ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਸੰਯੋਗ ਤੋਂ ਥੱਕੀ ਹੋਈ ਉਸ ਮਹਾਂਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਇੱਕ ਸਾਹ ਨਿਕਲਿਆ। ਇਹ ਸਾਹ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਣ-ਵਾਯੂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਣ, ਅਪਾਨ, ਸਮਾਨ, ਉਦਾਨ ਤੇ ਵਿਆਨ—ਇਹ ਪੰਜ ਵਾਯੂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਉਸ ਦੇ ਪਸੀਨੇ ਤੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਵਰੁਣ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼্ণ-ਸ਼ਕਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤ੍ਰੀ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਪਿਆਰੀ ਸੀ। ਸੌ ਮਨਵੰਤਰਾ ਬੀਤ ਜਾਣ ਉਪਰੰਤ, ਉਹ ਅਤਿ ਸੁੰਦਰਾ ਦੇਵੀ ਨੇ ਅੰਡਾ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਘੰਭੀਰ ਦੁਖ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਤਿਆਗ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਵਿਛੋੜੇ ਵਿੱਚ ਕਰੁਣ ਰੋਣਾ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਕਠੋਰ ਤੇ ਕੋਪਵਾਨ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਹੈ—ਜੋ ਜੋ ਦੇਵੀਆਂ ਤੇਰੇ ਅੰਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣਗੀਆਂ..." ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਅਚਾਨਕ, ਦੇਵੀ ਜੀਭ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਉਹ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵੀਣਾ ਤੇ ਪੁਸਤਕ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰ ਲਿਆ। ਇਥੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਵੀ ਦੋਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਭਾਜਿਤ ਹੋ ਗਏ। ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਵਾਣੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਬਣ ਜਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਨਾਰਾਯਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। "ਤੇਰੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਰਾਧਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਦੋ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣਗੇ।" ਉਹ ਚਮਕ, ਉਮਰ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਨ। ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਗੋਲੋਕਪਤੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰੋਮ-ਕੂਪ ਤੋਂ, ਰੂਪ, ਗੁਣ, ਵਸਤ੍ਰ, ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਵਿੱਚ, ਰਾਧਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰੋਮਾਂ ਤੋਂ ਗੋਪੀਕਾਵਾਂ ਜਨਮੀਆਂ। ਉਹ ਨਗੀਆਂ ਜੜਾਵਾਂ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਯੁਵਾਵਸਥਾ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਸਦੀਵੀ ਤੇ ਅਟੁੱਟ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਚਾਨਕ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਨਾਰਾਯਣੀ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਜੋ ਸਮੂਹ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਬੀਜ-ਰੂਪ, ਆਦਿ-ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਸੀ। ਉਹ ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਤੇ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਵਾਲੀ, ਨਾਨਾ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੇ ਉਪ-ਅੰਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਨਾਰੀ ਜਾਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਉਹ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਭ ਸੁਖ-ਸੰਪੱਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਗ੍ਰਿਹਸਥਾਂ ਨੂੰ ਵਾਧੂ, ਮੋਖ ਇੱਛੁਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਸੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸੁਖ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਤਪੱਸਵੀ ਵਿੱਚ ਤਪ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੋਭਾ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕ, ਤੇ ਕਮਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਉਹ ਆਪ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸੰਸਾਰ-ਵ੍ਰਿਖ ਦਾ ਅਨਾਦਿ ਬੀਜ-ਰੂਪ ਹੈ। ਭੁੱਖ, ਤਿਸ, ਦਇਆ, ਸ਼ਰਧਾ, ਨੀਂਦ, ਉਂਘ, ਖਿਮਾ ਤੇ ਧੀਰਜ—ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੋਈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਚੌਹਾਂ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ, ਉੱਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹ ਕਮੰਡਲੁ ਫੜੇ, ਪ੍ਰਤਾਪੀ, ਤਪਸਵੀ ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸਨ।