ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਉਹ ਉੱਤਮ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਫਿਰੋਂ ਉਸ ਨਾਲ ਬੋਲਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਵੀਰਾਟ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਮਹਾ ਵੀਰਾਟ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਦ ਤੱਕ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਰਹੇ, ਚਾਹੇ ਇੱਕ ਪਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ, ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੀਉਂਦੇ ਜੀ ਹੀ ਮੁਕਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਲਈ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਉਸ ਲਈ ਜਪ, ਤਪ, ਯਗ, ਜਾਂ ਪੂਜਾ—all ਵਿਅਰਥ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਅਰਥ ਹੈ। ਜਦ ਤੱਕ ਆਤਮਾ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਤੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਿਆ, ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈਂ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈਂ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਥੇ ਖੜਾ ਨਾਰਦ ਮੁਨਿ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਅਣਗਿਣਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਲਯ ਸਮੇਂ ਵੀ, ਤੇਰਾ ਪਤਨ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਹਰ ਇਕ ਵਿਅਕਤ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੇ ਅੰਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਵੀਰਾਟ ਬਣ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ, ਤੇ ਗਿਆਰਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਵੀ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਾਲਾਗ્નਿਰੁਦ੍ਰ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸੰਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹੇਂਗਾ।" "ਮੇਰੀ ਸੋਹਣੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।" ਫਿਰ ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਸੁਣ, ਮਹਾ ਵੀਰਾਟ ਦੇ ਰੋਮ-ਕੂਪ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ ਦੇ ਰੋਮ-ਕੂਪ ਵਿੱਚ... ਜਾ, ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ। ਮਹਾ ਵੀਰਾਟ ਦੇ ਰੋਮ-ਕੂਪ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੇ ਅੰਡੇ ਵਿੱਚ, ਜਲ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿੱਚ—ਉਥੇ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ, ਕਾਲਾ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ, ਜਲ ਦੇ ਸੋਫੇ ਉੱਤੇ ਲੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਭੀ-ਕਮਲ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਕਮਲ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਕਮਲ-ਜਨਮੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਪਦਮਨਾਭ ਦੇ ਕਮਲ ਦੇ ਡੰਡੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਿਆ। ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਪਰਤ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਜਲ ਦੇ ਸੋਫੇ ਉੱਤੇ ਲੇਟਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੇ ਅੰਡੇ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਗੋਪ ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਨਕ ਆਦਿਕ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਵਿਸ਼ਨੁ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ, ਛੋਟੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਛੋਟੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ ਦੇ ਨਾਭੀ-ਕਮਲ ਵਿੱਚੋਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਰੋਮ-ਕੂਪ ਵਿੱਚ, ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁੱਤਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਮੰਗਲਮਈ ਕਥਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।" ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੁਣ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰੋ। ਕਿਸ ਨੇ, ਕਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਕਿਵੇਂ ਇਹ ਮਾਨਵਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੋਈ? ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸਤੁਤੀ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਧਿਆਨ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਕਰਤੂਤਾਂ—ਇਹ ਵੀ ਦੱਸੋ।" ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਸਾਵਿਤਰੀ, ਰਚਨਾ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪੂਜਿਤ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬੇਹੱਦ ਅਦਭੁਤ ਸੀ। ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਭਾਗਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੰਗਲਮਈ ਕਰਤੂਤਾਂ—ਵਾਣੀ, ਵਸੁੰਧਰਾ, ਗੰਗਾ, ਸ਼ਸ਼ਠੀ ਅਤੇ ਮੰਗਲਚੰਡਿਕਾ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮੇਰੇ ਵਰਗੀ ਹੀ ਚਮਕ, ਰੂਪ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਤਬ, ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਜਾਣ, ਪੂਰਨ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਬੇਹੱਦ ਸੁੰਦਰ ਹਨ।