ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ ਦੀਆਂ ਉਪਰੋਕਤ ਆਯਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਹਾਣੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ: ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਵੇਂ ਆਤਮਾ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸਬ ਕੁਝ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਪਕੜ ਕੇ ਬੜੀ ਭਕਤੀ ਅਤੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਗਲ ਝੁਕਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ—"ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿਓ।" ਨਾਰਦ ਦੇ ਇਸ ਵਿਦਾਈ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਗਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਚੁੰਮਿਆ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦਿਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਯੋਗੀ ਗੁਰੂ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਵਿਛੋੜੇ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਏ; ਇਹ ਵਿਛੋੜਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਗੋਲੋਕ ਜਾਵਾਂਗਾ ਤਾਂ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਯਥਾਰਥਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਾਂ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸੰਕ, ਸੰਦਨ, ਸੰਤਾਨ, ਯਤੀ, ਹੰਸੀ, ਚਰੂਨੀ, ਵੋਧੂ, ਪੰਚਸ਼ਿਖਾ, ਵਾਕਸਕਾਰ, ਮਰੀਚੀ, ਅੰਗਿਰਸ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਵਸਾਗ, ਸ਼ਾਸ਼ਵਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਸੁਣੋ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੈਦਕ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨੀ ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਧਰਮ ਵੈਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਉਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਹੈ। ਵੈਦਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦੱਖਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਔਰਤ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਗੁਣਵਤੀ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਕੁਲ ਦੀ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਰੂਬੀ ਦੀ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਨਹੀਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ। ਜੇ ਕੋਈ ਔਰਤ ਨਿਕੁੰਨ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਕਰਕੇ ਹੈ, ਪਰ ਨਾਰਦ, ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਮਾੜੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕਮਲਾ ਦੀ ਅੰਸ਼ ਹਨ। ਗੁਣਵਤੀ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਨਿਰਗੁਣ ਹੈ। ਗੁਣਵਾਨ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉੱਤਮ ਕੁਲ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ, ਸੱਪ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਕੰਡਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰਹਿਣਾ ਵੀ ਬਿਹਤਰ ਹੈ ਜੇ ਗੁਣਵਤੀ ਜੀਵਨ ਨਹੀਂ।" ਨਾਰਦ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਵੈਦ ਪੜ੍ਹ ਲਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਗੁਰੂ-ਦੱਖਣਾ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਉੱਤਮ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਮਾਲਤੀ ਤੇਰੀ ਪੁਰਾਣੀ ਪਤਨੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਮਾਲਤੀ ਜੋ ਮਨੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ ਹੈ, ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗੁਣਵਤੀ ਪਤਨੀ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਮਾਲਾ, ਜੋ ਕਿ ਚੰਦਨ ਦੀ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਪਹਿਲਾਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਸਥ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੀ ਤਪਸਿਆ, ਦੋਵੇਂ ਸਾਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ ਵਡੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਵੈਸ਼ਨਵ, ਘਰ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਵਿਚ ਹਰੀ ਅੰਦਰ ਜਾਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਤਪਸਿਆ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਜਿੱਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤਪਸਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ, ਗ੍ਰਹਸਥ ਬਣੋ; ਗ੍ਰਹਸਥਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮੋਖਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਐਸੇ ਗ੍ਰਹਸਥ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਂ ਛੂਹਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਂ ਛੂਹਣ 'ਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ। ਪਤਨੀ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਹੈ; ਪੁੱਤਰ ਸੌ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਵਧ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਹਾਰ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਨ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਚ ਰੱਖੋ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਾਰਦ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਿਵੇਂ ਦਇਆਲੁ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗਲਤ ਰਸਤੇ ਤੇ ਲਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?" ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੰਸਾਰਿਕ ਜੀਵਨ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬੁਲਬੁਲੇ ਵਾਂਗ ਛਣਕਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਵਿਚਕਾਰ ਇਹ ਗੰਭੀਰ, ਪਿਆਰ ਭਰੀ, ਵਿਦਿਆਤਮਕ ਗੱਲਬਾਤ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧਰਮ, ਗ੍ਰਹਸਥ ਜੀਵਨ, ਪਤਨੀ-ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ, ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੀ ਉਚਤਾ ਬੜੀ ਨਮਰਤਾ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ।