ਕਿਲਾਸ਼ ਪਹਾੜ 'ਤੇ, ਵਿਲੱਖਣ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜੇ ਹੋਏ ਸੁੰਦਰ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਆਪਣੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੰਗੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਰਚੀ ਹੋਈ ਇੱਕ ਸੁਖਦਾਇਕ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਸਤੁਤੀ ਲੈ ਕੇ ਆਏ। ਉਹ ਸਤੁਤੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਅਰਜ਼ੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਅੱਗੇ ਰੱਖੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਨਾਰਦ ਦਾ ਕਿਲਾਸ਼ ਦੀ ਯਾਤਰਾ' ਨਾਮਕ ਪਚੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਸੂਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ੌਨਕ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿਚ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਸੂਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਨਾਰਦ, ਜੋ ਕਿ ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਰਾ (ਸ਼ਿਵ) ਜੀ ਕੋਲ ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਤੁਤੀ, ਰੱਖਿਆ ਕਵਚ, ਮੰਤਰ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਵੀ ਮੰਗੀ। ਜਦ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਏ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਆਪਣੇ ਕਰਤਵ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰ ਪ੍ਰਕਟਿਆ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਲਈ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸ਼੍ਰੀ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਖਮ, ਪਵਿੱਤਰ, ਨਿਰਮਲ ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਕਮਲ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕਿ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਰਾਤ ਦੇ ਵਾਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਗੁਰੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸ਼ਾਂਤ, ਮਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਤੇ ਹਰ ਵੇਲੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਵੇ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਚਿੱਟੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ। ਜਿਸ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਰੂਪ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਗੁਰੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ, ਨਮਨ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ। ਗੁਰੂ ਵੱਲੋਂ ਦਿਖਾਏ ਗਏ ਦੇਵਤਾ, ਮੰਤਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਅਤੇ ਜਪ—ਇਹ ਸਭ ਗੁਰੂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਗੁਰੂ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਗੁਰੂ ਹੀ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਗੁਰੂ ਹੀ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹਨ। ਗੁਰੂ ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਹਨ; ਗੁਰੂ ਮਾਤਾ, ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮਿਤ੍ਰ ਹਨ। ਜਦ ਇੱਛਿਤ ਦੇਵਤਾ ਰੁੱਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾ ਕੇਵਲ ਗੁਰੂ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦਾ ਗੁਰੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਪੈਰ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਮਿਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮੂਰਖਤਾ ਨਾਲ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਸਿਰਫ਼ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਹੈ। ਸਾਮ ਵੇਦ ਵਿੱਚ, ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ ਨੇ ਆਪ ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇੱਛਿਤ ਗੁਰੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ, ਸਾਧਕ—ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ—ਉਹ ਸਥਾਨ ਚੁਣੋ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਣੀ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਪੋਖਰ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ, ਹਲ ਚਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਖੇਤ, ਫਸਲਾਂ ਵਾਲਾ ਖੇਤ, ਗੌਸ਼ਾਲਾ, ਪਿੰਡਾਂ ਦੀ ਅੰਦਰਲੀ ਜਗ੍ਹਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਖੇਡਣ ਵਾਲਾ ਮੈਦਾਨ, ਘਣੇ ਜੰਗਲ, ਖੱਟ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਦੁਰਵਾ ਜਾਂ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਹ ਜਾਂ ਚੀਟੀ ਦੇ ਬੂਹੇ ਹੋਣ—ਇਹਨਾਂ ਸਥਾਨਾਂ ਤੋਂ ਬਚੋ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਜਗ੍ਹਾ ਚੁਣੋ। ਪ੍ਰਸਾਵ ਅਤੇ ਮਲ-ਮੂਤ੍ਰ ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ ਕਰੋ। ਚੁੱਪ ਰਹੋ ਅਤੇ ਐਸਾ ਸਾਹ ਲਓ ਕਿ ਕੋਈ ਵਾਸ ਨਾ ਫੈਲੇ। ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਡਲੀ ਨਾਲ ਸਾਫ਼ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ। ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਮਿੱਟੀ ਲਗਾਓ; ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਚਾਰ ਵਾਰੀ। ਪ੍ਰਸਾਵ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਮਿੱਟੀ ਵਰਤੋ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਸੰਭੋਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ। ਲਿੰਗ ਲਈ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ; ਮਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਦਸ ਵਾਰੀ। ਇਹ ਗ੍ਰਹਸਥ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਮਲ-ਮੂਤ੍ਰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਹੈ। ਤਪस्वੀਆਂ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤਾਂ, ਬ੍ਰਹਮ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਲਈ ਵੀ ਇਹੀ ਵਿਧੀ ਹੈ। ਜਦ ਤਕ ਦਵਿਜ (ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ) ਦੀ ਉਪਨਯਨ (ਜਨੈਉ) ਨਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਵੀ। ਕਸ਼ਤਰੀ ਤੇ ਵੈਸ਼ ਦੀ ਵਿਧੀ ਗ੍ਰਹਸਥ ਦਵਿਜਾਂ ਵਰਗੀ ਹੈ। ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਾ ਵਧੇਰੇ ਕਰੇ, ਨਾ ਘੱਟ। ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਇਹ ਸਾਫ਼-ਸਫਾਈ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸੁਣੋ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਕੋਲੋਂ ਗਿਆਨ, ਧਿਆਨ, ਮੰਤਰ ਅਤੇ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਸਾਫ਼-ਸਫਾਈ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣੇ, ਜੋ ਸਦਾ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹਨ।