ਉਹ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ, ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ। ਉਹ ਸਰੀਰ ਦੇ ਖੱਬੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਉੱਚ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਉਹ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੈ, ਧਨਵੰਤ, ਆਦਰਯੋਗ ਅਤੇ ਪੂਜਯ। ਉਹ ਰਾਸਾ ਨ੍ਰਿਤ੍ਯ ਦੇ ਚਕਰ ਵਿਚੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਅਤੇ ਰਾਸਾ ਨ੍ਰਿਤ੍ਯ ਦੇ ਚਕਰ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਵੀ ਜੋ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਗੋਪੀਆਂ ਦੀ ਵਸਤ੍ਰ-ਸੰਭਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਨਿਰਗੁਣ, ਨਿਰਾਕਾਰ, ਅਸਪর্শ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸਰੂਪ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਧਿਆਨ ਦੁਆਰਾ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਅੱਗ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ ਲਪਟੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਹ ਹੀ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਭਕਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਿਧਿ-ਸਿਧਿ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੇ ਕੰਵਾਂ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਤੀਆਂ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਸਾਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਪस्या ਕੀਤੀ। ਉਹ ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ—ਉਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਵੇਖਣ ਦੀ ਤਾਂ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ ਹੈ। ਉਹ ਪੰਜਵੀਂ ਦੇਵੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਧਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸਰੂਪਤਾ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਸਰੂਪਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਜੋ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਕੰਵਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਸਦਾ ਅਮਰ ਅਤੇ ਤਰਲ ਸਰੂਪ ਵਾਲੀ। ਉਹ ਦਰਸ਼ਨ, ਸਪਰਸ਼, ਸਨਾਨ ਅਤੇ ਪਾਨ ਦੁਆਰਾ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੂਪ ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਦੇ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਤਪਸਿਆ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਅਹੰਕਾਰ ਰਹਿਤ, ਗੁਣਵੰਤ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਭੂਸ਼ਣਾਂ ਦੀ ਸਰੂਪ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਪਤਿਵਰਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸਾਰ ਹੈ, ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਕਲਿ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅੱਗ ਦਾ ਸਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਪਾਪ ਦੇ ਸੁੱਕੇ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਤੀਰਥ ਉਸ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ। ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪੂਜਾ ਦੀ ਪਰਮ ਦੇਵੀ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਅਤੇ ਪਰਮ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ। ਉਹ ਸਰਪਾਂ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਸਰਪਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਸਰਪਾਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ। ਸਰਪਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ, ਉਹ ਸਿੱਧ ਯੋਗਿਨੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਰਪਾਂ ਵਿਚ ਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਸਰੂਪ, ਤਪਸਿਆ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪ ਤਪਸਵੀ ਹੈ। ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪੂਜਯ ਹੈ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਸਰੂਪ, ਪਰਮ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੈ। ਉਹ ਆਸਤਿਕ ਮੁਨੀ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੈ। ਉਹ ਮਾਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਜਯ ਹੈ ਅਤੇ "ਸ਼ਸ਼ਠੀ" ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਤਪਸਵੀ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਅਤੇ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੌਤ੍ਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਯੋਗਿਨੀ ਹੋ ਕੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਨਮ ਦੇ ਬਾਹਰ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ, ਬੱਚੇ ਦੇ ਬਾਹਰ ਆਏ ਬਾਹਠਵੀਂ ਦਿਨ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਮਨਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸਦੀਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਚ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਵੀ ਚਾਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।