ਭਾਰਤ ਦੇ ਘਰ-ਗ੍ਰਹਿ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ, ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਨਾਰਦ, ਇਹ ਨਿਯਮ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਘਰ-ਵਾਸੀਆਂ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸਦਾ ਹੀ ਸ੍ਰੀ ਵਿਣੂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਵੈਸ਼ਣਵ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਧੋਇਆ ਚਾਵਲ, ਚਿੜਾ ਚਾਵਲ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਖੇਤਰ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਜਨ—ਇਹ ਸਾਧੂਆਂ, ਵਿਧਵਾ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀਆਂ ਲਈ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਵਿਧਵਾ, ਸਾਧੂ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਲਈ ਪਾਨ ਖਾਣਾ ਵੀ ਵਰਜਿਤ ਹੈ। ਹੇ ਨਾਰਦ, ਹੁਣ ਸੁਣੋ ਕਿ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਕੀ ਖਾਣਾ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਤਾਮੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਪੀਣਾ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਥਾਲੀ ਵਿੱਚੋਂ ਘਿਉ ਖਾਣਾ, ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਨਾਰੀਅਲ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਤਾਮੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਨਾਰੀਅਲ ਪਾਣੀ—ਇਹ ਸਭ ਹਲਕਾ ਤੇ ਅਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਦਵਿਜ ਜਣੇਉਧਾਰੀ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲਵੇ, ਜਾਂ ਹਰ ਵੇਲੇ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਏ, ਜਾਂ ਹਰਿ ਨੂੰ ਨ ਸਮਰਪਿਤ ਭੋਜਨ ਖਾਏ, ਉਹ ਵੀ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਬੋਲਣਾ, ਸੂਪਾਰੀ, ਫਲ ਅਤੇ ਗਉ ਮਾਸ ਵਰਜਿਤ ਹਨ। ਚਿੱਟਾ ਤਾੜ ਫਲ, ਤਾਲਾ ਫਲ, ਦਾਲਾਂ ਅਤੇ ਮੱਛੀ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਮੱਛੀ ਚਾਹ ਕਰ ਕੇ ਖਾਂ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਤਿਪਤਿ ਤਿੱਥੀ ਨੂੰ ਕੱਦੂ ਖਾਣਾ ਅਯੋਗ ਹੈ, ਇਹ ਧਨ ਹਾਣੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਪਟੋਲਾ ਤੋੜੀ ਵੀ ਮਨਾਹੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪੰਜਵੀ ਤਿੱਥੀ ਨੂੰ ਬੈਲ ਫਲ ਖਾਣਾ ਦੋਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਲਈ ਤਾਲਾ ਫਲ ਖਾਣ ਨਾਲ ਰੋਗ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਅਠਵੀਂ ਤਿੱਥੀ ਨੂੰ ਨਾਰੀਅਲ ਫਲ ਖਾਣ ਨਾਲ ਬੁੱਧੀ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਿੱਥੀ ਨੂੰ ਮੂੰਗ ਖਾਣਾ ਮਨਾਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਬਾਰਵੀਂ ਨੂੰ ਪੁਤੀਕਾ ਦਾਲ ਵੀ ਵਰਜਿਤ ਹੈ। ਚੌਦਹਵੀਂ ਨੂੰ ਕਾਲੀ ਉੜਦ ਖਾਣਾ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਘਰ-ਵਾਸੀਆਂ ਲਈ ਹੋਰ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਲ ਛਿੜਕਿਆ ਹੋਇਆ ਮਾਸ ਖਾਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਹੈ। ਸਰੋਂ ਦਾ ਤੇਲ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਤੇਲ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਹੈ, ਹੇ ਨਾਰਦ। ਪਰ ਸ਼ਰਾਧ, ਵਰਤਾਂ ਜਾਂ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਵਲੋਂ ਕੂਟਿਆ ਤੇਲ ਅਸ਼ੁੱਧ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੌਣਾ ਮਨਾਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਕੱਛੂਏ ਦਾ ਮਾਸ ਵੀ ਵਰਜਿਤ ਹੈ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਦਹੀਂ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਸੌਣਾ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਜੋ ਔਰਤ ਪਾਣੀ ਕੱਢਦੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਚਰਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਉਸਦੇ ਘਰ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਣਾ ਅਯੋਗ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਨੀਚ ਜਾਤ ਦੀ ਔਰਤ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਭੋਜਨ ਵੀ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਜੋ ਭੋਜਨ ਪਹਿਲਾਂ ਗੈਰ-ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵੈਦ (ਡਾਕਟਰ) ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਵਰਜਿਤ ਹੈ। ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਹਰਣ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਦਾ ਮਾਸ ਗਾਂ ਦੇ ਮਾਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪਾਪੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸਹਵਾਸ ਜਾਂ ਮੁੰਡਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਨਾ ਕਰਨਾ, ਜੋ ਖਾਣ ਯੋਗ ਜਾਂ ਅਯੋਗ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵੇਲੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦਾ ਅਸਲ ਸਵਰੂਪ ਤੇ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦੱਸੋ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕੀ ਬ੍ਰਹਮਣ ਸਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਿਰਾਕਾਰ? ਕੀ ਉਹ ਦਿੱਖਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਅਦਿੱਖ ਹੈ, ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ? ਕੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਬ੍ਰਹਮਣ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹੈ ਜਾਂ ਉਸਦੇ ਹੀ ਸਰੂਪ ਦੀ ਹੈ? ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਸਰਵੋਚ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਚੋਣ ਕਿਹੜੀ ਹੈ?" ਨਾਰਦ ਦੇ ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੰਜ-ਮੁੱਖੀ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਮੁਸਕੁਰਾਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਨਾਰਦ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਲੱਖਣ ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਗੁਣ ਹਨ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੁਲਭ ਹਨ।