ਕਲਾਵਤੀ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਦਰੂਮਿਲਾ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਰੂਮਿਲਾ ਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਚਮਕ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਲਾਵਤੀ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ: "ਤੂੰ ਇੱਕ ਵੈਸ਼ਨਵ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਵੇਂਗੀ, ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ ਚੇਤੀ ਨਾਰੀ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।" ਉਹ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਜਣਨੀ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ, ਜਾਂ ਜਿਸ ਦੇ ਬੀਜ ਤੋਂ ਵੈਸ਼ਨਵ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਰਤਨ-ਮਯ ਵਿਮਾਨ 'ਚ ਬੈਠ ਕੇ ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਦਰੂਮਿਲਾ ਕਲਾਵਤੀ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ: "ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਜਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਗਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਦਰੂਮਿਲਾ ਨੇ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੀ ਰੀਤ ਅਦਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਲੱਖ ਘੋੜੇ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਹਾਥੀ, ਪੰਜ ਲੱਖ ਉਚੈਹ੍ਸ਼੍ਰਵਸ ਘੋੜੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਰਥ, ਬਾਰਾਂ ਲੱਖ ਗਾਂ, ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਭੈਸਾਂ, ਲੱਖ ਕਬੂਤਰ, ਲੱਖ ਤੋਤਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਪਿੰਡ, ਸੌ ਗੁਣੀ ਸੌ ਸ਼ਹਿਰ, ਸੌ ਕਰੋੜ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿਕਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਰਤਨ, ਅਣਗਿਣਤ ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਅਤੇ ਗਹਣੇ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਰਿ-ਸਮਰਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਅੰਦਰੋਂ ਤੇ ਬਾਹਰੋਂ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ ਬਦਰੀ ਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਸੀ। ਉਥੇ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਕੰਢੇ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਤਪ ਕਰਿਆ। ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਰਤਨ-ਮਯ ਵਿਮਾਨ 'ਚ ਬੈਠ ਕੇ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਹਰਿ ਦੀ ਸੇਵਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਤੇ ਹਰਿ ਦਾ ਦਾਸ ਬਣ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਵਿਦਾ ਹੋਇਆ, ਕਲਾਵਤੀ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ 'ਚ ਰੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ "ਮਾਤਾ" ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਗਿਆ। ਉਸ ਧਰਮਵਾਨ ਨਾਰੀ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਸੁਭਾਗਾ ਬਾਲਕ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉਹ ਬਾਲਕ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਕਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ; ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਚੰਦ ਤੋਂ ਵਧ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਤੇ ਪੈਰ ਮਨਮੋਹਣ, ਗਲ੍ਹਾ ਸੁੰਦਰ, ਤੇ ਉਹ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਮੋਹਕ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਹੱਥ ਚਲਾਕ, ਤੇ ਉਹ ਮਾਂ ਦੀ ਛਾਤੀ ਵਾਸਤੇ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉਸ ਮਾਂ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਆਪਣੇ ਹੀ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਕੀਤੀ। ਸੂਤੀ ਨੇ ਕਹਿਆ: ਉਹ ਬਾਲਕ ਆਪਣੀਆਂ ਪਿਛਲੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਮਹਿਮਾ, ਨਾਮ ਅਤੇ ਗੁਣ ਸਦਾ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਕੋਈ ਸ਼ਲੋਕ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਧੂੜ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਉਹ ਧੂੜ ਦੀ ਭੇਟ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਜੇਕਰ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ਤੇ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੀ ਹੈ... ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਅਰਥ ਜਾਂ ਉਪਾਧੀ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਮਝਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਸੂਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਜਨਮ ਵੇਲੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਰਦ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਉਹ ਪਾਣੀ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਬੱਚਾ ਹੋਰ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਦ ਦੀ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਬਾਲਕ ਜਨਮਿਆ, ਹੇ ਮੁਨੀ। ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਨਾਰਦ ਨਾਮ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਿਆ?" ਸੂਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਨਾਰਦ ਕਿਹਾ ਗਿਆ।" ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਨਾਰਦ ਕਿਵੇਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ?" ਸੂਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਨਾਰਦ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਨਾਰਦ ਦੇ ਗਲੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਜਨਮਿਆ।