ਸੁਣੋ, ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਆਧਾਰ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਹੁਣ ਪੂਜਾ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਵਿਧੀ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ। ਕੁਝ ਭਗਤ ਹਰੀ ਨੂੰ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਸਮਗਰੀਆਂ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਬਾਰ੍ਹਾਂ, ਤੇ ਕੁਝ ਪੰਜ ਸਮਗਰੀਆਂ। ਪੂਜਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਅਸਨ, ਵਸਤ੍ਰ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਅਰਘਯ ਅਤੇ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਸੁਗੰਧਿਤ ਪਦਾਰਥ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਖੱਟ ਤੇ ਵੀ ਅਰਪਣ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੁਗੰਧ, ਭੋਜਨ, ਖੱਟ ਅਤੇ ਪਾਨ ਦੇ ਇਲਾਵਾ, ਦੂਜੀਆਂ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸਮਗਰੀਆਂ ਪੂਜਾ ਲਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹਨ। ਜੋ ਉੱਤਮ ਪੂਜਕ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਸਮਗਰੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੜ ਸਮੇਤ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਸਵਾਸ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਕਰੋ। ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਾ ਲਈ ਪਾਤ੍ਰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕਰੋ। ਫਿਰ ਸ਼ੰਖ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਭਰੋ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਥਾਂ ਰੱਖੋ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ। ਉਸ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਪੂਜਾ ਦੀਆਂ ਸਮਗਰੀਆਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ। ਗੁਰੂ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਧਿਆਨ-ਵਿਧੀ ਨਾਲ, ਅਟੱਲ ਮਨ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ। ਤੰਤ੍ਰ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਰ ਅੰਗ ਅਤੇ ਉਪ-ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੇ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉਪਹਾਰ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰੱਖਿਆ-ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰੋ। ਮੁਖ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਯਜਨਾ ਕਰੇ। ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪਿਤਰ-ਕਰਮ ਅਤੇ ਦਾਨ, ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ—ਵੈਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਉੱਤਮ ਯਗ-ਸੂਤਰ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ—ਤਪਸਵੀ, ਵੈਸ਼ਨਵ, ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ—ਕਿਹੜਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਹੜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ, ਕੀ ਭੋਗਣਾ ਤੇ ਕੀ ਨਹੀਂ? ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: ਕੁਝ ਹਵਾ ਤੇ ਜੀਵਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਫਲਾਂ ਤੇ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ ਭੋਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਘਰ-ਗ੍ਰਹਸਥ ਹਨ, ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਜਨ-ਭੋਜਨ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਜੋ ਭੋਜਨ, ਮਲ, ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਪਿਸਾਬ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਮੈਲ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਇੱਛਾ ਵਸ਼ ਭੋਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਾਰਦ ਜੀ, ਉਹ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਘਰ-ਗ੍ਰਹਸਥ, ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤ, ਸ਼ਕਤੀ-ਭਗਤ ਜਾਂ ਗਿਆਨ-ਹੀਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—ਜੋ ਭੋਜਨ ਕੀੜਿਆਂ ਜਾਂ ਕੀੜਿਆਂ ਨਾਲ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਚੰਦ੍ਰਮਾਸੀ ਅਠਵੀਂ, ਰਾਮ ਜੀ ਦਾ ਜਨਮ ਦਿਨ ਜਾਂ ਹਰੀ ਦਾ ਜਨਮ ਦਿਨ—ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਉਪਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਤਾਂ ਫਲ, ਜੜਾਂ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਪੀ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਯਜਨ-ਭੋਜਨ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ ਭਾਰਤ ਦੇ ਘਰ-ਗ੍ਰਹਸਥ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਦ ਜੀ, ਇਹ ਘਰ-ਗ੍ਰਹਸਥਾਂ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ। ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਵੈਸ਼ਨਵ ਹੈ। ਸਭ ਤੀਰਥ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਧੋਇਆ ਚਾਵਲ, ਚਿਉੜਾ ਜਾਂ ਖਾਸ ਖੇਤਰ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਜਨ—ਇਹ ਤਪਸਵੀ, ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਲਈ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਪਾਨ-ਪੱਤਾ ਵੀ ਵਿਧਵਾਵਾਂ, ਤਪਸਵੀ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਲਈ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਨਾਰਦ ਜੀ, ਸੁਣੋ, ਕਿੜਾ ਭੋਜਨ ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਪਾਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਦੂਧ ਪੀਣਾ, ਦੂਜੇ ਦੇ ਬਚੇ ਘੀ ਖਾਣਾ, ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਪਾਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਨਾਰੀਅਲ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ ਜਾਂ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਪਾਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ—ਇਹ ਪਾਣੀ ਹਲਕਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪੋਸ਼ਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਕ੍ਰਮ, ਕੀ ਕਰਨਾ ਤੇ ਕੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।