ਬ੍ਰਹ्मਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਕਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸਤਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਸਤੁਤਿ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰਚੀ ਸੀ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਚੇਸਤ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸਭ ਦਾ ਸाक्षੀ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ। ਉਹ ਧਰਮ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰਖਣ ਵਾਲਾ, ਆਪ ਹੀ ਧਰਮ ਹੈ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਸ੍ਰੀ ਧਰਮ ਨੇ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ: “ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਪ੍ਰਭੂ! ਗੋਪਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਗਊਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ!” ਉਹ ਗਊਆਂ, ਗੋਪਾਂ ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਵਿਚ ਸਥਿਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਪਰਮ ਪੁਰਸ਼ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਧਰਮ ਨੇ ਉੱਤਮ ਰਤਨ-ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੋਂ ਉਠ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਚੋਵੀ (24) ਨਾਮ ਉਚਾਰੇ। ਮਰਨ ਵੇਲੇ ਹਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ, ਮਨਚਾਹਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਧਰਮ ਸਦਾ ਉਸ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਮ ਦੁਆਰਾ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸਤੁਤਿ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਮ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਕੁਵਾਰੀ ਕੁੜੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ। ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਚੰਦ੍ਰਮਿਆਂ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਅੱਖਾਂ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਖਿੜੇ ਕਮਲਾਂ ਵਾਂਗ। ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ, ਸੁੰਦਰ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਾਵਲੇ ਰੰਗ ਦੀ, ਅਤੇ ਸਭ ਸੁੰਦਰੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ। ਉਹ ਵਾਣੀ ਦੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਕਵੀਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ। ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੋ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਗੀਤ ਗਾਇਆ। ਉਹ ਹਰ ਕਲਪ ਅਤੇ ਯੁਗ ਵਿਚ ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਗਾਥਾ ਗਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਉਹ ਰਤਨ-ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠਾ, ਰਤਨ-ਆਭੂਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਰਾਸ ਨ੍ਰਿਤਯ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਰਾਸ ਦਾ ਕਰਤਾ, ਰਾਸ ਦੀ ਰਾਣੀ ਦਾ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ। ਰਾਸ ਨ੍ਰਿਤਯ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ, ਉਹ ਰਾਸ ਦੇ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਮਗਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।” ਉਹ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਹੀ ਰਹੀ। ਜੋ ਕੋਈ ਵਾਣੀ ਦੁਆਰਾ ਬਣੀ ਇਸ ਸਤੁਤਿ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹ्मਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸਤੁਤਿ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਉਹ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੀ, ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ, ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਵਰਗ ਦੀ ਲਕshmi ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਰਾਜ-ਲਕshmi ਹੈ। ਉਹ ਹਰੀ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੋਈ। ਮਹਾਲਕshmi ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਜੋ ਸਤ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਸਤ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਸਤ ਹੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਅਤੇ ਸ੍ਰੀ ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੁਖਦਾਇਕ ਸੀਟ ਤੇ ਬੈਠ ਗਈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਉਸ ਦਾ ਰੰਗ ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਚਮਕ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੀ। ਉਹ ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੀ, ਰਤਨ-ਆਭੂਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ। ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਿਚ, ਪ੍ਰਭੂ ਸਵੈਮ ਹੀ ਨਿਯੰਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਪਰਮ ਮਾਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਸੰਖ, ਚਕ੍ਰ, ਗਦਾ, ਕਮਲ, ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਕਲਸ਼—ਨਾਰਾਇਣ ਅਸਤ੍ਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਸਤ੍ਰ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਸਤ੍ਰ, ਪਸ਼ੁਪਤ ਅਸਤ੍ਰ—ਇਹ ਸਭ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤਿ ਕੀਤੀ। ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਸੰਸਾਰ, ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਮੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੈ। ਪਰ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਇਹ ਅਜਾਦ ਨਹੀਂ; ਤੂੰ ਹੀ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ। ਰਚਨਾ ਲਈ ਤੂੰ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਵਿਨਾਸ਼ ਲਈ ਤੂੰ ਵਿਨਾਸ਼ਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਅੱਖ ਮਿਟਕਣ ਵਿਚ, ਵਿਨਾਸ਼ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੀ ਅਪਾਰ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਕੌਣ ਵਰਣਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ ਵਿਚ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਧਰਮ, ਸਰਸਵਤੀ, ਲਕshmi ਅਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀਆਂ ਰਾਹੀਂ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਕਰੁਣਾ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੋਇਆ।