੰਧੂਰ ਦਾ ਟਿੱਕਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਸਦੀ ਸੋਭਾ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਸੁਗੰਧਤ, ਘਣੇ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਗੁੱਛੇ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਉਹ ਮੋਰ, ਹੰਸ ਅਤੇ ਚਕਵੀ ਦੀ ਚਾਲ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਕ ਨਜ਼ਾਕਤ ਨਾਲ ਤੁਰਦੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਗਲ ਵਿਚ ਹੀਰੇ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਕੜੇ ਅਤੇ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ ਸਨ। ਉਹ ਅਣਮੁੱਲ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿਚ ਪਾਈਆਂ ਗੁੰਗਰੂਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਕੁਆਰੀ, ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਸੁੰਦਰ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਸਦੇ ਰੋਮ-ਕੂਪਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕਦਮ ਅਨੇਕਾਂ ਗੋਪੀ ਕਨਿਆਵਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਮਿਲੀਅਨ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੀਂ ਜਵਾਨੀ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ। ਹੇ ਮਹਾਤਮਾ! ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਰੋਮ-ਕੂਪਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕਦਮ ਅਨੇਕਾਂ ਗੋਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤੀਹ ਮਿਲੀਅਨ ਸੀ, ਜੋ ਬੜੇ ਆਕਰਸ਼ਕ ਅਤੇ ਮਨੋਹਰ ਸਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਰੋਮ-ਕੂਪਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹੀ, ਤਾਕਤਵਰ ਸਾਂਡ, ਸੁਭਗ ਸੁਰਭੀ ਗਾਈਆਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਬਛੜੇ, ਜੋ ਸਭ ਮੰਗਲਮਈ ਸਨ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸਾਂਡ ਐਸਾ ਸੀ ਜਿਸਦੇ ਅੰਦਰ ਦਸ ਲੱਖ ਸਿੰਘਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸੁੰਦਰ ਹੰਸਾਂ ਦੀ ਲਾਈਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਹੰਸ ਸੀ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਖੱਬੇ ਕੰਨ ਦੀ ਝਿੱਲੀ ਤੋਂ, ਇਕ ਸਫੈਦ ਘੋੜਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਖੀ ਅਤੇ ਸਵਾਰੀ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਸੱਜਣੋ, ਸੱਜਾ ਕੰਨ ਦੀ ਝਿੱਲੀ ਤੋਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਹੋਰ ਜੀਵ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਨਾਥ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਆਪਣੀ ਯੋਗ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪੰਜ ਰਥ ਰਚੇ, ਜੋ ਹਰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਉੱਚੇ ਅਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਲੰਬੇ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੋਲੋਕ ਦੇ ਰਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੋਂ, ਇਹ ਸਭ ਅਦਭੁਤ ਅਤੇ ਆਨੰਦਮਈ ਰਚਨਾ ਹੋਈ।