ਇਹ ਕਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਰੀਆਂ ਦੇ ਉਲੇਖ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਮ, ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਯੋਗਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਕੁੰਤੀਆਂ, ਦਮਯੰਤੀਆਂ, ਯਸ਼ੋਦਾਂ ਅਤੇ ਸਤਕਰਮ ਦੇਵੀਕੀਆਂ—ਇਹ ਸਭ ਆਪਣੀ ਵਿਰਾਸਤ ਅਤੇ ਉੱਚ ਆਦਰਸ਼ਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ। ਕਲਾਵਤੀ, ਜੋ ਰਾਧਾ ਦੀ ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾਨੁ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਹੈ, ਵੀ ਅਤਿ ਉੱਤਮ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਰੇਵਤੀ, ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ, ਕਾਲਿੰਦੀ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲਕਸ਼ਮਣਾ, ਰੁਕਮਣੀ, ਅਤੇ ਸੀਤਾ—ਜੋ ਲਕਸ਼ਮੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ—ਇਹ ਸਭ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀਆਂ ਵਿਭਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ। ਬਾਣਾ ਦੀ ਧੀ, ਉਸ਼ਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਹੇਲੀ ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ, ਰੇਣੁਕਾ (ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਮਾਤਾ), ਹਲਿਮਾਤਾ, ਅਤੇ ਰੋਹਿਨੀ—ਇਹ ਨਾਰੀਆਂ ਵੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਅੰਗ ਹਨ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀਆਂ ਅਨੇਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਰੂਪ ਹਨ; ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ-ਤਿੱਥੇ ਨਾਰੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਭਾਗਾਂ ਅਤੇ ਅੰਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ, ਜੋ ਪਤੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਠ ਸਾਲ ਦੀ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਣੇ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ—ਇਹ ਸਭ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਉੱਚ, ਨੀਚ ਅਤੇ ਮੱਧਮ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਨਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੱਧਮ ਰਜਸ ਦੇ ਭਾਗ ਹਨ ਅਤੇ ਭੋਗਯੋਗ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਨੀਚ ਤਮਸ ਦੇ ਭਾਗ ਹਨ ਅਤੇ ਅਣਜਾਣ ਖਾਂਦਾਨਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੋ ਨਾਰੀਆਂ ਵਾਸਨਾ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ—ਇਹ ਸਭ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਵਿਭਾਗੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਦੁਖ ਨਾਸਨ ਵਾਲੀ ਦੁਰਗਾ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਰਥਾ ਨੇ ਪੂਜਿਆ। ਫਿਰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਤਾ ਵਜੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਨਿੰਦਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਗਣੇਸ਼, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਸਕੰਦਾ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੋਇਆ—ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ। ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮੰਗਲ-ਭੂਪ ਨੇ ਪੂਜਿਆ। ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪੂਜਿਆ। ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ। ਗੋਪੀਆਂ, ਗੋਪ, ਕੁੜੀਆਂ ਅਤੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਮਨੂਆਂ ਨੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਫੁੱਲ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਅਤੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਯਜਨਾ ਨੇ ਪੂਜਿਆ। ਫਿਰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ-ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਦਾ ਉਤਪੱਤੀ ਹੋਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਤੇ ਰੂਪ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਰਣਨ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਸਮਝਣ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਆਸ ਜੀ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਬੋਲੋ। ਰਚਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਰਚਨਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ? ਜੋ ਵੀ ਜੀਵ ਉਸ ਦੀ ਤਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜਨਮ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਉੱਚਤ ਪੂਜਾ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਓ। ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਸਭ ਲਈ ਗੋਕੁਲ ਸਦਾ-ਅਭਿਨਾਸੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੋਲੋਕ ਵੀ ਸਦਾ-ਅਭਿਨਾਸੀ ਹੈ। ਵੈਕੁੰਠ ਉਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਵਿਸਤਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਸਦਾ-ਅਭਿਨਾਸੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਤਪਸ਼, ਚੰਦ ਵਿੱਚ ਠੰਡੀ, ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਸੁਨਾਰ ਕੁੰਡਲ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦਾ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਉਸ ਦੇ ਬਿਨਾ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ‘ਐਸ਼ਵਰਯ’ ਸ਼ਬਦ ਰਾਜਾ-ਪਣ, ‘ਸ਼ਕਤੀ’ ਸ਼ਬਦ ਤਾਕਤ, ਅਤੇ ‘ਭਾਗ’ abundance, ਗਿਆਨ, ਧਨ-ਸੰਪਦਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਰੂਪ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਕਥਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਆਦਰਯੋਗ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ।