ନିର୍ମିତୈର୍ଵେଦିଭିର୍ଯୁକ୍ତଂ ପରିତୋ ରତ୍ନମଂଡପମ୍
ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମାଣିକ୍ୟ ମଞ୍ଚ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ମଣ୍ଡପ ରହିଥିଲା।
ଦଧିପୂର୍ଣଲାଜଫଲପୁଷ୍ପଦୂର୍ଵାଂକୁରାନ୍ଵିତମ୍
ସେଠି ଦହି, ଲାଜା, ଫଳ, ପୁଷ୍ପ ଏବଂ ଦୁର୍ବା ଅଙ୍କୁର ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା।
ରଂଭାସ୍ତଂଭସମୂହୈଶ୍ଚ କୁଙ୍କୁମାକ୍ତୈର୍ଵିରାଜିତମ୍
କଦଳୀ ଗଛର ଗୁଛ ଏବଂ କୁଙ୍କୁମ ଲେପିଥିବା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ସିଂଦୂରକୁଂକୁମାକ୍ତୈଶ୍ଚ ଗଂଧଚଂଦନଚର୍ଚିତୈଃ
ସିନ୍ଦୂର ଓ କୁଙ୍କୁମ ଲେପିଥିବା, ଗନ୍ଧ ଓ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇଥିବା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ସେଠି ଶୋଭା ବଢ଼ିଥିଲା।
ଗୋପିକାନାଂ ସମୂହୈଶ୍ଚ କ୍ରୀଡାସକ୍ତୈଶ୍ଚ ଵେଷ୍ଟିତମ
ଗୋପୀମାନଙ୍କ ଦଳରେ ଘିରିଯାଇ, ଖେଳାର ଆନନ୍ଦରେ ଲୀନ ଥିଲେ।
ଵହ୍ନିଶୌଚାଂଶୁକୈ ରମ୍ଯୈଃ ଶ୍ଵେତଚାମରଦର୍ପଣୈଃ
ଅଗ୍ନିପରି ଶୁଭ୍ର ଓ ଆକର୍ଷକ ପୋଶାକ, ଧଳା ଚାମର ଓ ଦର୍ପଣ ସହିତ ଶୋଭିତ ଥିଲେ।
ଷୋଡଶଦ୍ଵାରସଂଯୁକ୍ତାନ୍ଦ୍ଵାରପାଲୈଶ୍ଚ ରକ୍ଷିତାନ୍
ଷୋଳ ଟି ଦ୍ୱାର ଥିଲା, ଦ୍ୱାରପାଳମାନେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ଚଂଦନାଗୁରୁକସ୍ତୂରୀକୁଂକୁମଦ୍ରଵଚର୍ଚିତାନ୍
ଚନ୍ଦନ, ଅଗୁରୁ, କସ୍ତୂରୀ ଓ ଦ୍ରବ କୁଙ୍କୁମ ଲଗାଯାଇଥିଲା।
ଜଗ୍ମୁଃ ଶୀଘ୍ରଂ କିଯଦ୍ଦୂରଂ ଦଦୃଶୁଃ ସୁନ୍ଦରଂ ତତଃ
ସେମାନେ ତୁରନ୍ତ କିଛି ଦୂର ଯାଇ, ଏକ ସୁନ୍ଦର ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଲେ।
ଦେଵାଧିଦେଵ୍ଯା ଗୋପୀନାଂ ଵରାଯାଶ୍ଚାରୁନିର୍ମିତମ୍
ଦେବୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗୋପୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟଙ୍କ ପାଇଁ ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା।
ସର୍ଵାନିର୍ଵଚନୀଯଂ ଚ ପଂଡିତୈର୍ନ ନିରୂପିତମ୍
ସେଠାରେ ସବୁଠୁ ଅଦ୍ଭୁତ, ଯାହାକୁ ପଣ୍ଡିତମାନେ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିନଥିଲେ।
ଶତମଂଦିରସଂଯୁକ୍ତଂ ଜ୍ଵଲିତଂ ରତ୍ନତେଜସା
ସେଠାରେ ଶତଧିକ ମହଳ ଥିଲା, ମଣିର ଆଲୋକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇଥିଲା।
ଦୁର୍ଲଂଘ୍ଯାଭିର୍ଗଭୀରାଭିଃ ପରିଖାଭିଃ ସୁଶୋଭିତମ୍
ଗଭୀର ଓ ଦୁର୍ଲଙ୍ଘ୍ୟ ଖାଳି ଦ୍ୱାରା ଚାରିପାଖରେ ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ସୁମୂଲ୍ଯରତ୍ନଖଚିତପ୍ରାକାରୈଃ ପରିଵେଷ୍ଟିତମ୍
ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଲଗାଯାଇଥିବା ପ୍ରାଚୀର ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିଲା।
ସଂଯୁକ୍ତରତ୍ନଚିତ୍ରୈଶ୍ଚ ଵିଚିତ୍ରୈର୍ଵର୍ତୁଲଂ ମୁନେ
ମୁନି, ବିଭିନ୍ନ ରତ୍ନର ଅଲଙ୍କାର ଦ୍ୱାରା ଚକ୍ରାକାର ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଭାବେ ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ସର୍ଵତୋଽପି ତତସ୍ତତ୍ର ଷୋଡଶଦ୍ଵାରସଂଯୁତମ୍
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଷୋଳ ଟି ଦ୍ୱାର ଥିଲା।
ସଦ୍ରତ୍ନକ୍ଷୁଦ୍ରକଲଶସମୂହୈଃ ସୁମନୋହରୈଃ
ସୁନ୍ଦର ଛୋଟ ମଣିଖଚିତ କଳଶମାନେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣୀକୃତ୍ଯ କିଯଦ୍ଦୂରଂ ଯଯୁର୍ମୁଦା
ତାପରେ ଏହାକୁ ପରିକ୍ରମା କରି, ସେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ କିଛି ଦୂର ଗଲେ।
ଗୋପାନାଂ ଗୋପିକାନାଂ ଚ ଦଦୃଶୁଶ୍ଚାଶ୍ରମାନ୍ପରାନ୍
ସେମାନେ ଗୋପ ଓ ଗୋପୀମାନଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ ଆଶ୍ରମଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖିଲେ।
ଦର୍ଶଂଦର୍ଶଂ ଚ ପରିତୋ ଗୋପାନାଂ ସର୍ଵମାଶ୍ରମମ୍
ଏଠା ସେଠା ସମସ୍ତ ଗୋପମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଦେଖିଲେ।
ଗୋଲୋକଂ ନିଖିଲଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପୁଲକାଂଗଂ ଯଯୁଃ ସୁରାଃ
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗୋଲୋକକୁ ଦେଖି, ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କର ଶରୀର ରୋମାଞ୍ଚିତ ହେଲା।
ଦଦୃଶୁଃ ଶତଶୃଂଗଂ ଚ ତଦ୍ବହିର୍ଵିରଜାନଦୀମ୍
ସେମାନେ ଶତଶୃଙ୍ଗ ପର୍ବତ ଓ ଏହାର ବାହାରେ ବହୁଥିବା ବିରଜା ନଦୀକୁ ଦେଖିଲେ।
ଵାଯ୍ଵାଧାରଂ ଚ ଗୋଲୋକଂ ସଦ୍ରତ୍ନମଯମଦ୍ଭୁତମ୍
ବାୟୁ ଉପରେ ଭିତି କରିଥିବା ଗୋଲୋକ ଅତି ଅଦ୍ଭୁତ ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ତିଆରି।
ଯୁକ୍ତଂ ସହସ୍ରୈଃ ସରସାଂ କେଵଲଂ ମଂଗଲାଲଯମ୍
ଏଠାରେ ହଜାର ହଜାର ଝିଲିକ ରହିଛି ଏବଂ ଏହା କେବଳ ମଙ୍ଗଳର ନିବାସ।
ସୁତାନଂ ଚାରୁସଂଗୀତଂ ରାଧାକୃଷ୍ଣଗୁଣାନ୍ଵିତମ୍
ସେଠାରେ ଝିଅମାନଙ୍କର ମଧୁର ସଙ୍ଗୀତ ଶୁଣାଯାଏ, ଯେଉଁଥିରେ ରାଧା ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଗୁଣ ଝଲକି ଉଠେ।
କ୍ଷଣେନ ଚେତନାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତେ ଦେଵାଃ କୃଷ୍ଣମାନସାଃ
କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ହିଁ ସେହି ଦେବତାମାନେ ହୁସ୍ତ ହେଇ, ମନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଧାରଣ କରିଲେ।
ଦଦୃଶୁର୍ଗୋପିକାଃ ସର୍ଵା ନାନାଵେଷଵିଧାଯିକାଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଗୋପୀମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପୋଶାକରେ ଶୋଭିତ।
କାଶ୍ଚିଚ୍ଚାମରହସ୍ତାଶ୍ଚ କରତାଲକରାଃ ପରାଃ
କିଛି ହାତରେ ଚାମର ଧରିଥିଲେ, ଆଉ କିଛି ହାତ ତାଳ ରେ ମାରୁଥିଲେ।
ସଦ୍ରତ୍ନକିଂକିଣୀଜାଲଶବ୍ଦେନ ଶବ୍ଦିତା ଵରାଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର ଗୁଂଜଣି ଝାଙ୍କାରରେ ଗୁଞ୍ଜି ଉଠୁଥିଲେ।
ପୁଂଵେଷନାଯିକାଃ କାଶ୍ଚିତ୍କାଶ୍ଚିତ୍ତାସାଂ ଚ ନାଯିକାଃ
କିଛି ଗୋପୀ ପୁରୁଷ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଆଉ କିଛି ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟା ଥିଲେ।