ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸ੍ਰੀਮਤ ਭਾਗਵਤ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉਕਤ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ’ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਰਾਧਾ ਜੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਰਾਧਾ ਜੀ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਜਵੇਲਾਂ ਦੀ ਸਾਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਸਦਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਪस्या ਕੀਤੀ, ਪਰ ਰਾਧਾ ਜੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ—even ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਵੀ—ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ; ਫਿਰ ਤਾ ਸਿੱਧਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ। ਉਹ ਪੰਜਵੀਂ ਦੇਵੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਧਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਹਰ ਔਰਤ ਦੀ ਸ਼ਕਲ, ਰਾਧਾ ਜੀ ਦੀ ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਪਰਛਾਈ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਰੂਪਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਹਨ। ਇੱਕ ਰੂਪ ਉਹ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਸਦਾ ਅਮਰ ਅਤੇ ਤਰਲ ਰੂਪ ਵਾਲੀ। ਇਹ ਰੂਪ ਦਰਸ਼ਨ, ਸਪਰਸ਼, ਨ੍ਹਾਉਣ ਅਤੇ ਪੀਣ ਦੁਆਰਾ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ—ਚਾਹੇ ਵੱਡੀਆਂ ਹੋਣ ਜਾਂ ਛੋਟੀਆਂ। ਭਾਰਤ ਦੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਤਪस्या ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਅਹੰਕਾਰ ਰਹਿਤ, ਗੁਣਵਾਨ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਉਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਪਤਿਵਰਤਾ ਹੈ। ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸਾਰ, ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਕਲਿ ਯੁਗ ਵਿਚ ਉਹ ਅੱਗ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਸੁੱਕੀ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਸਾੜ ਸਕੇ। ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਉਸ ਦੀ ਸਪਰਸ਼ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਤਰਸਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਆਪਣਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਧਾ ਸਕਣ। ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਦੇਵੀ ਹੈ। ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸ਼ਿਸਿਆ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਰਪਾਂ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਸਰਪਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਸੁੰਦਰ, ਅਤੇ ਸਰਪਾਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ। ਸਰਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਉਹ ਪੂਰਨ ਯੋਗਿਨੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਰਪਾਂ ਵਿਚ ਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਤਪस्या ਦੀ ਮੂਲ, ਤਪੱਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪस्या ਦਾ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਖੁਦ ਤਪਸਵਿਨੀ ਹੈ। ਤਪਸਵਿਨੀਆਂ ਵਿਚ ਪੂਜਾ ਯੋਗ, ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਉਹ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੈ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਮੂਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਲਗਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਸਤੀਕ ਮੁਨੀ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਮਾਵਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਅਤੇ ਸਸ਼ਠੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਹ ਤਪਸਵਿਨੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਭਗਤ, ਅਤੇ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੌਤਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈ। ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਅਤੇ ਯੋਗਿਨੀ ਹੋ ਕੇ, ਵਧੀਕ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਮਹਿਲਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 62ਵੇਂ ਦਿਨ ਮਾਤਾ-ਚੰਬਰ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਦਾ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਵੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਾਣੀ ਵਿਚ, ਧਰਤੀ ਤੇ, ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ, ਉਹ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਉਪਲੱਬਧ ਹੈ। ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਮੰਗਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਮੰਗਲ ਚੰਡੀ, ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਚੰਡੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਔਰਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪੰਜ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਦੁਖ, ਪੀੜਾ, ਪਾਪ, ਅਭਾਗ, ਕਲੇਸ਼, ਅਤੇ ਗਰੀਬੀ—all ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਦੇਵੀ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਦੁਰਗਾ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ੁੰਭ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਉਸ ਦਾ ਸ਼ਰੀਰ, ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਦਿਵਯ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੈ। ਦੇਵੀ ਸਭ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪੂਰਨਤਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਯੋਗਿਨੀ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ ਸਦਾ ਕਾਲੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਹੈ। ਉਹ ਇਕ ਸਾਹ ਨਾਲ ਹੀ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਹੈ ਰਾਧਾ ਜੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਰਨਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।