ਜੇਕਰ ਬੱਚੇ ਅਗਿਆਨਤਾ ਕਰਕੇ ਗਲਤ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਿਤਾ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮੋਹ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੱਚੀ ਰਹਿਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕਰਨਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਹੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸੁਖ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਘਰ-ਗ੍ਰਹਸਤੀ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਪਰਲੋਕ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਝ ਆਪਣੀ ਇੱਥੇ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਲਈ ਚੰਗਾ ਵਰਤਾਓ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਭੋਗ-ਵਿਲਾਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਕੱਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ, ਸੁਖ-ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਤੇ ਚੰਗਾ ਭੋਜਨ ਪਸੰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਕਲੰਕ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਦਾ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਤਲਪ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਵਾਸਨਾ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਪਿਤਾ, ਅਚਰਿਤ੍ਰ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਦੀ ਖਾਤਰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਔਰਤਾਂ—ਚੰਗੀਆਂ, ਮਾੜੀਆਂ ਤੇ ਮੱਧਮ—ਵਰਨਨ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲੇ ਰੇਜ਼ਰ ਵਾਂਗ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪਤਝੜ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਸੋਹਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਜ਼ਹਿਰ ਵਰਗੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ 'ਚ ਪੂਰੀ ਤਬਾਹੀ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਸਦਾ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਿਡਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੁਰਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅੱਠ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਤੇ ਉਹ ਸਦਾ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਪੁਰਸ਼ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਛੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਲਤਾ ਪੱਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਸੋਚੋ, ਕਿਸੇ ਗੰਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਗੰਦਗੀ, ਮਲ ਅਤੇ ਪਿਸਾਬ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਕੇਹੜਾ ਸੁਖ ਜਾਂ ਖੇਡ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਜਦੋਂ ਪੁਰਸ਼ ਦਾ ਮੋਹ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣਾ ਧਨ ਗਵਾ ਬੈਠਦਾ ਹੈ; ਜ਼ਿਆਦਾ ਲਗਾਵ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਵੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਤਾਂ ਪੂਰੀ ਤਬਾਹੀ ਹੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਅਸਲ ਖੁਸ਼ੀ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਜਦ ਤੱਕ ਪੁਰਸ਼ ਕੋਲ ਧਨ, ਜੋਸ਼, ਕਿਸਮਤ ਅਤੇ ਸਮਰੱਥਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਔਰਤ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਸਮਝਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਬੀਮਾਰ, ਗਰੀਬ ਜਾਂ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਤਮਾ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿਓ। ਇਹ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਆਖ ਕੇ ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਕਮਲ ਚਰਨ ਫੜ ਲਏ। ਉਸ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਿਵੀਂ ਗਰਦਨ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਹੁੰਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਚੁੰਮਿਆ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਮਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਵਿਛੋੜੀ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਮਗਨ ਹੋ ਕੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੁਣ ਮੈਂ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਵਾਂਗਾ ਤਾਂ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਾਂ।" ਸਨਕ, ਸਨੰਦਨ, ਤੇ ਤੀਜੇ ਸਨਾਤਨ, ਯਤੀ, ਹੰਸੀ, ਚਾਰੁਣੀ, ਵੋਧੂ, ਪੰਚਸ਼ਿਖਾ, ਵਾਕਸਕਾਰ, ਮਰੀਚੀ, ਅੰਗਿਰਸ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਵਸਗ, ਸ਼ਾਸ਼ਵਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਬੱਚਿਆ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਬਾਤਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।" ਸਾਰੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਧਰਮ ਵੇਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਉਸ ਦਾ ਉਲਟ ਹੈ। ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਔਰਤ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਨਿਯਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਨੇਕ ਤੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਖਾਨ ਵਿੱਚ ਕੱਚ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ। ਪਰ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਜੇ ਕੋਈ ਔਰਤ ਮਾੜੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਹੈ। ਪਰ, ਬੱਚਿਆ, ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਮਾੜੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਭ ਕਮਲਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਹਨ।