ଶତଜନ୍ମତପଃପୂତା ଭକ୍ତା ଯେ ଭାରତେ ଭୁଵି
ଭାରତ ଭୂମିରେ ଯେଉଁ ଭକ୍ତମାନେ ଶତଜନ୍ମର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସେଠି ଥିଲେ।
ସ୍ଵପ୍ନେ ଜ୍ଞାନେ ହରେର୍ଧ୍ଯାନେ ଵିଵିଷ୍ଟମାନସା ମୁନେ
ମୁନି, ସ୍ୱପ୍ନରେ, ଜ୍ଞାନରେ କିମ୍ବା ହରିଙ୍କ ଧ୍ୟାନରେ ଯେଉଁମାନେ ମନକୁ ଏକାଗ୍ର କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ସେଠି ଥିଲେ।
ତେଷାଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଭକ୍ତାନାଂ ନିଵାସୈଃ ସୁମନୋହରୈଃ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ ସେଠି ଅତି ଆକର୍ଷକ ନିବାସ ଥିଲା।
ପୁଷ୍ପଶଯ୍ଯାପୁଷ୍ପମାଲାଶ୍ଵେତଚାମରଶୋଭିତୈଃ
ସେଠି ପୁଷ୍ପ ଶଯ୍ୟା, ପୁଷ୍ପମାଳା ଏବଂ ଧଳା ଚାମର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ଦେଵାସ୍ତମଦ୍ଭୁତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କିଯଦ୍ଦୂରଂ ଯଯୁର୍ମୁଦା |
ଦେବତାମାନେ ସେଠିର ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ଆନନ୍ଦରେ କିଛି ଦୂରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ପଂଚଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣମୂର୍ଧ୍ଵଂ ତଦ୍ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ମୁନେ
ମୁନି, ସେଠିର ଚଉଡ଼ା ପଞ୍ଚ ଯୋଜନ ଥିଲା ଏବଂ ଉଚ୍ଚତା ତାହାର ଦୁଇଗୁଣା ଥିଲା।
ରକ୍ତପକ୍କଫଲାକୀର୍ଣଂ ଶୋଭିତଂ ରତ୍ନଵେଦିଭିଃ
ସେଠି ପକ୍କା ଲାଲ୍ ଫଳରେ ଢାକା ଥିଲା ଏବଂ ମାଣିକ୍ୟ ମଞ୍ଚ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ପୀତଵସ୍ତ୍ରପରୀଧାନାନ୍କ୍ରୀଡାସକ୍ତମନୋହରାନ୍
ହଳଦିଆ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଖେଳରେ ମନ ଲଗାଇଥିବା ଆକର୍ଷକ ଲୋକମାନେ ସେଠି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ଦଦୃଶୁସ୍ତତ୍ର ଦେଵେଶାଃ ପାର୍ଷଦପ୍ରଵରାନ୍ହରେଃ
ସେଠି ଦେବତାମାନେ ହରିଙ୍କ ପ୍ରମୁଖ ପାର୍ଷଦମାନେ ଦେଖିଲେ।
ସିଂଦୂରାକାରମଣିଭିଃ ପରିତୋ ରଚିତଂ ମୁନେ
ମୁନି, ସେଠି ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ସିନ୍ଦୂର ରଙ୍ଗର ମାଣିକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଘେରା ଥିଲା।
ନିର୍ମିତୈର୍ଵେଦିଭିର୍ଯୁକ୍ତଂ ପରିତୋ ରତ୍ନମଂଡପମ୍
ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମାଣିକ୍ୟ ମଞ୍ଚ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ମଣ୍ଡପ ରହିଥିଲା।
ଦଧିପୂର୍ଣଲାଜଫଲପୁଷ୍ପଦୂର୍ଵାଂକୁରାନ୍ଵିତମ୍
ସେଠି ଦହି, ଲାଜା, ଫଳ, ପୁଷ୍ପ ଏବଂ ଦୁର୍ବା ଅଙ୍କୁର ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା।
ରଂଭାସ୍ତଂଭସମୂହୈଶ୍ଚ କୁଙ୍କୁମାକ୍ତୈର୍ଵିରାଜିତମ୍
କଦଳୀ ଗଛର ଗୁଛ ଏବଂ କୁଙ୍କୁମ ଲେପିଥିବା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ସିଂଦୂରକୁଂକୁମାକ୍ତୈଶ୍ଚ ଗଂଧଚଂଦନଚର୍ଚିତୈଃ
ସିନ୍ଦୂର ଓ କୁଙ୍କୁମ ଲେପିଥିବା, ଗନ୍ଧ ଓ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇଥିବା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ସେଠି ଶୋଭା ବଢ଼ିଥିଲା।
ଗୋପିକାନାଂ ସମୂହୈଶ୍ଚ କ୍ରୀଡାସକ୍ତୈଶ୍ଚ ଵେଷ୍ଟିତମ
ଗୋପୀମାନଙ୍କ ଦଳରେ ଘିରିଯାଇ, ଖେଳାର ଆନନ୍ଦରେ ଲୀନ ଥିଲେ।
ଵହ୍ନିଶୌଚାଂଶୁକୈ ରମ୍ଯୈଃ ଶ୍ଵେତଚାମରଦର୍ପଣୈଃ
ଅଗ୍ନିପରି ଶୁଭ୍ର ଓ ଆକର୍ଷକ ପୋଶାକ, ଧଳା ଚାମର ଓ ଦର୍ପଣ ସହିତ ଶୋଭିତ ଥିଲେ।
ଷୋଡଶଦ୍ଵାରସଂଯୁକ୍ତାନ୍ଦ୍ଵାରପାଲୈଶ୍ଚ ରକ୍ଷିତାନ୍
ଷୋଳ ଟି ଦ୍ୱାର ଥିଲା, ଦ୍ୱାରପାଳମାନେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ଚଂଦନାଗୁରୁକସ୍ତୂରୀକୁଂକୁମଦ୍ରଵଚର୍ଚିତାନ୍
ଚନ୍ଦନ, ଅଗୁରୁ, କସ୍ତୂରୀ ଓ ଦ୍ରବ କୁଙ୍କୁମ ଲଗାଯାଇଥିଲା।
ଜଗ୍ମୁଃ ଶୀଘ୍ରଂ କିଯଦ୍ଦୂରଂ ଦଦୃଶୁଃ ସୁନ୍ଦରଂ ତତଃ
ସେମାନେ ତୁରନ୍ତ କିଛି ଦୂର ଯାଇ, ଏକ ସୁନ୍ଦର ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଲେ।
ଦେଵାଧିଦେଵ୍ଯା ଗୋପୀନାଂ ଵରାଯାଶ୍ଚାରୁନିର୍ମିତମ୍
ଦେବୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗୋପୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟଙ୍କ ପାଇଁ ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା।
ସର୍ଵାନିର୍ଵଚନୀଯଂ ଚ ପଂଡିତୈର୍ନ ନିରୂପିତମ୍
ସେଠାରେ ସବୁଠୁ ଅଦ୍ଭୁତ, ଯାହାକୁ ପଣ୍ଡିତମାନେ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିନଥିଲେ।
ଶତମଂଦିରସଂଯୁକ୍ତଂ ଜ୍ଵଲିତଂ ରତ୍ନତେଜସା
ସେଠାରେ ଶତଧିକ ମହଳ ଥିଲା, ମଣିର ଆଲୋକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇଥିଲା।
ଦୁର୍ଲଂଘ୍ଯାଭିର୍ଗଭୀରାଭିଃ ପରିଖାଭିଃ ସୁଶୋଭିତମ୍
ଗଭୀର ଓ ଦୁର୍ଲଙ୍ଘ୍ୟ ଖାଳି ଦ୍ୱାରା ଚାରିପାଖରେ ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ସୁମୂଲ୍ଯରତ୍ନଖଚିତପ୍ରାକାରୈଃ ପରିଵେଷ୍ଟିତମ୍
ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଲଗାଯାଇଥିବା ପ୍ରାଚୀର ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିଲା।
ସଂଯୁକ୍ତରତ୍ନଚିତ୍ରୈଶ୍ଚ ଵିଚିତ୍ରୈର୍ଵର୍ତୁଲଂ ମୁନେ
ମୁନି, ବିଭିନ୍ନ ରତ୍ନର ଅଲଙ୍କାର ଦ୍ୱାରା ଚକ୍ରାକାର ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଭାବେ ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ସର୍ଵତୋଽପି ତତସ୍ତତ୍ର ଷୋଡଶଦ୍ଵାରସଂଯୁତମ୍
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଷୋଳ ଟି ଦ୍ୱାର ଥିଲା।
ସଦ୍ରତ୍ନକ୍ଷୁଦ୍ରକଲଶସମୂହୈଃ ସୁମନୋହରୈଃ
ସୁନ୍ଦର ଛୋଟ ମଣିଖଚିତ କଳଶମାନେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣୀକୃତ୍ଯ କିଯଦ୍ଦୂରଂ ଯଯୁର୍ମୁଦା
ତାପରେ ଏହାକୁ ପରିକ୍ରମା କରି, ସେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ କିଛି ଦୂର ଗଲେ।
ଗୋପାନାଂ ଗୋପିକାନାଂ ଚ ଦଦୃଶୁଶ୍ଚାଶ୍ରମାନ୍ପରାନ୍
ସେମାନେ ଗୋପ ଓ ଗୋପୀମାନଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ ଆଶ୍ରମଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖିଲେ।
ଦର୍ଶଂଦର୍ଶଂ ଚ ପରିତୋ ଗୋପାନାଂ ସର୍ଵମାଶ୍ରମମ୍
ଏଠା ସେଠା ସମସ୍ତ ଗୋପମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଦେଖିଲେ।