ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਕਾਰਨਾਂ ਦਾ ਮੁਢਲਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਰਮ ਜਿਸ ਤੋਂ ਹੋਰ ਕਰਮ ਉਪਜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਸੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਫਲ, ਤਪੱਸੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਤਪੱਸਵੀ ਆਪ ਹੀ ਉਹ ਹਨ। ਉਹ ਚਾਹਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਚਾਹਤ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਚਾਹਤ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਚਾਹਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਵੀ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਰੂਪ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਆਦਿ, ਵੇਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਘੋਸ਼ਿਤ ਫਲ ਅਤੇ ਉਹ ਫਲ ਆਪ ਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੜੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਥਾਂ ਉਤੇ ਠਹਿਰ ਗਿਆ। ਜਿਹੜਾ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਆ ਹੋਇਆ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਪਤਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿਚ ਸਤਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦੁਆਰਾ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ ਉਥੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਫੈਦ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ, ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਿਰਫ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਵਸਤ੍ਰ ਬਣਾਕੇ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਟਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਅਤੇ ਭਾਲਾ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਮਾਲਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸੀ। ਉਹ ਮੌਤ ਨੂੰ ਵੀ ਮੌਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੌਤ ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਿਵ ਆਪ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਅਤੇ ਨਜ਼ਰ ਪੂਰਨ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਬਹੁਤ ਮਨੋਹਰ ਸੀ। ਉਹ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਉਸ ਅਜੈਯ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਇਹ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਦੇ ਵੀ ਸਵਾਮੀ, ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਚਾਨਣ ਹੀ ਚਾਨਣ ਹੈ, ਚਾਨਣ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸਭ ਚਾਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਟਿਕ ਗਿਆ। ਜੋ ਕੋਈ ਸੰਯਮ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਆ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਦੋਸਤ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹ्म ਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ ਵਿਚ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੁਆਰਾ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਲਈ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਭੀ-ਕਮਲ ਤੋਂ, ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਚਿੱਟੇ ਦੰਦ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਚਾਰ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਆਦਿ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ। ਉਹ ਵੀ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਹ ਅਪਰਗਟ, ਅਵਿਨਾਸੀ, ਪਰਗਟ ਅਤੇ ਗਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਸ਼ਾਂਤ, ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਅਤੇ ਬੜਾ ਮੋਹਕ ਹੈ। ਉਹ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਨੇੜੇ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂ ਜਵੇਲਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਵਰ ਦਿਤਾ। ਜੋ ਕੋਈ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਆ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਭਗਤੀ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹ्म ਵੈਵਰਤ ਵਿਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਚੇਤ ਤੋਂ, ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਸਾਕਸ਼ੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਧਰਮ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਆਪ ਧਰਮ ਹੈ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਅਡੋਲ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਸਟਾਂਗ ਦੰਡਵਤ ਹੋਇਆ। ਧਰਮ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਪ੍ਰਭੂ! ਤੁਸੀਂ ਗਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਗਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਤੇ ਪਰਮਪੁਰਖ ਹੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਜਵੇਲਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੋਂ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਧਰਮ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਉੱਚਾਰੀਆਂ ਗਈਆਂ ਚੌਵੀ ਨਾਵਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈਆਂ। ਮੌਤ ਦੇ ਵੇਲੇ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਹਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਮੁਰਾਦ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।