ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹ್ಮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਸ਼ੰਭੂ ਵਲੋਂ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਦਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਉਪਸਥਿਤ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਦੇ ਨਾਭੀ-ਕਮਲ ਤੋਂ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਕਮਲ ਵਿੱਚੋਂ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਚਿੱਟੇ ਦੰਦ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਚਤੁਰਮੁਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਉਹ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਧਨ-ਸੰਪਦਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਚਾਰ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਕਟ ਅਤੇ ਗੋਆਲਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਸ਼ਾਂਤ-ਸਭਾਵ ਦੇ, ਗੋਪੀ ਜਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਿਯ ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਨੇੜੇ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਕੋਲੋਂ ਵਰ ਮੰਗਿਆ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਵਲੋਂ ਰਚਿਆ ਗਿਆ, ਹਰ ਸਵੇਰ ਉੱਠ ਕੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਗੋਵਿੰਦ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਿਆਂ ਦੀ ਵਧੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਉਂ, ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਵਲੋਂ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਦਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਦਰਸ਼ਕ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਹਨ। ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਤਾ, ਆਪ ਹੀ ਧਰਮ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਦਾਤਾ ਹਨ। ਉਹ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਿਜਦਾ ਕਰਕੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਫਿਰ ਧਰਮ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਵਿਸ਼ਣੁ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਪ੍ਰਭੂ! ਤੁਸੀਂ ਗਵਾਲਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਗੋਪੀ ਜਨਾਂ ਦੇ ਨਾਥ, ਗਊਆਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਗਊਆਂ, ਗਵਾਲਾਂ ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਹੋ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਧਰਮ ਜੀ ਉੱਤਮ ਰਤਨ-ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੋਂ ਉੱਠੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਚੋਵੀ (24) ਨਾਮ ਉਚਾਰੇ ਗਏ। ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹਰਿ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮਨਚਾਹਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਧਰਮ ਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਕੋਈ ਲਗਾਵ ਨਹੀਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਵਿੱਚ, ਧਰਮ ਵਲੋਂ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਦਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਮ ਜੀ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਫਿਰ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅੱਗੇ ਆਈ। ਉਸ ਦੀ ਜੋਤ ਦੱਸ ਮਿਲੀਅਨ ਪੂਰਨਮਾਸੀਆਂ ਵਰਗੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਖਿੜੇ ਕਮਲਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ, ਸੋਹਣੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੀ, ਸ਼ਿਆਮ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਸਭ ਸੁੰਦਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਸੀ। ਉਹ ਵਾਣੀ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਕਵੀਆਂ ਦੀ ਆਦਰਸ਼ ਦੈਵੀ ਸੀ। ਉਹ ਗੋਵਿੰਦ ਜੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਗਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਨੇ ਹਰ ਇੱਕ ਕਲਪ ਤੇ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਵਲੋਂ ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਇਆ। ਫਿਰ ਸਰਸਵਤੀ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ, ਰਤਨ ਆਭੂਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਤ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਸ ਨਾਚ ਦੇ ਨਾਥ, ਰਾਸ ਦੇ ਆਯੋਜਕ ਅਤੇ ਰਾਸ ਰਾਣੀ ਦੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ। ਰਾਸ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਤੁਸੀਂ ਰਾਸ ਦੇ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਖਿੜੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹੀ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਜੋ ਵਾਣੀ (ਸਰਸਵਤੀ) ਵਲੋਂ ਰਚਿਆ ਗਿਆ, ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਉਂ, ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ, ਸਰਸਵਤੀ ਵਲੋਂ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਦਾ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਦੀ ਮਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ—ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ, ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ ਦੀ ਲਕ੍ਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਲਕ੍ਸ਼ਮੀ। ਉਹ ਹਰੀ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੋਈ। ਮਹਿਲਕ੍ਸ਼ਮੀ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਜੋ ਸਤ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਸਤ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਮੂਲ ਸਤ ਹੈ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੁਖਦਾਇਕ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਮਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।