ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਦੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਥੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਔਰਤ ਜੋ ਮਹਾਵਾਰੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਵੈਸ਼ਿਆ, ਬਾਂਝ ਔਰਤ ਜਾਂ ਬੁੱਢੀ ਦਲਾਲ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਦਾ ਭਾਗੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਪ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੋਗਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਾਪ ਤੋਂ ਹੀ ਰੋਗ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਹੀ ਬੁਢਾਪਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਪਾਪ ਵੱਡਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਉਪਦੇਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਰਤਾਂ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬੁਢਾਪੇ ਜਾਂ ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਟੋਲੇ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਰੋਗਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਜ਼ੁਕਾਮ (ਬੁਖਾਰ) ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਰੋਗ ਘੁੰਮਦੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਨਸਾਨੀ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਭੁੱਖ ਤਿੱਖੀ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਖਾਣ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਤਾਜ਼ਾ ਤਾਲ ਜਾਂ ਬੈਲ ਦਾ ਫਲ ਖਾ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਪਾ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਕੁਝ ਕਰਵਾਂ ਚੀਜ਼ ਖਾ ਲਈ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ ਧਨੀਆ ਚੀਨੀ ਅਤੇ ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਲੈ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਪੱਕਾ ਬੈਲ ਜਾਂ ਤਾਲ ਦਾ ਫਲ ਅਤੇ ਗੰਨੇ ਦੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਖਾਈਆਂ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਤੁਰੰਤ ਪਿੱਤ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ ਜੇ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਰੰਤ ਨ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਤਰਸ ਦੇ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਬਾਸੀ ਖਾਣਾ, ਛਾਛ, ਪੱਕਾ ਕੇਲਾ, ਦਹੀਂ, ਨਾਰੀਅਲ ਪਾਣੀ, ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਜਾਂ ਬਾਸੀ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਵਰਖਾ-ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਜਾਂ ਮੂਲੀ ਖਾਣਾ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਫ਼ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇ ਦੁਬਾਰਾ ਗਰਮ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ, ਸੜਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਖਾਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਤੇਲ, ਕੱਚੇ ਚਾਵਲ ਦੇ ਲੱਡੂ, ਅਧ-ਪੱਕੇ ਕੇਲੇ, ਰੋਚਨਾ ਦਾ ਚੂਰਨ ਘਿਉਂ ਵਿੱਚ ਮਿਸ਼ਰ ਕੇ, ਜਾਂ ਸੁੱਕੀ ਚੀਨੀ ਘਿਉਂ ਨਾਲ ਖਾਈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ, ਹੇ ਗੰਧਰਵੀ, ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੁਰੰਤ ਕਫ਼ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਖਾਣ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਤੁਰਨਾ ਜਾਂ ਦੌੜਨਾ, ਬੁੱਢੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਸੰਗ, ਮਨ ਦੀ ਚਿੰਤਾ, ਕਰੜੇ ਬੋਲ, ਡਰ ਜਾਂ ਸੋਗ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਾਤ (ਹਵਾ) ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਪੱਕਾ ਕੇਲਾ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਚੀਨੀ ਤੇ ਦਾਣੇ, ਭੈਂਸ ਦਾ ਦਹੀਂ, ਮਿੱਠਾ ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਚੀਨੀ, ਖਾਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਤੇਲ, ਖ਼ਾਲਿਸ ਤਿਲ ਦਾ ਤੇਲ, ਠੰਢੇ ਜਾਂ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਇਆ ਚੰਦਨ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਾਤ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਵੀ ਦੱਸੇ ਗਏ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਤਰੀਕੇ ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਅਤੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਣਨ ਕਰਨਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, "ਤੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਕਿਹੜੇ ਰੋਗ ਨੇ ਮਾਰਿਆ? ਦੱਸ, ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ।" ਇਸ 'ਤੇ ਵੈਣ ਵਾਲਾ ਕਵੀ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੰਧਰਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਮਾਲਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੁਣ—ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਈ ਗਈ, ਹੁਣ ਸੁਣੀ ਹੈ—ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਖਦਾਇਕ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਮੈਨੂੰ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਦਾ ਸਾਹ ਹੈ, ਵਾਪਸ ਦੇ—ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੇ!