ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇਕ ਸੁੰਦਰ ਕਥਾ ਵਾਂਗ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਚਤੁਰਭੁਜ ਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹੀ ਹਨ। ਉਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਅੰਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਣੂ ਵਜੋਂ ਸਾਰੀਆਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਕੁਝ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਹੀ ਸਰੂਪ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਉਥੇ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ, ਹੇ ਸ਼ੌਨਕ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਦਿ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਤੇ ਭਗਵਾਨ ਉਸ ਮুনি ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਮুনি, ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਨਜ਼ਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰੇਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੂਤੀ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਮਹਾਨ ਮুনি, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ ਬਦਰੀਕਾਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਹ ਜੰਗਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਰੱਖਤਾਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਕੋਇਲਾਂ ਦੀ ਮਧੁਰ ਧੁਨ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਮুনি ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਥਾਨ ਹਿੰਸਾ ਅਤੇ ਡਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਸਿੱਧਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਵਿਖਿਆ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮুনি, ਸਭ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਬੈਠਾ ਹੈ। ਉਹ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ—ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਆਤਮਾ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ—ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅਚਾਨਕ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ। ਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਮুনি ਨੂੰ, ਜੋ ਸਦਾ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਬੋਲਿਆ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਮੈਂ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਕੋਲੋਂ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਮੰਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾ ਕੇ ਤੇਰੇ ਕਮਲ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਗੁਣ ਗਾਥਾਵਾਂ ਹੋਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਜਨਮ, ਮੌਤ ਅਤੇ ਬੁਢਾਪੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ—ਉੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਣੂ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।" "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਇਹ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਿੱਥੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ? ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੇਰਾ ਸਰੂਪ ਕੀ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਕਰਮ ਕੀ ਹਨ?" ਨਾਰਦ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਮুনি ਮਸਕਰਾ ਪਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਨਾਰਦ ਦੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਪੁੱਛੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ' ਨਾਮਕ ਉਨਤਾਲੀਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਸੂਤ ਅਤੇ ਸ਼ੌਨਕ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਖੰਡ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪੁਰਾਣ, ਸ਼੍ਰੀ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਵਿੱਚ, ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ: "ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਕਮਲ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਣੀ (ਸਰਸਵਤੀ), ਸ਼ਿਵਾ (ਪਾਰਵਤੀ), ਗੰਗਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਪੂਜਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸੰਸਾਰਿਕ ਭਵਸਾਗਰ ਬਹੁਤ ਡੂੰਘਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਜੀਵ wildfire ਅਤੇ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਗੋਵਰਧਨ ਉਠਾਉਣ ਦੀ ਮਹਾਨ ਖਿਆਤੀ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮਣਾ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਕੋਨੇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਨਮੀ—ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਲੀਲਾ ਹੈ। ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ, ਹਰੀ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਉਹ ਗੋਪੀਕਾਂ ਦੇ ਕਮਲ-ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਮਧੁਮੱਖੀ ਵਾਂਗ ਮੰਡਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਸ-ਨਾਚ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈ, ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ ਹੈ। ਉਹ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਇਕ ਪਲਕ ਵਿੱਚ ਅਣਗਿਣਤ ਕਰਾਮਾਤਾਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ—ਹੇ ਬੱਚੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੌਣ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਭ ਲੀਲਾਵਾਂ ਗਿਨ ਸਕਦਾ ਹੈ?" "ਤੂੰ, ਅਸੀਂ, ਮਨੂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ—ਸਭ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਬਹੁਤ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਅੰਸ਼ ਹੀ ਹਾਂ। ਉਹ, ਜਿਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਿਰ ਹਨ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਦੇ ਇਕ ਬੂੰਦ-ਜਿਤਨੇ ਹਿੱਸੇ ਉੱਤੇ ਥਾਮਦਾ ਹੈ।" "ਗੋਲੋਕ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਮਾ ਨਾ ਤਾਂ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਹੀ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਣਨ ਹੋਈ ਹੈ। ਹਰ ਲੋਕ ਅਤੇ ਧਾਮ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।" "ਉਹ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਸਦੀਵੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਵੱਖਰੀ ਨਹੀਂ; ਉਸੀ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਸਦੀਵੀ ਪ੍ਰਭੂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਉਹ ਨਾਰਾਇਣੀ ਹੈ, ਪਰਮ, ਸਦੀਵੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਅਤੇ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਦੀ।" "ਹੁਣ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ ਬੱਚੇ, ਜਾ ਕੇ ਵਿਆਹ ਕਰ। ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਆਚਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਪਤੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਿਣੇ, ਤੇ ਚੰਦਨ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਪੂਜਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਪਤਨੀ, ਇਸ ਮਾਇਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰਾਹੀਂ, ਹਰ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵਿੱਚ ਨਾਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।" "ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਨਾਰੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਮਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਵਾਦ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਲੀਲਾਵਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ, ਉਸ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਨਾਰੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।