ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਨਾ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੇ ਡੋਲ ਵਜੇ, ਨਾ ਹੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ ਦਾ ਸਰੀਰ, ਚਮੜੀ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਸਭ ਕੁਝ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਅਮਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਅਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਸੌਤੀ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮਰੀਚਿ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਥਲੂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਵਿਧੀ ਦੇ ਗਲੇ ਤੋਂ, ਨਾਰਦ ਨਾਮਕ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਧਾਤਾ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਜਿਹੜਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਧਾਤਾ ਦਾ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਡਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਕੋਲ ਅਚਾਨਕ ਜਨਮਿਆ। ਕਰਦਮ ਦਾ ਉਲਲੇਖ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਛਾਇਆ ਸ਼ਬਦ ਵਜੋਂ ਸਾਫ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਮਰੀਚਿ ਦਾ ਵੀ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ ਦੇ ਭਾਗ ਵਜੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਉਲਲੇਖ ਹੈ। ਬਾਲਾ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਕਈ ਯਗ੍ਯ ਕੀਤੇ ਸਨ, ਜੋ ਹੁਣ ਵੀ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਧਾਤਾ ਦੇ ਮੁੱਖ ਅੰਗ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਭ੍ਰਿਗੁ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੇਜਸਵੀ ਸੀ, ਉਹ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਅੱਗੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਹੇ ਸ਼ੌਣਕ। ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹੀ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਬੜੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਹੰਸ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਯੋਗੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਸੰਯਮੀ ਅਤੇ ਚੇਲਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹੀ। ਪੁਲੱਸਤਯ ਦੇ ਲਗਾਤਾਰ ਉੱਦਮ ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਜ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ। ਪੁਲਹ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕ ਵੱਖਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਸੰਘਣਾ ਬਣਾਈ; ਪੁਲੱਸਤਯ ਨੇ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਸਮੂਹ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਪੰਜ ਜਟਾਵਾਂ ਸਨ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਅੰਦਰੂਨੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਹ ਆਪ ਤਪੱਸਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਬੱਚਾ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਚਮਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ। ਜੋ ਕ੍ਰੋਧ ਸਮੇਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਉਹ ਰਚਯਿਤਾ ਦੇ ਗਿਆਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਸ਼ੌਣਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਤੁਸੀਂ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਮੇਰਾ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰੋ।" ਸੌਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਅੰਧਕਾਰ ਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਬੜੇ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਲਿਆਉਣ ਔਖੇ ਹਨ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਲਾਗ્નਿਰੁਦ੍ਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਾਸਕ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹੈ। ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਹਨ; ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਉਸਦੇ ਦੋ ਮੁੱਖ ਅੰਸ਼ ਹਨ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੁਦ੍ਰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਜਜਾਤੀ? ਫਿਰ, ਸਨਕ, ਸਨੰਦ, ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਸਨਾਤਨ—ਇਹ ਸਭ ਜਨਮੇ। ਸਨਕ ਅਤੇ ਸਨੰਦ—ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਆਨੰਦ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਸਨਾਤਨ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸਦਾ ਅਵਿਨਾਸੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਪੂਰਨ ਹਨ। ਸਨਤ ਨੂੰ ਅਮਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੁਮਾਰਾ ਬਚਪਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਹੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ। ਫਿਰ ਸੌਤੀ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ: "ਉਸਨੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਲਈ ਭੇਜਿਆ, ਹੇ ਸ਼ੌਣਕ। ਜੋ ਕੁਝ ਹਿਤਕਾਰੀ, ਸੱਚਾ, ਵੇਦ ਦਾ ਸਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ, ਉਹੀ ਕਰ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਗਿਆਨ ਦੀ ਜੋਤ ਦੀ ਲਪਟ ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੇ ਵੀ ਪੂਜਨੀਯਾਂ ਦਾ ਜਨਕ ਹੈ। ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਹਾਂ, ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਰਖਿਆਕਾਰ। ਜੋ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੇਲਾ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ। ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਮਝਦਾਰ, ਨਿਰਭੈ ਅਤੇ ਧਰਮੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੱਚਾ ਵਿਦਵਾਨ ਹੈ।