ସୁପକ୍ଵମଧୁରସ୍ଵାଦୁଫଲୈର୍ଵୃଂଦାରକଂ ମୁନେ
ହେ ମୁନି, ସେଠି ଦଳିଆ ଗଛମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପକା ଓ ମଧୁର ଫଳରେ ଭରିଯାଇଛି।
ପୁଷ୍ପୋଦ୍ଯାନସହସ୍ରେଣ ପୁଷ୍ପିତେନ ସୁଗଂଧିନା
ହଜାର ଫୁଲ ଉଦ୍ୟାନ ଫୁଲିଥିବା ଓ ସୁଗନ୍ଧି ଭରିଥିବା।
ପଂଚାଶତ୍କୋଟିଗୋପୀନାଂ ଵିଲାସୈଶ୍ଚ ଵିରାଜିତମ୍
ପଞ୍ଚାଶି ଖୋଟି ଗୋପୀଙ୍କର ଖେଳ ଓ ମଜାରେ ସେଠି ଅତି ଶୋଭା ପାଇଛି।
ଗୋପାନାଂ ଚ ସମୂହୈଶ୍ଚ ଦ୍ଵାରପାଲୈଃ ସମନ୍ଵିତମ୍
ଗୋପମାନଙ୍କର ଦଳିଆ ଓ ଦ୍ୱାରପାଳମାନେ ଏଠି ଏକତ୍ର ହୋଇଛନ୍ତି।
ଆଶ୍ରମୈ ରତ୍ନଖଚିତୈର୍ନାନାଭୋଗସମନ୍ଵିତୈଃ
ମଣିମୟ ଆଶ୍ରମ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଭକ୍ତାନାଂ ଗୋପଵୃନ୍ଦାନାମାଶ୍ରମୈଃ ଶତକୋଟିଭିଃ
ଭକ୍ତ ଗୋପମାନଙ୍କର ଶତ ଖୋଟି ଆଶ୍ରମ ଏଠି ଅଛି।
ଆଶ୍ରମୈଃ ପାର୍ଷଦାନାଂ ଚ ତତୋଽଧିକଵିଲକ୍ଷଣୈଃ
ପାର୍ଷଦମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଶିଷ୍ଟ ଏବଂ ଅଲଗା ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ଆଶ୍ରମ ଦ୍ୱାରା ସେଠି ଶୋଭା ପାଇଥିଲା।
ପାର୍ଷଦପ୍ରଵରାଣାଂ ଚ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣରୂପଧାରିଣାମ୍
ଏବଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ପାର୍ଷଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠି ଥିଲେ।
ରାଧିକାଶୁଦ୍ଧଭକ୍ତାନାଂ ଗୋପୀନାମାଶ୍ରମୈର୍ଵରୈଃ
ରାଧିକାଙ୍କ ପ୍ରମାଣିକ ଭକ୍ତ ଗୋପୀମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆଶ୍ରମ ଦ୍ୱାରା ସେଠି ଅତି ଶୋଭା ପାଇଥିଲା।
ତାସାଂ ଚ କିକରୀଣାଂ ଚ ଭଵନୈଃ ସୁମନୋହରୈଃ
ସେହି ଗୋପୀମାନେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସାଥୀମାନଙ୍କର ଅତି ଆକର୍ଷକ ଘରବାଡ଼ି ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ସେଠି ଶୋଭା ବଢ଼ିଥିଲା।
ଶତଜନ୍ମତପଃପୂତା ଭକ୍ତା ଯେ ଭାରତେ ଭୁଵି
ଭାରତ ଭୂମିରେ ଯେଉଁ ଭକ୍ତମାନେ ଶତଜନ୍ମର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସେଠି ଥିଲେ।
ସ୍ଵପ୍ନେ ଜ୍ଞାନେ ହରେର୍ଧ୍ଯାନେ ଵିଵିଷ୍ଟମାନସା ମୁନେ
ମୁନି, ସ୍ୱପ୍ନରେ, ଜ୍ଞାନରେ କିମ୍ବା ହରିଙ୍କ ଧ୍ୟାନରେ ଯେଉଁମାନେ ମନକୁ ଏକାଗ୍ର କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ସେଠି ଥିଲେ।
ତେଷାଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଭକ୍ତାନାଂ ନିଵାସୈଃ ସୁମନୋହରୈଃ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ ସେଠି ଅତି ଆକର୍ଷକ ନିବାସ ଥିଲା।
ପୁଷ୍ପଶଯ୍ଯାପୁଷ୍ପମାଲାଶ୍ଵେତଚାମରଶୋଭିତୈଃ
ସେଠି ପୁଷ୍ପ ଶଯ୍ୟା, ପୁଷ୍ପମାଳା ଏବଂ ଧଳା ଚାମର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ଦେଵାସ୍ତମଦ୍ଭୁତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କିଯଦ୍ଦୂରଂ ଯଯୁର୍ମୁଦା |
ଦେବତାମାନେ ସେଠିର ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ଆନନ୍ଦରେ କିଛି ଦୂରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ପଂଚଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣମୂର୍ଧ୍ଵଂ ତଦ୍ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ମୁନେ
