କାଶ୍ଚିତ୍ସଂଯୋଗଵିରତାଃ କାଶ୍ଚିଦାଲିଂଗନେ ରତାଃ
କିଛି ଦୂରେ ରହିଥିଲେ, ଆଉ କିଛି ଆଲିଙ୍ଗନରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିଲେ।
ପ୍ରଗଚ୍ଛଂତଃ କିଯଦ୍ଦୂରଂ ଦଦୃଶୁଶ୍ଚାଶ୍ରମାନ୍ବହୂନ୍
ସେମାନେ କିଛି ଦୂର ଯିବା ପରେ ଅନେକ ଆଶ୍ରମ ଦେଖିଲେ।
ରୂପେଣୈଵ ଗୁଣେନୈଵ ଵେଷେଣ ଯୌଵନେନ ଚ
ରୂପ, ଗୁଣ, ପୋଶାକ ଓ ଯୌବନରେ,
ତ୍ରଯସ୍ତ୍ରିଂଶଦ୍ଵଯସ୍ଯାଶ୍ଚ ରାଧିକାଯାଶ୍ଚ ଗୋପିକାଃ
ତେତିସ ରାଣୀ ଓ ରାଧିକାଙ୍କର ଗୋପୀମାନେ,
ସୁଶୀଲା ଚ ଶଶିକଲା ଯମୁନା ମାଧଵୀ ରତୀ
ସୁଶୀଳା, ଶଶିକଳା, ଯମୁନା, ମାଧବୀ ଓ ରତୀ,
ଚଂଦ୍ରମୁଖୀ ଚ ସାଵିତ୍ରୀ ଗାଯତ୍ରୀ ସୁମୁଖୀ ସୁଖା
ଚନ୍ଦ୍ରମୁଖୀ, ସାବିତ୍ରୀ, ଗାୟତ୍ରୀ, ସୁମୁଖୀ ଓ ସୁଖା,
କାଲିକା କମଲା ଦୁର୍ଗା ଭାରତୀ ଚ ସରସ୍ଵତୀ
କାଳିକା, କମଳା, ଦୁର୍ଗା, ଭାରତୀ ଓ ସରସ୍ୱତୀ,
କୃଷ୍ଣପ୍ରିଯା ସତୀ ଚୈଵ ନଂଦିନୀ ନଂଦନେତି ଚ
କୃଷ୍ଣପ୍ରିୟା, ସତୀ, ନନ୍ଦିନୀ ଓ ନନ୍ଦା,
ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନକଲଶସମୂହୈଃ ଶିଖରୋଜ୍ଜ୍ଵଲାନ୍
ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନର କଳଶ ଝୁଡିରେ ସେମାନଙ୍କ ଶିଖର ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ବ୍ରହ୍ମାଂଡାଦ୍ବହିରୂର୍ଧ୍ଵଂ ଚ ନାସ୍ତି ଲୋକସ୍ତଦୂର୍ଧ୍ଵକଃ ୧୮୮. ତଦଧଶ୍ଚ ଜଲଂ ଧ୍ଵାଂତମଗଂତଵ୍ଯମଦୃଶ୍ଯକମ୍
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ବାହାରେ ଉପରେ ଏହାଠାରୁ ଉପରେ କୌଣସି ଲୋକ ନାହିଁ; ତଳେ ଅନ୍ଧକାର ଜଳ ଅଛି, ଯାହାକୁ କେହି ଯିବା ନାହିଁ ଏବଂ ଦେଖିବା ଯାଏ ନାହିଁ।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ପୁନରାଜଗ୍ମୂ ରାଧାଯାଃ ପ୍ରଧାନଦ୍ଵାରମେଵ ଚ
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେମାନେ ପୁନି ରାଧାଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ଦ୍ୱାରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ସଦ୍ରତ୍ନମଣିନିର୍ମାଣଂ ଵେଦିକାଯୁଗ୍ମସଂଯୁତମ୍
ସେହି ଦ୍ୱାରଟି ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମଣିମାଣିକ୍ୟରେ ତିଆରି, ଦୁଇଟି ବେଦିକା ଦ୍ୱାରା ସୁସଜ୍ଜିତ ଥିଲା।
ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନରଚିତକପାଟେନ ଵିଭୂଷିତମ୍
ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ଦ୍ୱାରପଟ ଦ୍ୱାରା ଏହା ଅଲଙ୍କୃତ ହୋଇଥିଲା।
ରତ୍ନସିଂହାସନସ୍ଥଂ ଚ ରତ୍ନାଭରଣଭୂଷିତମ୍
ସେଠାରେ ମଣିମାଣିକ୍ୟର ସିଂହାସନ ଥିଲା, ଯାହା ରତ୍ନର ଅଳଙ୍କାରରେ ଭୂଷିତ ହୋଇଥିଲା।
ଦ୍ଵାରଂ ଚିତ୍ରଵିଚିତ୍ରେଣ ଵିଚିତ୍ରଂ ପରମାଦ୍ଭୁତମ୍
ଦ୍ୱାରଟି ବିଭିନ୍ନ ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଆଳଂକାରିକ ରୂପରେ ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ତାନୁଵାଚ ଦ୍ଵାରପାଲୋ ନିଃଶଂକଂ ତ୍ରିଦଶେଶ୍ଵରାନ୍
ଦ୍ୱାରପାଳ ଭୟ ଛାଡ଼ି ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ।
କିଂକରାନ୍ପ୍ରେଷଯାମାସ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣସ୍ଥାନମେଵ ଚ
ସେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ନିକଟକୁ କିଂକରମାନେକୁ ପଠାଇଲେ।
ଦ୍ଵାରେ ନିଯୁକ୍ତଂ ଦଦୃଶୁଶ୍ଚଂଦ୍ରଭାନୁଂ ଚ ନାରଦ
ଦ୍ୱାରରେ ନାରଦ ଚନ୍ଦ୍ରଭାନୁଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ ଦେଖିଲେ।
ରତ୍ନସିଂହାସନସ୍ଥଂ ଚ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତମ୍ 4.5.
ସେ ମଣିମାଣିକ୍ୟର ସିଂହାସନରେ ବସିଥିଲେ ଏବଂ ରତ୍ନ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲେ।
ତଂ ସଂଭାଷ୍ଯ ଯଯୁର୍ଦେଵାସ୍ତୃତୀଯଂ ଦ୍ଵାରମୁତ୍ତମମ୍
ସେଙ୍କ ସହ କଥାହେବା ପରେ ଦେବତାମାନେ ତୃତୀୟ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦ୍ୱାରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଦ୍ଵାରେ ନିଯୁକ୍ତଂ ଦଦୃଶୁଃ ସୂର୍ଯଭାନୁଂ ଚ ନାରଦ
ଦ୍ୱାରରେ ନାରଦ ସୂର୍ଯ୍ୟଭାନୁଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ ଦେଖିଲେ।
ମଣିକୁଣ୍ଡଲଯୁଗ୍ମେନ କପୋଲସ୍ଥଲରାଜିତମ୍
ତାଙ୍କର ଗଣ୍ଡସ୍ଥଳ ମଣିଖୋଚିତ କୁଣ୍ଡଳ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲା।
ନଵଲକ୍ଷେଣ ଗୋପାନାଂ ଵେଷ୍ଟିତଂ ଚ ନୃପେଂଦ୍ରଵତ୍
ସେ ନବଲକ୍ଷ ଗୋପମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିଲେ, ଯେପରି ରାଜାଙ୍କୁ ଲୋକମାନେ ଘେରିଥାନ୍ତି।
ତେଭ୍ଯୋ ଵିଲକ୍ଷଣଂ ରମ୍ଯଂ ସୁଦୀପ୍ତଂ ମଣିତେଜସା
ସେ ମାନେଠାରୁ ଅଲଗା ଭାବେ, ମଣିମାଣିକ୍ୟର ଉଜ୍ୱଳ ଆଭାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷକ ଦେଖାଉଥିଲେ।
ଦ୍ଵାରେ ନିଯୁକ୍ତଂ ଦଦୃଶୁର୍ଵସୁଭାନୁଂ ଵ୍ରଜେଶ୍ଵରମ୍
ଦ୍ୱାରରେ ସେମାନେ ବ୍ରଜେଶ୍ୱର ବସୁଭାନୁଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ ଦେଖିଲେ।
ରତ୍ନସିଂହାସନସ୍ଥଂ ଚ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତମ୍
ସେ ମଣିମାଣିକ୍ୟର ସିଂହାସନରେ ବସିଥିଲେ ଏବଂ ରତ୍ନ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲେ।
ତଂ ସଂଭାଷ୍ଯ ଯଯୁର୍ଦେଵା ପଞ୍ଚମଂ ଦ୍ଵାରମେଵ ଚ
ସେଙ୍କ ସହ କଥାହେବା ପରେ ଦେବତାମାନେ ପଞ୍ଚମ ଦ୍ୱାରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଦ୍ଵାରପାଲଂ ଚ ଦଦୃଶୁର୍ଦେଵଭାନୁଂ ଚ ତତ୍ର ଵୈ
ସେଠାରେ ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୱାରପାଳ ଦେବଭାନୁଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ମଯୂରପିଚ୍ଛଚୂଡଂ ଚ ରତ୍ନମାଲାଵିଭୂଷିତମ୍ 4.5.
ମୟୂର ପିଞ୍ଛ ରେ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଲଗାଇଥିବା, ରତ୍ନମାଳାରେ ଶୋଭିତ ହେଉଥିବା।
ଚଂଦନାଗରୁକସ୍ତୂରୀକୁଙ୍କୁମଦ୍ରଵଚର୍ଚିତମ୍
ଚନ୍ଦନ, ଅଗରୁ, କସ୍ତୂରୀ ଓ କୁଙ୍କୁମ ରସରେ ଲେପିଥିବା।