ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਦੇਵੀ ਇਹ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੁਭਤਾ ਵਾਸੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਹਵਨ ਤੇ ਅਰਪਣਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਵੈਦਿਕ ਅੱਠ ਅੱਖਰੀ ਉੱਤਮ ਮੰਤਰ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਚੌਥਾ ਵਿਭਕਤੀ ‘ਸਰਸਵਤਿਆ’ ਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਤਰ ਹੈ: “ਸ਼੍ਰੀੰ ਹ੍ਰੀੰ ਸਰਸਵਤਿਆਈ ਸਵਾਹਾ।” ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਕਰੁਣਾ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਇਹ ਮੰਤਰ ਵਾਲਮੀਕਿ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਇਹ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਮਹੋਤਸਵ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੂੰ ਬਦਰੀਕਾ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ; ਵਿਭਾਂਡਕ ਨੇ ਇਹ ਮੰਤਰ ਮਿਹਨਤੀ ਰਿਸ਼ੀ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ ਨੂੰ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਮੰਤਰ ਕਣਾਦ ਤੇ ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ੇਸ਼ ਨੇ ਪਾਣਿਨੀ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਇਹ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਮੰਤਰ ਦੀ ਚਾਰ ਲੱਖ ਵਾਰ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਇਸਦੀ ਸਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਸੁਣੋ — ਉਹ ਕਵਚ ਜੋ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਆਖਿਆ: “ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਸਭ ਉਪਾਸਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਸਰਸਵਤੀ ਦਾ ਉਹ ਕਵਚ ਦੱਸੋ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।” ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਇਹ ਵੈਦਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਸੁਖਦਾਇਕ, ਵੈਦਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲੇਖਿਤ ਅਤੇ ਵੈਦਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਤ। ਇਹ ਕਵਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਬੜੀ ਗੁਪਤ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਵਸਤੂ ਹੈ, ਚਾਹਤਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ। ਇਸਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਤੇ ਜਪ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਿਸਪਤੀ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਪ ਕੇ ਤੇ ਯਾਦ ਰੱਖ ਕੇ, ਵਾਕ-ਪਟੂ ਵਾਲਮੀਕਿ ਮਹਾਂ ਕਵੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਕਣਾਦ, ਗੌਤਮ, ਕਣਵਾ, ਪਾਣਿਨੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਕਟਾਯਨ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਵੈਦਾਂ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਨੂੰ ਵਿਭਾਜਿਤ ਕੀਤਾ। ਸ਼ਾਤਾਤਪ, ਸੰਵਰਤ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਅਤੇ ਪਰਾਸ਼ਰ; ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ, ਭਰਦਵਾਜ, ਅਸਤਿਕ ਅਤੇ ਦੇਵਲ ਨੇ ਵੀ ਇਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਇਸ ਕਵਚ ਦੇ ਦ੍ਰਸ਼ਟਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸਮਝ ਅਤੇ ਸਭ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ — “ਓਮ ਹ੍ਰੀੰ ਸਰਸਵਤਿਆਈ ਸਵਾਹਾ” — ਸਰਸਵਤੀ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਦੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। “ਓਮ, ਸਰਸਵਤੀ ਮੇਰੇ ਕੰਨਾਂ ਦੀ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਵਾਹਾ।” “ਓਮ, ਹ੍ਰੀੰ, ਵਾਗਵਾਦਿਨੀ ਮੇਰੀ ਨੱਕ ਦੀ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਵਾਹਾ।” “ਓਮ, ਸ਼੍ਰੀੰ, ਹ੍ਰੀੰ, ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਮੇਰੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਦੀ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਵਾਹਾ।” “ਓਮ, ਸ਼੍ਰੀੰ, ਹ੍ਰੀੰ, ਮੇਰੀ گردਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀੰ ਮੇਰੇ ਮੋਢਿਆਂ ਦੀ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।” “ਓਮ, ਹ੍ਰੀੰ, ਵਿਦਿਆਸਵਰੂਪਿਨੀ ਮੇਰੇ ਨਾਭੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਵਾਹਾ।” “ਓਮ, ਸਰਵਵਰਨਾਤਮਿਕਾ ਮੇਰੇ ਦੋਨਾਂ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।” “ਓਮ, ਸਰਵਕੰਠਵਾਸਿਨੀ ਮੇਰੀ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਵਾਹਾ।” “ਓਮ, ਐਂ, ਹ੍ਰੀੰ, ਸ਼੍ਰੀੰ, ਸਰਸਵਤੀ, ਗਿਆਨਵਾਨਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਸਵਾਹਾ।” “ਓਮ, ਹ੍ਰੀੰ, ਸ਼੍ਰੀੰ — ਤਿੰਨ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ — ਇਹ ਮੇਰੀ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।” “ਓਮ, ਸਦੰਬਿਕਾ ਮੇਰੀ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਵਾਹਾ।” “ਓਮ, ਸਰਵਸ਼ਾਸਤ੍ਰਵਾਸਿਨੀ ਮੇਰੀ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਵਾਹਾ।” “ਐਂ, ਹ੍ਰੀੰ, ਪੁਸਤਕਵਾਸਿਨੀ ਮੇਰੇ ਹੇਠਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਵਾਹਾ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਸੰਪੂਰਨ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਧਰਮ ਦੇ ਮੁਖ ਤੋਂ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਗੁਰੂ ਦੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ — ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਣੇ, ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਨਾਲ — ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੰਜ ਲੱਖ ਵਾਰ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇਹ ਕਵਚ ਸਿਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।