ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਹਰ ਇਕ ਵਿਅਕਤਿਕਤ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਵਿੱਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਵਿਰਾਟ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕੀਤਾ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਗਿਆਰਾਂ ਰੁਦ੍ਰਾ ਹੋਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਾਲਾਗ்னਿਰੁਦ੍ਰਾ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼्वर ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪਰਿਪੂਰਨ ਰਹੇਂਗਾ। ਸੁੰਦਰ ਮਾਤਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸੁਣੋ, ਵੱਡੇ ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਰੋਮ-ਕੂਪ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਦੇ ਰੋਮ-ਕੂਪ ਵਿੱਚ..." ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਜਾ, ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ। ਵੱਡੇ ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਰੋਮ-ਕੂਪ ਵਿੱਚ, ਅੰਡ-ਕੋਸ਼ ਵਿੱਚ, ਜਲ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਇਕ ਨੌਜਵਾਨ, ਗਹਿਰੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲਾ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਲ-ਸੈਯਾ ਉੱਤੇ ਵਿਹਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਨਾਭੀ-ਕਮਲ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਕਿ ਕਮਲ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਪਰ ਕਮਲ-ਜਨਮੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਪਦਮਨਾਭ ਦੇ ਕਮਲ ਦੀ ਡੰਡਲ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਵਾਪਸ ਆਏ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਹ ਜਲ-ਸੈਯਾ ਉੱਤੇ, ਅੰਡ-ਕੋਸ਼ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵਿਹਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਵਾਲ-ਬਾਲਾਂ ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਨਕ ਆਦਿ, ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਵਿ্ণੂ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ, ਛੋਟੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਛੋਟੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਦੇ ਨਾਭੀ-ਕਮਲ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਰੋਮ-ਕੂਪ ਵਿੱਚ, ਪੂਰਾ ਸੰਸਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਮੰਗਲਮਈ ਕਥਾ ਕਹੀ ਗਈ। ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੁਣ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰੋ। ਕਿਸਨੇ ਕਿਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਕਿਵੇਂ ਇਹ ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ? ਉਸ ਦੇ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਸ্তুਤੀ, ਧਿਆਨ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਤੂਤਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ।" ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਵਿੱਚ, ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਬੜੀ ਆਦਰਯੋਗ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਅਤਿਅੱਭੂਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਭਿੰਨ-ਭਿੰਨ ਭਾਗ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਗਲਮਈ ਕਰਤੱਬ—ਵਾਣੀ, ਵਸੁੰਧਰਾ, ਗੰਗਾ, ਸ਼ਸ਼ਠੀ ਅਤੇ ਮੰਗਲਚੰਡਿਕਾ—ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੀ ਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਗਮਗ, ਰੂਪ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਾਨ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ, ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਬੜੇ ਪੁਣਯਤਮ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹਨ। ਦੁਰਗਾ ਅਤੇ ਰਾਧਾ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਕਰਤੱਬ ਵੀ ਉਲੇਖਣਯੋਗ ਹਨ।" "ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਦੇਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਦੀ ਮੂਲਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਗਏ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਵਾਨ, ਸੁੰਦਰ, ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਸਮਾਨ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਤੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਮੰਨ।' ਜੋ ਦੂਜੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੂਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੈਂ ਸਭ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਸਿਖਿਆਕਾਰ ਹਾਂ, ਪਰ ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਉਹ ਹੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਹੈ; ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਕੌਣ ਤਿਆਗ ਸਕਦਾ ਹੈ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਕਥਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ, ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਲੀਲਾ ਬੜੀ ਹੀ ਪਿਆਰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ।