ਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ੍ਰੀ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਵੀ ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਸ੍ਰੀ ਗਿਰਿਜਾ ਵਰਗੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਆਦਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਸਰੀਰਕ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਪਰਿਵਾਰਤਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸਦਾ ਅਸਮਾਨ ਰੂਪ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਛਿਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮੇਟੇ ਹੋਏ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਹਨ—ਦੇਵਤਾਵਾਂ, ਸਾਧੂਆਂ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਅਤੇ ਯੋਗੀਆਂ—ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇੰਨੀ ਤੇਜ਼ ਤਪੱਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਮ ਲੋਕ ਉਸਨੂੰ ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੇਖ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਕਿ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਹਮਨ ਹਨ, ਜੋ ਅਕਾਲ ਹਨ। ਇਹ ਪੁਰਾਣ, ਜੋ ਕਿ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਵੇਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈ ਅਤੇ ਸਦਾ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹਰਿ ਦੀ ਭਕਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਦੀਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਹਮਣ ਨੇ ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ, "ਕੀ ਇਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਦਾਇਕ ਦਿਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਹੈ?" ਕਾਲੀ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਸਾਨੂੰ ਡਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਗਿਆਨ ਦੀ ਕਮੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਧਰਮੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੁਭ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰवीਣ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪ੍ਰਤੀ ਅਟਲ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਭਕਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਰਮ ਦੇ ਮੂਲ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੱਟ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰਿਕ ਜੀਵਨ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਬੀਜ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦਾ ਵਰਣਨ। ਚਾਹੇ ਉਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬਿਨਾਂ ਰੂਪ ਦੇ, ਇਹ ਉੱਚੇ ਆਤਮਿਕ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਸੱਚਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਇਹ ਵੈਸ਼੍ਣਵਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਯੋਗੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਵੀ ਵਰਣਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਗੋਲੋਕ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵੈਕੁੰਠ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਸੂਤਾ ਦੁਆਰਾ ਹਿੱਸੇ ਅਤੇ ਪੱਖਾਂ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਉਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਗੁਪਤ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ, ਜੋ ਕਿ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਪ-ਪੱਖਾਂ ਦਾ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਦੁਰਗਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦਾ ਵਰਣਨ, ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਕਰਮ ਦੇ ਨਤੀਜੇ, ਅਤੇ ਨਰਕਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਵੀ ਉੱਥੇ ਹੈ। ਜੀਵਾਂ ਲਈ, ਜੋ ਵੀ ਸਥਾਨ, ਸੁਖਦਾਇਕ ਜਾਂ ਦੁਖਦਾਇਕ, ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਉੱਥੇ ਕਿਹੜੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੁਲਸੀ, ਕਾਲੀ, ਗੰਗਾ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਵਸੁੰਧਰਾ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਸ਼ਾਲਿਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰਾਂ ਅਤੇ ਦਾਨਾਂ ਦਾ ਵੀ ਵਿਵਰਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸ੍ਰੀ ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਕਰਮ, ਉਸਦੀ ਜਨਮ ਅਤੇ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਅਨੋਖੀ ਕਹਾਣੀ, ਜੋ ਕਿ ਸੁਣੀ ਨਹੀਂ ਗਈ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਦਭੁਤ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਅਤੇ ਬਾਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਭਟਕਣ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਸਾਧੂ, ਜਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਧਰਮੀ ਥਾਂ ਹੈ। ਉਸ ਘਰ ਤੋਂ ਉੱਥੇ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਲਈ, ਇਹ ਵੀ ਜਾਣਨਾ ਹੈ। ਕਿਸਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਲਕਾ ਕਰਨ ਲਈ ਅਵਤਾਰ ਲੈਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਗੋਹਾਂ ਲਈ ਕੀ ਕੀਤਾ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਹੋਰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਹਾਣੀ, ਜੋ ਕਿ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਮ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇੱਕ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਨੂੰ ਵਿਆਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਵੇ। ਸੂਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹਾਂ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣਾ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਬੈਠਕ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਆਦਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਜੋ ਕੋਈ ਦੇਵੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਗ਼ਲਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਸਦਾ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲਣਾ ਹੈ।