ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ, ਜੇ ਕੋਈ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਸੰਤੋਖ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ। ਪਰ ਜੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਰਾਜ ਪੂਰਾ ਲੁੱਟ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਜੇ ਉਹ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਮਹਾਨ ਸਤਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਮੁੜ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਸੱਚਾ ਭਗਤ, ਜੋ ਤਪੈਦਿਕ ਰੋਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਵੇ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਇਹ ਕਥਾ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਲਈ ਵੀ ਬੜੀ ਕਿਰਪਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ! ਜੋ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਸਤਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੱਜਣਾਂ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵਿੱਛੋੜਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਅਚੰਗਾ ਆਚਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਭਾਵ ਨਾਲ ਸੁਣੇ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਮੂਰਖ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਘਾਟ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਸੁਣ ਲਵੇ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਜਾਂ ਗਰੀਬੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣੇ—ਉਹ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਖ਼ਿਆਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦਾ ਸੇਵਕ ਬਣ ਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਬਾਕੀ ਸਮਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕ ਅਕੇਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ। ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਐਸਾ ਭੋਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਮਹਲ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਸਮਾਂ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੁਹਣੀ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਭਗਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਉਪਬਰਨ ਨਾਮਕ ਗੰਧਰਵ ਨੇ, ਆਖ਼ਰਕਾਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਮਾਲਾਵਤੀ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਮਨੂ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ, ਗੰਧਰਵ ਉਪਬਰਨ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਬਣੇ। ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਉਹ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਨਮੇ? ਇਹ ਵੀ ਦੱਸੋ। ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕਲਾਵਤੀ ਬੇਉਲਾਦ ਸੀ, ਪਰ ਪਤੀ-ਭਗਤ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਉਹ ਬਾਂਝ ਰਹੀ; ਫਿਰ, ਪਤੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਧਿਆਨ-ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋਤ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਜੋਤ ਗਰਮੀ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਧਿਆਨ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ, ਨੇ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੰਗ ਚੰਪਾ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਪਤਝੜ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਵਰਗੀਆਂ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਚੌੜੀਆਂ ਕਮਰਾਂ, ਭਾਰੀ ਰਾਨਾਂ ਅਤੇ ਭਰਪੂਰ ਛਾਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਮੋਹਿਤ ਹੋਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਕਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਅਤੇ ਸਿੰਧੂਰ ਦੀ ਬਿੰਦੀ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਸੁੰਦਰ ਕਾਜਲ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਇਸ ਸੁੰਨ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਕੌਣ ਹੈਂ?" ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਲਾਵਤੀ ਕੰਬ ਗਈ। ਕਲਾਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਈ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵੀਰਯ ਦਿਓ; ਜੋ ਔਰਤ ਆਈ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਖਾਲੀ ਨਾ ਭੇਜੋ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਚੋਟੀ ਦੇ ਸਤਪੁਰਸ਼ ਸੀ, ਕ੍ਰੋਧੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਤੀ ਭਟਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ।" "ਤੂੰ ਡਰੁਮਿਲਾ ਦੇ ਸੁਖਾਂ ਦੀ ਹਕਦਾਰ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ।" "ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ, ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਪਤਨੀ ਕਰ ਲਵੇ—" "ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਤਰਪਣ, ਯਜਨਾਂ, ਪਥਰ ਨੂੰ ਛੁਹਣ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ—" "ਉਹ ਆਪ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਥੇ ਡੁਬੋ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।