ମୁନି, ସେଠିର ଚଉଡ଼ା ପଞ୍ଚ ଯୋଜନ ଥିଲା ଏବଂ ଉଚ୍ଚତା ତାହାର ଦୁଇଗୁଣା ଥିଲା।
ରକ୍ତପକ୍କଫଲାକୀର୍ଣଂ ଶୋଭିତଂ ରତ୍ନଵେଦିଭିଃ
ସେଠି ପକ୍କା ଲାଲ୍ ଫଳରେ ଢାକା ଥିଲା ଏବଂ ମାଣିକ୍ୟ ମଞ୍ଚ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ପୀତଵସ୍ତ୍ରପରୀଧାନାନ୍କ୍ରୀଡାସକ୍ତମନୋହରାନ୍
ହଳଦିଆ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଖେଳରେ ମନ ଲଗାଇଥିବା ଆକର୍ଷକ ଲୋକମାନେ ସେଠି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ଦଦୃଶୁସ୍ତତ୍ର ଦେଵେଶାଃ ପାର୍ଷଦପ୍ରଵରାନ୍ହରେଃ
ସେଠି ଦେବତାମାନେ ହରିଙ୍କ ପ୍ରମୁଖ ପାର୍ଷଦମାନେ ଦେଖିଲେ।
ସିଂଦୂରାକାରମଣିଭିଃ ପରିତୋ ରଚିତଂ ମୁନେ
ମୁନି, ସେଠି ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ସିନ୍ଦୂର ରଙ୍ଗର ମାଣିକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଘେରା ଥିଲା।
ନିର୍ମିତୈର୍ଵେଦିଭିର୍ଯୁକ୍ତଂ ପରିତୋ ରତ୍ନମଂଡପମ୍
ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମାଣିକ୍ୟ ମଞ୍ଚ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ମଣ୍ଡପ ରହିଥିଲା।
ଦଧିପୂର୍ଣଲାଜଫଲପୁଷ୍ପଦୂର୍ଵାଂକୁରାନ୍ଵିତମ୍
ସେଠି ଦହି, ଲାଜା, ଫଳ, ପୁଷ୍ପ ଏବଂ ଦୁର୍ବା ଅଙ୍କୁର ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା।
ରଂଭାସ୍ତଂଭସମୂହୈଶ୍ଚ କୁଙ୍କୁମାକ୍ତୈର୍ଵିରାଜିତମ୍
କଦଳୀ ଗଛର ଗୁଛ ଏବଂ କୁଙ୍କୁମ ଲେପିଥିବା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ସିଂଦୂରକୁଂକୁମାକ୍ତୈଶ୍ଚ ଗଂଧଚଂଦନଚର୍ଚିତୈଃ
ସିନ୍ଦୂର ଓ କୁଙ୍କୁମ ଲେପିଥିବା, ଗନ୍ଧ ଓ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇଥିବା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ସେଠି ଶୋଭା ବଢ଼ିଥିଲା।
ଗୋପିକାନାଂ ସମୂହୈଶ୍ଚ କ୍ରୀଡାସକ୍ତୈଶ୍ଚ ଵେଷ୍ଟିତମ
ଗୋପୀମାନଙ୍କ ଦଳରେ ଘିରିଯାଇ, ଖେଳାର ଆନନ୍ଦରେ ଲୀନ ଥିଲେ।
ଵହ୍ନିଶୌଚାଂଶୁକୈ ରମ୍ଯୈଃ ଶ୍ଵେତଚାମରଦର୍ପଣୈଃ
ଅଗ୍ନିପରି ଶୁଭ୍ର ଓ ଆକର୍ଷକ ପୋଶାକ, ଧଳା ଚାମର ଓ ଦର୍ପଣ ସହିତ ଶୋଭିତ ଥିଲେ।
ଷୋଡଶଦ୍ଵାରସଂଯୁକ୍ତାନ୍ଦ୍ଵାରପାଲୈଶ୍ଚ ରକ୍ଷିତାନ୍
ଷୋଳ ଟି ଦ୍ୱାର ଥିଲା, ଦ୍ୱାରପାଳମାନେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ଚଂଦନାଗୁରୁକସ୍ତୂରୀକୁଂକୁମଦ୍ରଵଚର୍ଚିତାନ୍
ଚନ୍ଦନ, ଅଗୁରୁ, କସ୍ତୂରୀ ଓ ଦ୍ରବ କୁଙ୍କୁମ ଲଗାଯାଇଥିଲା।
ଜଗ୍ମୁଃ ଶୀଘ୍ରଂ କିଯଦ୍ଦୂରଂ ଦଦୃଶୁଃ ସୁନ୍ଦରଂ ତତଃ
ସେମାନେ ତୁରନ୍ତ କିଛି ଦୂର ଯାଇ, ଏକ ସୁନ୍ଦର ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଲେ।
ଦେଵାଧିଦେଵ୍ଯା ଗୋପୀନାଂ ଵରାଯାଶ୍ଚାରୁନିର୍ମିତମ୍
ଦେବୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗୋପୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟଙ୍କ ପାଇଁ ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା।