ਜੋ ਸਭ ਰਾਜਸੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਜ਼ਾਦ ਅਤੇ ਸਦਾ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ, ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸਦਾ ਵੈਸ਼ਨਵ ਭਗਤ ਮਨ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਲੰਮਾ ਜੀਵਨ ਵੀ ਸਿਰਫ ਇਕ ਪਲ ਜਿਤਨਾ ਹੀ ਹੈ। 'ਕ੍ਰਿਸ਼' ਸ਼ਬਦ ਉਸਦੀ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ 'ਣ' ਉਸਦੀ ਸੇਵਾ ਨੂੰ। 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਿ' ਸਾਰੇ ਕੁਝ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ 'ਣ' ਬੀਜ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ। ਹੇ ਨਾਰਦ! ਅਣਗਿਣਤ ਬ੍ਰਹਮਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣ ਤੇ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਲੰਘ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ ਵੀ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਆਰੰਭ 'ਤੇ ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਹੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਇਛਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਜੋ ਇਛਾ ਦਾ ਸਦਾ ਅਧਾਰ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਉਹ ਅਤਿ ਉੱਚੀ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪੂਰਨ ਚੰਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਸ਼ੰਖ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ ਸੀ। ਉਹ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਜੋੜੇ ਸ਼ੁਭ ਨਾਰੀਅਲਾਂ ਵਾਂਗ ਮਨੋਹਰ, ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ, ਸ਼ਾਂਤ, ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ, ਹਲਕਾ ਟੇਢੀ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਮਨਮੋਹਣੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਸ ਅਤੇ ਚਕੋਰੇ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਦਾ ਤੱਕਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ। ਉਸਦੇ ਸ਼ਰੀਰ ਉੱਤੇ ਕਸਤੂਰੀ ਦੇ ਟਿੱਕੇ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਦੀ ਲਕੀਰ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਸੁੰਦਰ, ਵਿਵਸਥਤ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਸੂਮ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਉਹਦੀ ਜੋਤ ਦਸ ਲੱਖ ਚੰਦ੍ਰਮਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਨਾਲ, ਰਸ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਏਕਤ੍ਰ ਹੋਏ। ਉਹ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਜੀਵੰਤ ਰੂਪ ਬਣ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰੇਮ-ਲੀਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ। ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਥੱਕ ਗਏ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਉਸਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ। ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ! ਉਸ ਮੇਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚੋਂ, ਜਦ ਉਹ ਮਹਾਨ ਏਕਤਾ ਕਰ ਕੇ ਥੱਕ ਗਈ, ਇਕ ਸਾਹ ਨਿਕਲਿਆ। ਉਹ ਨਿਕਲਿਆ ਸਾਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਰੀਰਧਾਰੀ ਵਾਤ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਜੀਵਨ ਦਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਪ੍ਰਾਣ, ਅਪਾਨ, ਸਮਾਨ, ਉਦਾਨ ਤੇ ਵਿਆਨ ਉੱਥੋਂ ਹੀ ਨਿਕਲੇ। ਪਸੀਨੇ ਤੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਮਹਾਂਦੇਵ ਵਰੁਣ ਜਨਮੇ। ਫਿਰ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ-ਸ਼ਕਤੀ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਤੋਂ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਜਣਿਆ। ਉਹ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਪ੍ਰਾਣਵੱਲੀ ਦੇਵੀ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਪਿਆਰੀ ਸੀ। ਸੋ, ਸੌ ਮਨਵੰਤਰਾ ਲੰਘਣ ਮਗਰੋਂ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਦੇਵੀ—ਉਸ ਅੰਡ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੀ ਪੀੜਾ ਹੋਈ। ਉਸ ਛੱਡਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਵਿਛੋੜੇ ਵਿੱਚ ਰੋ ਪਏ। "ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ, ਕਠੋਰ ਤੇ ਰੁੱਸ ਗਈ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ—ਜੋ ਕੋਈ ਦੇਵੀਆਂ ਤੇਰੇ ਅੰਸ਼ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣਗੀਆਂ..." ਇਸੇ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਅਚਾਨਕ ਜੀਭ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਉਹ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵੀਣਾ ਤੇ ਪੁਸਤਕ ਲੈਕੇ ਖੜੀ ਸੀ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਦੋਹਾਂ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਦੋਹਾਂ ਵਾਂਗ ਕਰ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਵਾਣੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਬਣ ਜਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਨਾਰਾਯਣ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਤੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਨਿਸੰਤਾਨ ਹੈਂ, ਰਾਧਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਦੋ ਹੋਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਗੇ। ਜੋ ਜੋਤ, ਉਮਰ, ਸੋਭਾ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਣਗੇ।