ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸੁਖੀ ਤੇ ਨਿਰੋਗ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕਈ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜੇਕਰ ਗਰਮੀ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਟੋਏ ਦੇ ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਚੰਦਨ ਦਾ ਲੇਪ ਲਾਏ ਅਤੇ ਹਵਾ ਤੋਂ ਬਚੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਬੁੱਢਾਪਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਵਰਖਾ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ, ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਾੜ੍ਹਾ ਪਾਣੀ ਵਰਤਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਪਤਝੜ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰੁੱਖੇ-ਸੁੱਕੇ ਪਨ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਘੁੰਮਣਾ ਫਿਟਣਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਜਦੋਂ ਸਰਦੀ ਆਵੇ, ਟੋਏ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਠੰਢ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਾਪ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅੱਗ ਦੇ ਕੋਲ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵਾਂ-ਨਵਾਂ ਗਰਮ ਖਾਣਾ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਤਾਜਾ ਮਾਸ, ਨਵਾਂ ਚੌਲ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤ ਦਾ ਦੁੱਧ ਖਾਣਾ-ਪੀਣਾ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਭੁੱਖ ਲੱਗੇ, ਚੰਗਾ ਖਾਣਾ ਖਾਓ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤਰੱਸ ਲੱਗੇ, ਪਾਣੀ ਪੀਓ। ਦਹੀਂ, ਘਿਉ, ਤਾਜਾ ਮੱਖਣ ਅਤੇ ਗੁੜ ਵਰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹਨ। ਪਰ, ਸੁੱਕਾ ਮਾਸ, ਬੁੱਢੀ ਔਰਤ, ਨਵਾਂ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਦਹੀਂ ਵਰਤਣਾ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਰਾਤ ਨੂੰ ਦਹੀਂ ਖਾਂਦਾ, ਵੈਸ਼ਿਆਵਾਂ ਜਾਂ ਮਹਾਵਾਰੀ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖਾਂਦਾ-ਪੀੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਬਾਂਝ ਜਾਂ ਬੁੱਢੀ ਦਲਾਲ ਔਰਤ ਦੇ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਾਪ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਸਾਥ ਸਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਾਪ ਤੋਂ ਹੀ ਰੋਗ ਤੇ ਬੁੱਢਾਪਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਪਾਪ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਦੁਸ਼ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਬੀਜ ਅਤੇ ਅਸੁਭ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦীক্ষਾ ਲੈ ਕੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਵਰਤ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬੁੱਢਾਪੇ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਕਰ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਬਚੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜੁਲਾਬ (ਬੁਖਾਰ) ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਰੋਗ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਨਸਾਨ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਭੁੱਖ ਤੀਬਰ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਖਾਣਾ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਜਾਂ ਤਾੜ ਜਾਂ ਬੈਲ ਦਾ ਫਲ ਖਾ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਪਾ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਕੁਝ ਕੜਵਾ ਖਾ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਧਨੀਆ ਪੀਸ ਕੇ ਚੀਨੀ ਤੇ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਪੱਕਾ ਬੈਲ ਜਾਂ ਤਾੜ ਦਾ ਫਲ, ਜਾਂ ਗੰਨੇ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾ ਲਈਆਂ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪਿੱਤ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰ, ਖਾਣ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ, ਬਿਨਾ ਤਰੱਸ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ, ਪੁਰਾਣਾ ਖਾਣਾ, ਛਾਛ, ਪੱਕਾ ਕੇਲਾ, ਦਹੀਂ, ਨਾਰੀਅਲ ਪਾਣੀ, ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਜਾਂ ਪੁਰਾਣਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ, ਮੀਂਹ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਮੂਲੀ ਖਾਣਾ — ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਲਗਮ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਖਾਣਾ ਦੁਬਾਰਾ ਤਪਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਖਰਾਬ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਕਾਇਆ ਤੇਲ ਹੋਵੇ, ਕੱਚੇ ਚੌਲ ਦੇ ਲੱਡੂ ਜਾਂ ਕੱਚਾ ਕੇਲਾ, ਰੋਚਨਾ ਦਾ ਚੂਰਨ ਘਿਉ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਜਾਂ ਸੁੱਕੀ ਚੀਨੀ ਘਿਉ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ — ਹੇ ਗੰਧਰਵੀ! — ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਲਗਮ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਖਾਣ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਤੁਰਨਾ ਜਾਂ ਦੌੜਨਾ, ਬੁੱਢੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ, ਮਨ ਦੀ ਚਿੰਤਾ, ਰੁੱਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ, ਡਰ ਜਾਂ ਦੁੱਖ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਾਤ (ਹਵਾ) ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪੱਕਾ ਕੇਲਾ, ਚੀਨੀ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਚੀਨੀ ਤੇ ਬੀਜਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ, ਮਹਿਲੀ ਭੈਂਸ ਦਾ ਦਹੀਂ, ਮਿੱਠਾ ਜਾਂ ਸਿਰਫ ਚੀਨੀ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਕਾਇਆ ਤੇਲ ਜਾਂ ਖ਼ਾਲਿਸ ਤਿਲ ਦਾ ਤੇਲ — ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਹਰੇਕ ਰੁੱਤ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੇ ਆਚਰਨ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ, ਨਿਰੋਗ ਤੇ ਸੁਖਮਈ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।