ਕਈ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਈ ਗ੍ਰਹਸਤ ਆਪਣੇ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਜਨ ਦਾ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਭੋਜਨ, ਪਖਾਣਾ, ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਪਿਸਾਬ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਲ ਸਮਾਨ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਉਹ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਗ੍ਰਹਸਤ, ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ, ਸ਼ਕਤੀ ਭਗਤ ਜਾਂ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, worm ਜਾਂ ਕੀੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਭੋਜਨ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਦਿਨ, ਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਜਨਮ ਦਿਨ ਜਾਂ ਹਰੀ ਦੇ ਜਨਮ ਦਿਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਉਪਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਫਲ, ਜੜੀਆਂ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਪੀ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਯਜਨ ਦਾ ਭੋਜਨ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਖਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਗ੍ਰਹਸਤ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਵਿਰਤ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਨਾਰਦ ਜੀ, ਸ਼ਿਵ ਜਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਭਗਤ ਗ੍ਰਹਸਤਾਂ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭੋਜਨ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੱਚਾ ਵੈਸ਼ਨਵ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਦੀ ਛੁਹਤ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਧੋਇਆ ਚਾਵਲ, ਚਿਉੜੇ ਜਾਂ ਖਾਸ ਖੇਤਰ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਜਨ — ਇਹ ਸੰਨਿਆਸੀ, ਵਿਧਵਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਲਈ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਵਿਧਵਾ, ਸੰਨਿਆਸੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਲਈ ਪਾਨ ਪੱਤਾ ਵੀ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਨਾਰਦ ਜੀ, ਹੁਣ ਸੁਣੋ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਭੋਜਨ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਪੀਣਾ, ਦੂਜੇ ਦੀ ਛੱਡੀ ਹੋਈ ਘੀ ਖਾਣਾ, ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਨਾਰੀਅਲ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਨਾਰੀਅਲ ਪਾਣੀ — ਇਹ ਸਭ ਹਲਕਾ (ਪੋਸ਼ਣ ਰਹਿਤ) ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਦੁਇਜਾਤੀ ਉਠ ਕੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਾ ਅਰਪਿਤ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਣਾ ਵੀ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਕਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਬੋਲ, ਸੁਪਾਰੀ, ਫਲ ਅਤੇ ਗੋ ਮਾਸ ਖਾਣਾ ਵੀ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਚਿੱਟਾ ਤਾਲ ਫਲ, ਤਾਲਾ ਫਲ, ਦਾਲ ਅਤੇ ਮੱਛੀ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮੱਛੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਤਿਪਤ ਦੇ ਚੰਦ੍ਰ ਦਿਨ ਤੇ ਕੱਦੂ ਖਾਣਾ ਅਯੋਗ ਹੈ, ਇਹ ਧਨ ਦੀ ਹਾਨੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਟੋਲਾ ਤੋਰੀ ਵੀ ਮਨਾਹੀ ਹੈ, ਇਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪੰਜਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰ ਦਿਨ ਤੇ ਬਿਲਵਾ ਫਲ ਖਾਣਾ ਦਾਗ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਤਾਲਾ ਫਲ ਖਾਣਾ ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਰੋਗ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਠਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰ ਦਿਨ ਤੇ ਨਾਰੀਅਲ ਫਲ ਖਾਣਾ ਬੁੱਧੀ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਤੇ ਦਾਲ, ਬਾਰਵੀਂ ਤੇ ਪੁਟੀਕਾ ਦਾਲ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਚੌਦਵੀਂ ਤੇ ਕਾਲਾ ਚਣਾ ਖਾਣਾ ਮਹਾਪਾਪ ਹੈ। ਗ੍ਰਹਸਤਾਂ ਲਈ, ਹੋਰ ਦਿਨਾਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ ਹੋਇਆ ਮਾਸ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਸਰੋਂ ਦਾ ਤੇਲ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਤੇਲ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਸਰਾਹਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਰ ਸ਼ਰਾਦ, ਵਰਤ ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ, ਔਰਤਾਂ ਵਲੋਂ ਪੀੜਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇਲ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੈ। ਸੁੱਤਾ ਰਹਿਣਾ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਕਛੂਆ ਮਾਸ ਵੀ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਦਹੀਂ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਸੁੱਤਾ ਰਹਿਣਾ ਵੀ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਜੋ ਔਰਤ ਪਾਣੀ ਭਰਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਵਿਅਭਚਾਰੀ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਭੋਜਨ ਲੈਣਾ ਅਯੋਗ ਹੈ। ਨਾਰਦ ਜੀ, ਨੀਚ ਜਾਤੀ ਔਰਤ ਦਾ ਭੋਜਨ ਵੀ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਜੇ ਭੋਜਨ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਅ-ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੈਦ (ਚਿਕਿਤਸਕ) ਵਲੋਂ ਆਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਖਾਣਾ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੱਚੇ ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਭੋਜਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਸਮਾਂ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।