ਸੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਉਹ ਕਿਹੜੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ? ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੋ।" ਸੁਤ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਕਲਾਵਤੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਬੇਸੰਤਾਨ ਸੀ ਪਰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪਰਤੀ ਬਹੁਤ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਉਹ ਬਾਂਝ ਰਹੀ; ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਤੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ—ਉਸਨੇ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਧਿਆਨ-ਭਾਵਨਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।" ਉਸ ਦੀ ਜੋਤ ਗਰਮੀ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਦੋਪਹਿਰ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਧਿਆਨ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗੀ ਰੰਗਤ ਸੀ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਵਰਗੀਆਂ। ਉਸ ਦੇ ਚੌੜੇ ਕੂਹਲ ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਜੰਘਾਂ ਅਤੇ ਛਾਤੀ ਭਰਪੂਰ ਸਨ। ਉਹ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਈ, ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਇੱਛਾ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਲਾਲ ਬਿੰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸੋਹਣੀ ਕਾਜਲ ਦੀ ਚਮਕ ਸੀ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਈਰਸ਼ਾ ਭਰੀ ਨਾਰੀ, ਇਸ ਸੁੰਨ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ?" ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ ਕਲਾਵਤੀ ਕੰਬ ਗਈ। ਕਲਾਵਤੀ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਰ ਆਈ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵੀਰਿਆ ਦਿਓ; ਜੋ ਨਾਰੀ ਆਈ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਕਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।" ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਨੀਚ ਜਾਤੀ ਦੀ ਨਾਰੀ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ। ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਵੇਦ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ। ਤੂੰ ਡਰੂਮਿਲਾ ਦੇ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਅਨੰਦ ਦੁਬਾਰਾ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦੀ।" "ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸ਼ੂਦਰ ਪਤਨੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਪਿਤਰ-ਤਰਪਣ, ਯਜਨ, ਪਥਰ ਨੂੰ ਛੁਹਣ ਜਾਂ ਦੇਵ-ਪੂਜਾ ਵਿਚ—ਉਹ ਆਪ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਥੇ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਭੋਗ ਪਿਸਾਬ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਿੰਡ ਤੁਰੰਤ ਗੰਦ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਦੇਵੀ ਉਹ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ।" "ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਰਾਜ ਸਮੇਂ ਤਕ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਛੱਡੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਵਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈ, ਸ਼ੂਦਰ ਵਾਂਗ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਗਿਆਨ-ਹੀਣ ਸ਼ੂਦਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਰੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਠਾਰਾਂ ਇੰਦਰ-ਕਾਲਾਂ ਲਈ ਕਾਲਾਸੂਤਰ ਨਰਕ ਵਿਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਰੀ ਚੰਡਾਲਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੌਨਕ ਚੁਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਮੇਨਕਾ ਉਸ ਰਾਹ ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧੀ। ਨੀਚ ਜਾਤੀ ਦੀ ਨਾਰੀ, ਆਪਣੀ ਰਜੋ-ਵਿਰਤੀ ਤੋਂ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਓਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪੀਤੀ। ਫਿਰ, ਉਹ ਡਰੂਮਿਲਾ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ, ਜੋ ਸੋਹਣੇ ਦਿੱਖ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਗਈ। ਕਲਾਵਤੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਡਰੂਮਿਲਾ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਉਠਿਆ। ਡਰੂਮਿਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਇੱਕ ਵੈष्णਵ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਵੇਂਗੀ, ਅਤੇ ਤੂੰ, ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਨਾਰੀ, ਧਨਵਾਨ ਹੋਵੇਂਗੀ। ਜਿਸ ਵੀ ਜਣਨੀ ਤੋਂ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਿਤਾ ਦੇ ਵੀਰਿਆ ਤੋਂ ਵੈष्णਵ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ-ਵਿਮਾਨ ਵਿਚ, ਜੋ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਵੇ, ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉਤਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਹੁਣ, ਸੁਭਾਗੀ ਮੂਹ ਵਾਲੀ, ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਜਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਗੋਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਭੋਗ-ਅਰਪਣ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਚਾਰ ਲੱਖ ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਹਾਥੀ ਸਨ। ਉੱਚੈਹ੍ਸ਼੍ਰਵਸ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਪੰਜ ਲੱਖ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥ ਸਨ। ਬਾਰਾਂ ਲੱਖ ਗਾਂ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਭੈਸਾਂ ਵੀ ਸਨ।