ਸੌਤੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, “ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਵੀ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਸੌਤੀ; ਮੈਂ ਸੁਣਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਉਤਾਵਲਾ ਹਾਂ।” ਸੌਤੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, “ਹੁਣ ਤੂੰ ਉਹੀ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਚਰਮ ਸੁਣ, ਜੋ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ: ‘ਓਮ, ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਸ੍ਵਾਹਾ।’ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੀਰਥ ਵਿਖੇ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਹਰਿ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਵੈਦਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਹੈ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੁਪਤ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤ੍ਰ ਸੁਣਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸੋ ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ-ਪਾਵਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ, ਮਹੇਸ਼ ਨੂੰ, ਧਰਮ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਭਗਤ ਨੂੰ, ਹੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ!” ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਦਿਆਂਗਾ ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੁਪਤ ਅਤੇ ਅਤਿ ਦੁਲਭ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਇਸ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਬਣ ਜਾ। ਹੇ ਧਰਮ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਸਾਖੀ ਬਣ। ਹਰੀ ਆਪ ਹੀ ਇਸ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਦਾ ਅਤੇ ਇਸ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਇਹ ਸਿੱਧ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤ੍ਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ‘ਪ੍ਰਣਵ’ ਅੱਖਰ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਰਾਮੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਨ ਹੋਵੇ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮੇਰੇ ਦੋਵੇਂ ਕੰਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਹੇ ਹਰੀ, ਮੇਰੀ ਸਾਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਛੇ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ‘ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ’ ਮੇਰੇ ਗਲੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਅੱਠ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ‘ਨਮੋ ਗੋਪਾਂਗਨੇਸ਼ਾਯ’ ਮੇਰੇ ਮੋਢਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ‘ਓਮ, ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਸ੍ਵਾਹਾ।’ ‘ਐਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਯ ਸ੍ਵਾਹਾ’ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਕੰਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ‘ਓਮ ਹਰਾਏ ਨਮਹ’ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਮਾਧਵ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਤੋਂ। ਗੋਵਿੰਦਾ ਪੱਛਮ ਵੱਲੋਂ, ਰਾਧਿਕੇਸ਼ਵਰ ਉੱਤਰੀ-ਪੱਛਮ ਵੱਲੋਂ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਨਾਰਾਇਣ ਆਪ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰੀ ਚੀਜ਼ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਜੋ ਇਹ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤ੍ਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਦੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਵੀ ਉਪੇਕਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸੇਵਾ, ਕਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਜੀਵਤਿਆਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੌਤੀ ਫਿਰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ: “ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਗੰਧਰਵ ਨੂੰ ਜੋ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਮਨੂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ— ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਇਹ ਹੈ: ‘ਓਮ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਸ੍ਵਾਹਾ।’ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਹਵਨ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਭੋਜਨ ਭੀ ਭੇਟ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ‘ਓਮ, ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਨ; ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਵੱਡੀ ਕਿਰਪਾ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਕਵਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ—’ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ‘ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਦਿਆਂਗਾ, ਜੋ ਗੁਪਤ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁਲਭ ਹੈ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਜੋ ਭੀ ਜਨ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਕਵਚ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਵਚ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਪੰਜ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਇਹ ਕਵਚ ਚਮਕ, ਸਿੱਧੀ, ਯੋਗ, ਤਪ ਤੇ ਸ਼ੌਰਯ ਦੇ ਨਾਲ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੰਭੂ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਦੀ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਮੇਰੇ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।