ਇਹ ਰਾਜ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜਿੰਦ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਜਦ ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਤਦ ਤੂੰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਧਰਮ! ਤੂੰ ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਿਆਂ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਸਾਕਸ਼ੀ ਬਣ ਜਾ। ਹਰੀ ਆਪ ਇਸ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਅਤੇ ਇਸ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਤਰ ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਮੋਖ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਕੋਲ ਇਹ ਸਿੱਧ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਥੋਂ ਪ੍ਰਣਵ ਅੱਖਰ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਰਾਮੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਮੇਰੇ ਦੋਵੇਂ ਕੰਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਹੇ ਹਰੀ! ਮੇਰੀ ਸਾਂਸ ਦੀ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਛੇ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ 'ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ' ਮੇਰੇ ਗਲੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਅੱਠ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ 'ਨਮੋ ਗੋਪਾਂਗਨੇਸ਼ਾਯ' ਮੇਰੇ ਮੋਢਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। 'ਓਮ, ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸ੍ਵਾਹਾ' — ਇਹ ਮੰਤਰ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। 'ਐਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ' ਮੰਤਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਦੋਵੇਂ ਕੰਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। 'ਓਮ ਹਰਏ ਨਮਹ' ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਮਾਧਵ, ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਗੋਵਿੰਦਾ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਰਾਧਿਕੇਸ਼ਵਰ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਸਰਵੋਚ ਨਾਰਾਇਣ ਆਪ ਹਰ ਪਾਸੇ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਜੇ ਇਹ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰ ਕੋਈ ਪਹਿਨ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੋਂ ਇਕ ਰਤੀ ਵੀ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਗੁਰੂ ਦੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਕੱਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਅਰਪਣ ਕਰ ਕੇ, ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਜੀਵਤਿਆਂ ਹੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਮੰਤਰ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੇ ਗੰਧਰਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਨੂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਮੰਤਰ ਇਹ ਹੈ: 'ਓਮ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸ੍ਵਾਹਾ।' ਇਹ ਮੰਤਰ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਦੇ ਮੂਲ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਹਵਨ ਅਤੇ ਉਤਮ ਭੋਜਨ ਭੀ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। 'ਓਮ, ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਵੱਡੀ ਕismet ਵਾਲੇ, ਇਹ ਜੋ ਕਵਚ ਉਘਾੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ...' ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਰਾਜ ਹੈ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲਾ ਹੈ।' ਇਹ ਕਵਚ ਪਹਿਲਾਂ ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਜੋ ਕੋਈ ਭੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਕਵਚ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਲਈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਹ ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਮੋਖ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਦਾ ਪੰਜ ਲੱਖ ਵਾਰ ਜਾਪ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਵਚ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਸਿੱਧੀ, ਜੋਗ, ਤਪ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੰਭੂ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਮੇਰੇ ਚਿਹਰੇ ਦੀ, ਚੰਦ੍ਰਚੂੜ ਮੇਰੇ ਗਲੇ ਦੀ, ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਮੇਰੇ ਮੋਢਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਦਭੁਤ ਬਾਣ ਕਵਚ ਤੇਨੂੰ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਜੋ ਫਲ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਕਵਚ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਕਵਚ ਨਾ ਜਾਣ ਕੇ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਮੰਦਬੁੱਧਿ ਹੈ। ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਮੰਤ੍ਰ, ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਿੱਤਾ ਸੀ—'ਓਮ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਤੱਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਨੀਲੇ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।' ਉਹ ਗਿਆਨ ਤੇ ਆਨੰਦ ਦਾ ਰੂਪ, ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਗਿਆਨ ਦਾ ਬੀਜ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਤਪ ਦਾ ਰੂਪ, ਤਪ ਦਾ ਬੀਜ, ਤਪ ਦਾ ਧਨ ਤੇ ਖਜ਼ਾਨਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਉਹ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੋਖ ਦਾ ਕਾਰਣ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਰਕ-ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ।