ਹੁਣ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਬੱਚੇ ਦੀ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੋ। ਗੋਪੀਕਾ ਪੁੱਤਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਕੁਝ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਆਏ। ਉਹ ਗੁਪਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੋਪਹਿਰ ਦੀ ਗਰਮੀ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਲੁਕਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਠੀਕ ਸਮੇਂ 'ਤੇ, ਚਾਰ ਮਹਾਨ ਸਨਿਆਸੀ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਫਲ ਤੇ ਜੜਾਂ ਲੈ ਕੇ ਆਏ। ਚੌਥੇ ਸਨਿਆਸੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਮੰਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਸ ਬੱਚੇ ਦੀ ਮਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਰਾਹ 'ਤੇ ਤੁਰਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਨਾਰੀ ਆਪਣੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤੁਰੰਤ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਥ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਵੈਕੁੰਠ ਚਲੀ ਗਈ। ਸਵੇਰੇ, ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰੋਂ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਵਾਪਸ ਲੌਟ ਗਏ। ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਮੰਤਰ ਜਪਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਅਸ਼ਵੱਠ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਇੱਥੇ, Shaunaka ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਹੇ ਮਹਿਲਾ, ਸ੍ਰੀ ਹਰੀ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ।" Sauti ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: "ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਬਾਈਸ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਹੁਤ ਦੁਲਭ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵਿਦਵਾਨ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ—'ਓਮ, ਸ੍ਰੀ, ਰਸ ਮੰਡਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।'" ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸ੍ਤੁਤੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰ ਚਾਨਣ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਾਂਗ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਨਵ ਲੋਕ ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਜੋ ਨਵੇਂ ਬਦਲ ਵਰਗਾ ਨੀਲਾ, ਪਤਝੜ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਮੋਤੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੋਂ ਵੀ ਸੋਹਣੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ, ਲੱਖਾਂ ਕਾਮਦੇਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸੋਭਾ, ਮੋਹਕਤਾ ਦਾ ਅਸਲੀ ਘਰ ਹੈ। ਉਹ ਤ੍ਰਿਭੰਗੀ ਅੰਗ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਗਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰਤਨ ਜੜੇ ਕੁੰਡਲ, ਅਤੇ ਮੋੜ੍ਹਿਆਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਚੰਬੇ ਦੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਕੌਸਤੁਭ ਮਣੀ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ ਗੋਪ ਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮਹਾਦੇਵ ਆਦਿਕ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਰੂਪ ਅਸਪ੍ਰਸ਼, ਸਾਖੀ-ਸਵਰੂਪ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਇਹ ਧਿਆਨ, ਸ੍ਤੁਤੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਹੇ ਮੁਨਿ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਉਥੇ ਹੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ। ਸੰਪੂਰਨ ਹੋਏ ਮੰਤਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਆਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਪੋਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਜਵੇਹਰਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠਿਆ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਗੋਪ ਤੇ ਗੋਪੀਆਂ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮਹਾਦੇਵ ਆਦਿਕ ਉਸ ਦੀ ਉਚੀ ਉਚੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੁਕ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਰੂਪ ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਿਆ। ਰੋਣ ਵਾਲੇ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ: "ਜੋ ਰੂਪ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਵਿਖਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਹੁਣ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ।" ਜਦ ਉਹ ਰੂਪ ਲੁਕ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੁੰਡਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚੁੱਪ ਕਰ ਗਿਆ।