ਨਾਲਿਨੀ, ਨੰਦਿਨੀ, ਸੀਤਾ, ਮਾਲਿਨੀ—ਇਹ ਮਹਾਨ ਨਦੀਆਂ—ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ। ਪਦਮਾਵਤੀ, ਭੋਗਾਵਤੀ, ਸਵਰਨਰੇਖਾ, ਕੌਸ਼ਿਕੀ, ਵਿਦਿਆਧਰੀ, ਸੁਪ੍ਰਸੰਨਾ, ਲੋਕਪ੍ਰਸਾਧਿਨੀ, ਸਾਵਿਤਰੀ, ਤੁਲਸੀ, ਦੁਰਗਾ, ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਅਹਲਿਆ, ਅਦਿਤੀ, ਸੰਜ्ञਾ, ਸਵਧਾ, ਸਵਾਹਾ ਅਤੇ ਅਰੁੰਧਤੀ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਸਦਾ ਜਪੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਜਲ ਨਾਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਤਿ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਤਿਲਕ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਤਪ, ਹੋਮ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਕਰਮ—ਇਹ ਸਭ ਤਿਲਕ ਲਗਾ ਕੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਤਿਲਕ ਲਾ ਕੇ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਅਰਘ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ ਅਤੇ ਸਾਫ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਹੀ ਮੰਦਰ ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਵੀ ਪੈਰ ਨਾ ਧੋ ਕੇ ਮੰਦਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਲੋੜ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਚੰਗੇ, ਮ੍ਰਿਦੁ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਹੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਗੁੱਟਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਤੱਕ ਹੀ ਧੋ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਜਲ ਚੁੰਘਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ, ਰਤਨ, ਮੰਤ੍ਰ, ਪ੍ਰਤਿਮਾ, ਜਲ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ—ਹਰ ਥਾਂ ਪੂਜਾ ਉੱਤਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦਾ ਜਲ ਪੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਵਰਗੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਚਕ੍ਰ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਉਥੇ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਚਾਹੇ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ—ਉਹ ਦਿਵ੍ਯਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਧਰਮੀ ਹੋ ਕੇ ਹਰਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਰ ਥਾਂ ਕਰੇ? ਹੁਣ, ਪੂਜਾ ਦੇ ਅਧਾਰ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਹੁਣ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸੁਣੋ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਹਰਿ ਨੂੰ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਬਾਰਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਕੁਝ ਪੰਜ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ। ਆਸਨ, ਵਸਤ੍ਰ, ਪਾਦਯ (ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਜਲ), ਅਰਘ ਅਤੇ ਆਚਮਨ (ਚੁੰਘਣ ਲਈ ਜਲ)—ਇਹ ਮੁੱਖ ਪੰਜ ਹਨ। ਸੁਗੰਧ, ਮਾਲਾ, ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸ਼ੈਯਾ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਖੁਸ਼ਬੂ, ਭੋਜਨ, ਵਿਛੋਣਾ, ਅਤੇ ਪਾਨ ਛੱਡ ਕੇ, ਦੂਜੀਆਂ ਬਾਰਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜਰੂਰੀ ਹਨ। ਉੱਤਮ ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਜੜ ਸਮੇਤ ਅਰਪਣ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੱਤਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਭੋਗ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਤਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਸ਼ੰਖ ਵਿਚ ਜਲ ਭਰ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਉਥੇ ਰੱਖੋ। ਉਸ ਜਲ ਨਾਲ, ਪੂਜਾ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਧੋਵੋ। ਗੁਰੂ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਧਿਆਨ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਟੁੱਟ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ। ਤੰਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਰਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਰ ਅੰਗ ਅਤੇ ਉਪ-ਦੇਵਤਾ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਣ। ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰੱਖਿਆ ਸੂਤਰ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰੋ। ਮੁੱਖ ਪੂਜਾ ਹੋ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰੋਜ਼, ਪਿਤਰ ਕਰਮ ਅਤੇ ਦਾਨ ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਾਗਾ—ਮੂਲ ਉਪਦੇਸ਼—ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਤਪਸਵੀ, ਵੈਸ਼ਨਵ, ਵਿਧਵਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ—ਇਹਨਾਂ ਲਈ ਕੀ ਕਰਨਾ, ਕੀ ਨਾ ਕਰਨਾ, ਕੀ ਭੋਗਣਾ ਅਤੇ ਕੀ ਨਹੀਂ ਭੋਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ?" ਇਸ ਉੱਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਕੁਝ ਲੋਕ ਹਵਾ 'ਤੇ ਜੀਊਂਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਫਲਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ...