ਮਹਾਨ ਨਾਰਦ ਜੀ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਦੋਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਕਰਮ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਭੋਜਨ ਹਰੀ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਵਰਜਿਤ ਹੈ। ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀ, ਪਾਨ, ਫਲ ਅਤੇ ਗਾਊ ਮਾਸ ਵਰਜਿਤ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਿੱਟਾ ਤਾੜ ਫਲ, ਤਾਲ ਫਲ, ਮਸੂਰ ਅਤੇ ਮੱਛੀ ਵੀ ਖਾਣ ਲਈ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਮੱਛੀ ਖਾਂ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਵੱਖਰੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚੰਦਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਪਤਿ ਨੂੰ ਕੱਦੂ ਖਾਣਾ ਮਨਾਹੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਧਨ ਦੀ ਹਾਨੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਟੋਲਾ ਤੋਰੀ ਵੀ ਵਰਜਿਤ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਪੰਜਵੀਂ ਤਿੱਥੀ ਨੂੰ ਬੈਲ ਫਲ ਖਾਣ ਨਾਲ ਦਾਗ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਤਾਲ ਫਲ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਲਈ ਰੋਗ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਠਵੀਂ ਤਿੱਥੀ ਨੂੰ ਨਾਰੀਅਲ ਖਾਣ ਨਾਲ ਬੁੱਧੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਿੱਥੀ ਨੂੰ ਫਲੀ ਖਾਣੀ ਵਰਜਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਰਹਵੀਂ ਨੂੰ ਪੁਤਿਕਾ ਫਲੀ ਵੀ। ਚੌਦਵੀਂ ਤਿੱਥੀ ਨੂੰ ਕਾਲੀ ਮਸੂਰ ਖਾਣਾ ਮਹਾਂ ਪਾਪ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਘਰਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਹੋਰ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੇ ਮਾਸ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਖਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਹੈ। ਸਰੋਂ ਦਾ ਤੇਲ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾਇਆ ਤੇਲ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਨਾਰਦ। ਪਰ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੇ ਦਿਨ, ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਤੇਲ ਔਰਤਾਂ ਵਲੋਂ ਪੀਸਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਅਸ਼ੁੱਧ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੁੱਤਣਾ ਮਨਾਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਕਛੂਏ ਦਾ ਮਾਸ ਜੋ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਵਰਜਿਤ ਹੈ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਦਹੀਂ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਸੁੱਤਣਾ ਵੀ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਜੋ ਔਰਤ ਪਾਣੀ ਭਰਦੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜੋ ਚਰਿੱਤਰਹੀਣ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਭੋਜਨ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਨੀਚ ਜਾਤੀ ਦੀ ਔਰਤ ਦਾ ਭੋਜਨ ਵੀ ਵਰਜਿਤ ਹੈ। ਜੋ ਭੋਜਨ ਪਹਿਲਾਂ ਗੈਰ-ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜੋ ਵੈਦ (ਚਿਕਿਤਸਕ) ਦੇ ਘਰੋਂ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਹਿਰਣ ਦੀ ਜੜ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਮਾਸ ਗੋਮਾਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸੈਕਸੂਅਲ ਸੰਬੰਧ ਜਾਂ ਮੁੰਡਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਚਿਤ ਕਰਮ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਨਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਖਾਣ ਯੋਗ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਸਭ ਨਿਯਮ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸੱਚਾ ਸਰੂਪ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦੱਸੋ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਬ੍ਰਹਮ ਸਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਿਰਾਕਾਰ? ਕੀ ਉਹ ਦੇਖਣਯੋਗ ਹੈ ਜਾਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਯ, ਜੀਵਾਤਮਾ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ? ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਬ੍ਰਹਮ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹੈ ਜਾਂ ਉਸਦੇ ਹੀ ਸਰੂਪ ਦੀ ਹੈ? ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਸਰਵੋਚ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਚੋਣ ਕਿਹੜੀ ਹੈ?” ਨਾਰਦ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੰਜ-ਮੁਖੀ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਮੁਸਕੁਰਾਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਨਾਰਦ, ਇਹ ਵਿਸ਼ਾ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ। ਮੈਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਣੁ, ਸ਼ੇਸ਼, ਧਰਮ, ਮਹਾਨ ਵਿਰਾਟ—ਜੋ ਕੁਝ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਅਤੇ ਦੇਖਣਯੋਗ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਇਥੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾਂ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਨੇ ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਨਿਚੌੜ ਹੈ, ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਅੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਇਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਸੱਚਾ ਸਰੂਪ, ਸਰਵੋਚ ਅਤੇ ਅਨੰਤ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ। ਪੰਜ ਪ੍ਰਾਣ ਵਿਸ਼ਣੁ ਆਪ ਹਨ; ਮਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਸਭ ਆਤਮਾ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਾਂ; ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਆਤਮਾ ਵਜੂਦ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਹਾਂ। ਜੀਵਾਤਮਾ ਉਸ ਦੀ ਪਰਛਾਈ ਹੈ, ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਦਾ ਭੋਗੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਟੁੱਟੇ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਰਛਾਈ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰੂਪ ਵੀ ਲੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਹੀ ਬਚਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨਾਰਦ।