ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਵਿਸ਼ਨੁ ਮੰਤਰ ਜਪਿਆ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਪੀਪਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਹੇਠ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਮਾਨਯੋਗ, ਉਹ ਪਰਮ ਧਨ ਜੋ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰੀ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਦੱਸੋ।" ਸੂਤੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹ ਵੀਂਹ-ਦੋ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਰਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਭਾਵ ਭਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਗਿਆਨਵਾਨ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ—'ਓਮ, ਸ਼੍ਰੀ, ਰਸ ਮੰਡਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।'" ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਭਜਨ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰ ਦੀ ਵੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਹ ਸਭ ਚਾਨਣ ਦੇ ਇੱਕ ਮੰਡਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਨਵ ਲੋਕ ਉਸ ਰੂਪ ਦਾ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਰੂਪ ਨਵੇਂ ਬਦਲ ਵਰਗਾ ਨੀਲਾ, ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਮੋਤੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੋਂ ਵੀ ਸੋਹਣੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਵਾਲਾ, ਕਰੋੜਾਂ ਕਾਮਦੇਵਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧਕੇ ਸੋਹਣਾ, ਲੀਲਾ-ਰਸ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ। ਉਹ ਤ੍ਰਿਭੰਗ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਖੜਾ, ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਗੱਲਾਂ ਉੱਤੇ ਜੋੜੇ ਜੜਾਓ ਕੁੰਡਲ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਗੁਟਣ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚਮਪਾ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਕੌਸਤੁਭ ਮਣੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨਤਾ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਨਮਸਕਾਰ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਰੂਪ ਅਸਪਰਸ਼, ਸਾਖੀ-ਸਵਰੂਪ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। "ਹੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਧਿਆਨ, ਭਜਨ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।" ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਬੱਚਾ ਉਥੇ ਹੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧ ਮੰਤਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਆਤਮਿਕ ਤਾਕਤ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਮਿਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੜਾਓ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਗੋਪਾਲਕਾਂ ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਸ਼ਿਵ ਆਦਿ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਪਰਮ ਤੋਂ ਵੀ ਪਰਮ ਸੀ। ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਬੱਚਾ ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਾਂ ਵੇਖ ਸਕਣ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਉਹ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਾਣੀ ਆਈ, "ਜੋ ਰੂਪ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ, ਹੁਣ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਵੇਖਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।" ਜਦ ਉਹ ਰੂਪ ਲੁਕ ਗਿਆ, ਤਦ ਇਕ ਹੋਰ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਬੱਚਾ ਰੁਕ ਗਿਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤਬਲੇ ਨਹੀਂ ਵੱਜੇ, ਪਰ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਉਸ ਦੀ ਦੇਹ, ਚਮੜੀ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੇਹ ਸਦਾ ਲਈ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਲੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੂਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮਰੀਚੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਗਲੇ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਵਿਧੀ ਦੇ ਗਲੇ ਤੋਂ ਨਾਰਦ ਨਾਮਕ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਧਾਤਾ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਧਾਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਚਾਨਕ ਦੱਖ ਦੇ ਪਾਸੇ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਕਰਦਮ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਚਾਇਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਵਜੋਂ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਮਰੀਚੀ ਦਾ ਵੀ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਭਾਗ ਵਜੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਉਲੇਖ ਹੈ। ਇਕ ਹੋਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਬਲਾ ਨੇ ਕਈ ਯਜਨਾ ਕੀਤੇ ਸਨ।