ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਯੋਗ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਮੇਰੀ ਹੀ ਲਾਣਤ ਕਰਕੇ ਹੋਇਆ। ਲੱਖਾਂ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਅਤਿ ਲੰਮੀ ਮਿਆਦ ਤੱਕ, ਉਸ ਦੀ ਅਸਥਿਤੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬਣੀ ਰਹੀ। ਹੁਣ, ਹੇ ਦੁਜੀ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਸ ਬਾਕੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਖੁਦ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਾ ਵਰਦਾਨ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ 'ਹਰੀ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਆਏ'—ਪਰ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਇਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਰੁਣਾ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ। 'ਵਿਸ਼ਿ' ਸ਼ਬਦ pervasive ਹੋਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ 'ਨੁ' ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨੂੰ। ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸ਼ੁੱਧ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਵਿਚਕਾਰ ਜਾਂ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ— ਮੈਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਠਾਕ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਹਰਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਸਮਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਯਮ ਪਾਪੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ। ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੌਣ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੂਲ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ ਹੈ? ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਮੁਨੀ, ਤੂੰ ਕਿਸ ਦੇ ਚੇਲੇ ਹੋ? ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਕੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਜੀ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ? ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸਰੀਰ ਛੱਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਤਮਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੀਵ, ਉਸ ਦੀ ਪਰਛਾਈ, ਮਨ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਚੇਤਨਾ—ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹਨ। ਨੀਂਦ, ਦਇਆ, ਉਂਘ, ਭੁੱਖ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ—ਇਹ ਵੀ ਉਸ ਨਾਲ ਹੀ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਜਾਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਤੱਕ ਪ੍ਰਭੂ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੀਵ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸਮਰਥ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪ ਹੀ ਹੈ। ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਜੋੜੀਆਂ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀਆਂ। ਅਨੇਕਾਂ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ, ਮੈਂ ਹਰੀ ਲਈ ਭਾਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਹੁਣ, ਆਪਣੇ ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਨਾਮ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮੌਤ ਵੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ, ਜੋ ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਸੰਹਾਰੀ ਹਾਂ, ਮੌਤ ਦਾ ਜੇਤੂ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਦ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਗਾੜ ਕੇ, ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹੀ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤੇ ਉਹੀ ਸ਼੍ਵੇਤਦੀਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਮਨਵੰਤਰਾ ਵਿੱਚ ਇਕਹੱਤਰ ਦਿਵ੍ਯ ਯੁਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹੀ ਗਿਣਤੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਮਰ ਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਅੰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਮੈਂ ਹੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਪਰਮ ਆਤਮਾ। ਇਹ ਸਭ ਆਖ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਉਥੇ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ, ਹੇ ਸ਼ੌਣਕ। ਧਰਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਸਭ ਦਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਆਤਮਾ, ਚਾਹੇ ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਦਿਸੇ ਜਾਂ ਨਾ ਦਿਸੇ, ਉਹੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਵੀ, ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਕਿ ਵਿਸ਼ਨੂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਏ— ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੀ ਨਿੰਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਸੱਜਣ ਲੋਕ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦੇ। ਜਦੋ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਸ੍ਰੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਨਿੰਦਾ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਗਿਆਨਵਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ, ਚਾਹੇ ਜਾਣ-ਬੁਝ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਮੇਂ ਲਈ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੜਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਜੀਵ ਉਥੇ ਉਸ ਨਿੰਦਾ ਨੂੰ ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ ਜੇ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਝੂਠਾ ਜਾਂ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।