ਕਾਲ ਸਮਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਾਪੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਯਮ ਹੈ। ਸਭ ਕੁਝ ਦੀ ਜੜ੍ਹ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾ ਸਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਜੇ ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੀ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅਸਲ ਸਾਰ ਜਾਣਿਆ ਹੈ? ਤੇਰੇ ਗੁਰੂ ਕੌਣ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ? ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਕੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ?” ਉਹ ਆਗਲੇ ਸਵਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, “ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸਰੀਰ ਢਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਤਮਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੀਵ, ਉਸ ਦੀ ਛਾਂ, ਮਨ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਚੇਤਨਾ, ਨੀਂਦ, ਦਇਆ, ਸੁਸਤਾਪਨ, ਭੁੱਖ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ, ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ embodied ਜੀਵ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸਮਰਥ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।” ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪ ਹੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਅਤੇ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਕਾਰਣ ਹੈ। ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਲਈ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਜੋੜੀਆਂ ਤਪਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਅਣਗਣਤ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਹਰਿ ਲਈ ਭਾਰੀ ਤਪਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਹੁਣ, ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਤੇ ਗੁਣ ਗਾਵਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਜਾਪ ਨਾਲ, ਮੌਤ ਵੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ, ਜੋ ਸਭ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਮੈਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹੀ ਵੈਕੁੰਠ ਅਤੇ ਸ੍ਵੈਤਦਵੀਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਮਨਵੰਤਰਾ ਇਕਹੱਤਰ (71) ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਮਰ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਹੈ, ਜੋ ਐਸੇ ਸੌ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਪਰਮ ਆਤਮਾ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ, ਹੇ ਸ਼ੌਨਕ, ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਧਰਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਸਭ ਦਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਆਤਮ, ਚਾਹੇ ਪਾਪੀ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਪਰਗਟ, ਉਹੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਵੀ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਸ਼ਣੂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਜਿੱਥੇ ਵੱਡਾ ਨਿੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਸੱਜਣ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦੇ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸ੍ਰੀ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਨਿੰਦਾ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਿਦਵਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ, ਚਾਹੇ ਜਾਣ-ਬੂਝ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਮਰ ਤੱਕ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਜੀਵ ਉਥੇ ਇਹ ਨਿੰਦਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ ਜੇ ਉਹ ਇਹ ਨਿੰਦਾ ਝੂਠੀ ਸਮਝ ਕੇ ਜਾਂ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਇਥੇ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਕਾਲਸੂਤ੍ਰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।” ਵਿਸ਼ਣੂ ਸਭ ਦਾ ਗੁਰੂ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਦਾ ਦਾਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹਰੀ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ; ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਵाणी ਖਾਲੀ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ।” “ਇਹ ਮੈਂ ਕਿਹਾ; ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂਓ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਰਥ ਲਈ ਬੋਲੀ ਕਰੋ। ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਬੂਝ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਬੋਲੀ ਕਰੋ: ਵਿਸ਼ਣੂ ਹਰ ਥਾਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ ਕਿ ਹਿੱਸਾ ਤੇ ਸਾਰ, ਜਾਂ ਆਤਮ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਪਾਪੀਆਂ ਲਈ ਤਾਂ ਅਣਪਹੁੰਚ ਹੈ।” “ਛੋਟੇ-ਵੱਡੇ ਸਭ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਿਉਂ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਉਹ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਭੋਗੀ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸ੍ਵੈਤਦਵੀਪ ਵਿੱਚ ਵਸੇ ਹੋਏ ਘਰ ਦਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਹੈ।