ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਜਨ ਉਥੇ ਇਕ ਅਤਿ ਆਕਰਸ਼ਕ ਸਰੂਪ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਰੂਪ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਚਕਰ ਦੀ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਚਕਰ ਇਕ ਸੁੰਦਰ ਵਰਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਸੋ ਮਿਲੀਅਨ ਯੋਜਨ ਹੈ। ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਗੋਲ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ, ਬਿਲਕੁਲ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਚਕਰ ਵਾਂਗ। ਇਹ ਸਦਾ ਵੈਕੁੰਠ ਤੋਂ ਪੰਜ ਕਰੋੜ ਯੋਜਨ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਉਥੇ ਕਾਮਧੇਨੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਮੰਡਲੀ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚ ਸੌ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਮਹਲ ਹਨ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗੁੰਬਦਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ, ਬੜੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰਤਾ ਅਤੇ ਆਕਰਸ਼ਣ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਇਹ ਸੌ ਮਿਲੀਅਨ ਸੁੰਦਰ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਾਪੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਇਕ ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੌ ਮੰਦਰ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਹ ਆਸ਼ਰਮ ਕੌਸਤੁਭ ਮਣੀ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਅਲੌਕਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸ ਮਹਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਸਾਰ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ‘ਚ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਜੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਹਨ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਦੀਵਟੀਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅਨੋਖੀਆਂ ਅਤੇ ਅਨੇਕਾਂ ਸਜਾਵਟਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੇਮੰਤ ਰੁੱਤ ਦੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਚਲਤਾ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਲੱਖਾਂ ਕਾਮਦੇਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਲਜਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਵਾਂਸਲੀ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਿਪਤ ਹੈ, ਤੇ ਕੌਸਤੁਭ ਮਣੀ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਤ੍ਰਿਭੰਗ ਅੰਗਭੰਗ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਲਾਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਕੜੇ, ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪੈਜਬੰਦੀਆਂ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੰਦ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਗੋਪੀਆਂ ਵਲੋਂ ਚਹੁੰ ਪਾਸੇ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਤਿ ਉੱਤਮ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਆਭੂਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਸ਼ਿਵ, ਅਨੰਤ, ਧਰਮ ਆਦਿਕ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਰਾਧਾ ਦੇ ਉਰਸਥਲ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹੀ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਧਿਆਨ ਯੋਗ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਵੈ-ਇਛਾ ਰੂਪ, ਨਿਰਗੁਣ, ਨਿਰਵਿਕਾਰ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਭ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਸਭ ਵਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਭ ਸਿੱਧੀਆਂ ਅਤੇ ਵਰਾਂ ਦੇ ਦਾਤਾ ਹਨ। ਉਹ ਗੋਆਲੇ ਵਾਂਗ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਗੋਆਲੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹ ਸਭ ਦੇ ਅੰਤਰਯਾਮੀ, ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਮੌਜੂਦ, ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹਨ; ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਹਨ—ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਕਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ‘ਕ੍ਰਿ’ ਸਰਵਵਿਆਪਕ ਅੱਖਰ ਹੈ, ਅਤੇ ‘ਸ਼੍ਣ’ ਆਦਿ ਨਾਦ ਹੈ। ਉਹੀ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਚਤੁਰਭੁਜ ਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਉਹੀ ਆਪਣੇ ਅੰਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੁ ਹੋ ਕੇ ਜਗਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੁਝ ਇੱਥੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਹੀ ਸਰੂਪ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ੰਕਰ ਉਥੇ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ, ਹੇ ਸ਼ੌਨਕ। ਪਰਮ ਪੂਜਨੀਯ, ਆਦਿ, ਅਜਰ, ਅਮਰ ਪ੍ਰਭੂ ਉਸ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸਤੁਤਿ ਗੀਤ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ। ਸਾਰਿਆਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਚਿਹਰੇ ਅਤੇ ਨਤ ਨੈਤਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਸੌਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਨਾਰਾਯਣ ਦੇ ਸਾਥ, ਬਦਰੀ ਵਣ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਉਹ ਜੰਗਲ ਵੱਖ ਵੱਖ ਦਰੱਖਤਾਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਨਰ ਕੋਕਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਸਨ। ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ਪੂਰਵਕ, ਉਹ ਸਥਾਨ ਹਿੰਸਾ ਅਤੇ ਡਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੀ। ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਸੀਧ ਹੋਏ ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਸਨ।